Europa
30 oktober 2015 | door: Joery Smits, Student

We hebben een Europa nodig dat durft en zich herpakt

Zijn we aan het gaan naar een verdeeld Europa waarbij elke regio gaat streven naar een eigen beleid aangepast aan hun culturele achtergrond? Bestaat er nog zoiets als ‘het Europa van de eenheid’?

"Het is nog niet te laat "

Ik was enkele weken geleden aan het kijken op verschillende websites om de verkiezingen in Catalonië op de voet te volgen toen ook, ironisch genoeg, Mark Demesmaeker (NV-A) zichzelf had uitgenodigd op deze verkiezing. Ik kan me voorstellen dat de regering in Madrid en de Presidente del Gobierno zondag 27 september op het nippertje van hun stoel zaten. Deze verkiezingen werden namelijk meer gezien als een volksraadpleging, die eerder al onmogelijk werd gemaakt door het Hof, met de mogelijkheid om 1 vraag te beantwoorden: onafhankelijkheid ‘ja’ of ‘nee’? Of echt enkel deze vraag belangrijk was voor de Catalanen bij deze verkiezingen laat ik bewust in het midden.

 

Dit leek me een goed moment om te kijken hoe het gesteld is met de Monetaire Unie en wat de gevolgen zijn van de verschillende crisissen die deze heeft moeten doorstaan. Europa heeft het de laatste tijd niet makkelijk gehad, van de Griekse crisis en de verschillende verkiezingen voor onafhankelijkheid tot de  vluchtelingenstroom. Kortom, de Unie is op de proef gesteld.

 

Het is geen onaanvaardbare uitspraak als ik zeg dat Europa niet altijd even bekwaam is omgegaan met deze spanningen. Ongecontroleerde vluchtelingenstroom die er al jaren zat aan te komen maar weinig voorbereiding kende, welvarende regio’s die zich niet gehoord voelen bij het grotere geheel en de Eurocrisis (2008-2009) die nog voorafging aan de Griekse crisis.

 

De gevolgen hiervan zijn zeker zichtbaar. Zowel in de straten als in het Europees Parlement wordt er stevig gedebatteerd over de rol van Europa en de staat waarin deze zich nu bevindt. De problemen van de laatste jaren/maanden zijn dan ook een goede voedingsbodem voor eurosceptische partijen die steeds een grotere aanhang lijken te krijgen.

 

Maar is dit niet wat kort door de bocht? Is het verwerpen van de EU een slimme beslissing? Dat valt nog te bekijken en daar zijn de meerderheid van de mensen het mee eens, gelukkig maar. Als we het recente voorbeeld van Catalonië bekijken zijn volgens mij de pro-separatistische partijen zich niet erg bewust van de impact dat zoiets kan hebben. Om enkele voorbeelden te geven: de staatschuld moet herverdeeld worden, banken en ondernemers gaan twijfelen en waarschijnlijk het land verlaten, gaan ze in de Europese Unie kunnen blijven of de toelatingsprocedure terug ondergaan? Dit zijn enkele aspecten die zowel economisch als politiek zeer moeilijk liggen.

 

Dit kan niet alleen in het nadeel van de regio spelen maar ongetwijfeld ook in dat van de Europese Unie. Onafhankelijkheid van de ene regio kan de onafhankelijkheid van de andere betekenen. In het slechtste geval loopt het als een dominospel als andere regio’s geïnspireerd raken door scenario’s als in Catalonië.

 

Dit is al het geval, en wel dichter dan je denkt. Geert Bourgeouis (NV-A) heeft zijn steun al betuigd via Twitter aan ‘Junts Pel Si’, de catalanistische partij die een absolute meerderheid haalde en onafhankelijkheid beloofde binnen de 2 jaar. En ook Bart De Wever (NV-A) vindt dat de stem van de Catalanen gehoord moet worden. Ook in Noord-Italië is de Lega-Nord actief die pleit voor afscheuring van de rest van Italië en het Schotse referendum hebben we al kunnen volgen dat ook ‘positief’ eindigde.

 

De Europese grootmachten weten dat een onafhankelijkheidscenario een drama kan zijn. Ook ik denk dat dit niet positief is. Persoonlijkheden zoals Guy Verhofstadt en Herman Van Rompuy die pleiten voor meer Europa en meer samenwerking tussen de lidstaten moeten hun rol dan ook blijven vervullen. Want ookal willen de meeste independisten wel bij de EU blijven, toch zal dit ongetwijfeld mee leiden tot de desintegratie van de Europese Unie.

 

De Europese historische founding fathers ijverden ooit voor een Unie die soeverein was voor de eigen cultuur maar tegelijk solidair is, streven naar sociaal-economische eenheid en samenwerking vertonen waar nodig. Hoe kan zoiets blijven verder bestaan als je afscheid nam met ruzie van je buren?

 

Het enige wat Europa nog rest is te leren uit de voorbije gebeurtenissen en in te grijpen waar het nodig is, op een snelle en correcte manier. Europa is onder andere opgericht om samenwerking en solidariteit te bevorderen en dat mogen we ten alle tijden niet vergeten.

 

Zeg ik hiermee dat autonomie van een regio een taboe is en altijd slecht uitdraait? Nee, integendeel, bevoegdheden waarvoor meer autonomie nodig is moeten meer autonomie krijgen om het politieke bestel te bevorderen. Maar te veel van het goede is ook niet goed.

 

Hierbij pleit ik dan ook voor meer samenwerking tussen de lidstaten, dit lijkt mij de enige weg om vele burgers terug achter een idee te krijgen waarvan de waarde enigermate is verloren gegaan.

 

Laat Europa terug een centrale rol spelen en niet enkel op de voorgrond komen wanneer er zich problemen voordoen. Geef het woord ‘Unie’ een nieuwe invulling en laat we ons dan ook gedragen als een Unie. Wie denkt dat de problemen zijn op te lossen door er van weg te lopen, leeft met zijn hoofd in de wolken.

Trefwoorden:
Europa

Deel

met uw netwerk:
Opiniestukken van: Joery Smits, Student
We hebben een Europa nodig dat durft en zich herpakt - 30 oktober 2015



Meer opiniestukken:

Bestel online:

Zo wordt u opiniemaker

In dit boek leert u in tien stappen denken en schrijven als een journalist

 

Alleen nog verkrijgbaar via bol.com


Schrijftip van de week

Week 50
Practice what you preach
> Meer