Europa
15 juli 2015 | door: Ronald Wilfred Jansen, fotograaf, schrijver, publicist

Een pyrrusoverwinning voor Nederland

De eurocrisis is geen ver-van-mijn-bed-show.

"Volgens Mark Rutte zou de situatie in Griekenland geen ernstige gevolgen voor Nederland hebben"

Volgens Mark Rutte zou de situatie in Griekenland geen ernstige gevolgen voor Nederland hebben, omdat onze export naar Griekenland zeer beperkt zou zijn. Ondertussen wil hij zich stevig laten gelden in Brussel. 

 

De ernst van de problematiek komt hiermee niet boven water. Het ‘akkoord’ dat is bereikt over de Griekse schuldenkwestie is een schijnoplossing. Om diverse redenen.

 

Het is symptomatisch voor een beleid waar de Europese politici hun hand overspelen. De crisis is een reeks van 'akkoorden'. Het Euro-beleid is in 2001 met veel toeters en bellen in werking gezet om de invloedssfeer van Europa, vooral Duitsland en Frankrijk, uit te breiden. Dat impliceert tevens dat grote bedrijven en financiële instellingen één grote markt in beslag nemen. 

 

De jaren hierop zijn de schaduwzijden van dit beleid duidelijk naar voren gekomen. Landen moeten hun soevereiniteit opgeven en kennen bijgevolg geen eigen muntpolitiek meer. De machtsconcentratie en bureaucatie in Brussel neemt ondertussen toe en er is steeds minder ruimte voor binnenlands sociaal-cultureel-economisch beleid aangepast op de eigen condities. Politici raken vervreemd van eigen land en zoeken vooral prestige en een carrière in Europa en hebben hierdoor weinig aandacht voor binnenlandse problemen.

 

Het constant breken van beloftes door Mark Rutte, onze ‘Vader des Vaderlands’ geeft bovendien aan dat elke maatschappijvisie bij hem ontbreekt. Hij heeft slechts persoonlijke belangen en wil graag geschiedenis schrijven.

 

De Eurocrisis leidt tot toenemende spanningen met het Oostblok en het onderling kapot concurreren van Europese landen. In Griekenland lijdt vooral het volk, maar die lijdensweg zal ons ook raken indien landen hun autonomie verliezen.

 

De polarisatie tussen burgers neemt ondertussen toe, zo ook in Griekenland. De ene groep protesteert tegen het IMF, De Europese Unie en de onderwerping aan de Euro, de anderen willen aansluiting bij Europa omdat ze anders geen geld kunnen pinnen. Deze angsten worden door de leiders van Europa uitgebuit om hun pluche te behouden. Wat veel (Griekse) burgers niet beseffen is dat Griekenland een heel andere economie kent dan Noord- Europa: bijgevolg moet men in Griekenland concurreren  door de lonen en pensioenen te halveren: men kan dit niet meer bereiken via devaluatie van de eigen munt. 

 

Een ander euvel van de Euro is dat het kapitaal steeds meer geconcentreerd raakt binnen kleine kring van financiële instellingen die de noodfondsen beheren. Met dit ‘akkoord’ worden er nog meer bezuinigen opgelegd die bovendien op een veel langere termijn zijn vastgelegd: de problemen worden zo ernstiger, een groot risico is dat een megabank bezwijkt en dan zijn de problemen (voor het Griekse volk) niet te overzien. Niet de Griekse burgers, die armoede lijden, profiteren van dit beleid, maar vooral de banken en hun politieke en zakenrelaties. De extra steun die opnieuw bij de Griekse banken terecht komt zal worden witgewassen onder aandeelhouders en bestuurders: zij zullen zich rijkelijk belonen met rendementen en bonussen. 

 

Kortom, de Euro-politiek leidt tot de concentratie van macht en kapitaal onder weinigen, en niet tot investeringen in de economie waar velen en het land bij gebaat zouden zijn. Uiteindelijk zullen niet de banken, grote bedrijven en aandeelhouders, maar de weerloze burgers aan de onderzijde van de samenleving de schulden dragen. De crisis is dus geen crisis voor iedereen. Ook niet in Griekenland. Griekenland zal dan nooit zijn schulden kunnen aflossen met dit beleid en als dit zo doorgaat zal een hele generatie in Griekenland onder deze machtspolitiek lijden. Als deze euro-politiek meer landen wil inlijven in het oosten van het Europese continent met een krakkemikkige economie en overheid dan zal de Nederlandse welvaart hier nog sterker onder lijden. Uiteindelijk blijft er een bodemloze put over en de groeiende onderkant van de samenleving zal eens door de slinkende bovenlaag breken.

 

Mark Rutte is dan al lang vergeten. Het is daarom belangrijk dat de slachtoffers van de crisis in Nederland dit niet meer pikken en massaal in verzet komen tegen een opportunistische politiek van het gelegenheidsduo VVD en PVDA. Of politici moeten het tij keren, anders zal
Nederland verder destabiliseren en een hele generatie blijven lijden onder deze Euro-politiek.

Deel

met uw netwerk:
Opiniestukken van: Ronald Wilfred Jansen, fotograaf, schrijver, publicist
Een pyrrusoverwinning voor Nederland - 15 juli 2015



Meer opiniestukken:

Bestel online:

Zo wordt u opiniemaker

In dit boek leert u in tien stappen denken en schrijven als een journalist

 

Alleen nog verkrijgbaar via bol.com


Schrijftip van de week

Week 50
Practice what you preach
> Meer