Arbeidsmarkt
6 december 2015 | door: Jeroen Vrijkorte, Software Engineer

Verzet je niet tegen vluchtelingen, verzet je tegen ongelijkheid

Vluchtelingen vergroten onze welvaart: hoe meer hoe beter. Problemen als "te weining banen" of "te weinig huizen" komen door ongelijkheid. Ongelijkheid verhelp je door anders belasting te heffen.

"Verzet tegen vluchtelingen is verzet tegen meer welvaart: niet constructief en onuitvoerbaar."

Wie de berichtgeving rond de vluchtelingencrisis volgt, zou bijna gaan denken dat armoede besmettelijk is. Vrijwel iedereen pleit er voor dat we "gelukszoekers" terugsturen, onder andere omdat immigranten onze welvaart zouden verminderen. Het is nou eenmaal gemakkelijker om buitenlanders de schuld te geven als het tegenzit, dan goed naar onszelf te kijken. In werkelijkheid is armoede niet besmettelijk, maar altijd en overal het gevolg van een falende overheid. Dit is de reden dat mensen migreren naar een land met een betere overheid.

 

Migratie leidt tot méér welvaart in het land van bestemming. De nieuwe inwoners moeten in hun levensonderhoud voorzien en willen daarnaast graag iets van hun leven maken. Er komt meer vraag naar goederen en diensten, en er komen meer mensen beschikbaar op de arbeidsmarkt die deze goederen en diensten willen leveren. Dus groeit de economie.

 

Bovendien wordt de economie efficiënter. Dit komt door de verwevenheid van de verschillende schakels in de economie. Soms lijkt onze economie op ieder voor zich, maar uiteindelijk werken we allemaal samen. Niemand vangt dagelijks een konijn voor zijn avondeten. In plaats daarvan dragen boeren, slagers, bakkers, transporteurs, supermarkten en al hun toeleveranciers en ondersteunende dienstverleners allemaal bij aan het feit dat we 's avonds iets te eten hebben. 

 

Dankzij deze onderverdeling in verschillende beroepen kunnen we met zijn allen oneindig veel meer produceren dan mogelijk zou zijn als iedereen alles voor zichzelf moest maken. De markteconomie is zo'n succes, omdat het ons dwingt om met heel veel mensen efficiënt samen te werken. Het productieproces wordt efficiënter naarmate er meer mensen meedoen, omdat de beroepen specialistischer worden. Dus hoe meer immigranten, hoe meer welvaart we produceren per gewerkt uur.

 

Waarom ontvangen we de vluchtelingen dan niet met open armen? Waarom zien we hen als een bedreiging voor onze ongelooflijke rijkdom? De reden is dat er een foutje is geslopen in ons systeem. Naarmate onze "taart" groter wordt, gaat er een kleiner deel naar de onderklasse. Dit effect is recentelijk nog vastgesteld door Piketty. Ruim 130 jaar eerder is ditzelfde effect al verklaard door de Amerikaanse econoom Henry George. Het gevolg van groeiende ongelijkheid is een uiterst competitieve samenleving. Er liggen nog voldoende kansen voor slimme mensen, maar de onderklasse heeft het lastig. Het verzet tegen vluchtelingen wordt gevoed door de angst om zelf niet meer mee te kunnen komen. Die angst is niet zomaar een onderbuikgevoel, maar gegrond. De realiteit is dus dat immigratie leidt tot meer welvaart, meer welvaart tot meer ongelijkheid, en meer ongelijkheid tot de reële angst onder grote groepen van de bevolking om niet meer mee te kunnen komen. Verzet tegen vluchtelingen valt hiermee in dezelfde categorie als verzet tegen meer welvaart: niet constructief en onuitvoerbaar.

 

In plaats van ons tegen vluchtelingen te keren, moeten we ons keren tegen onze gemeenschappelijke vijand: ongelijkheid. Ik bedoel daarbij natuurlijk niet dat iedereen hetzelfde moet gaan verdienen. Ik bedoel enkel dat iedereen een bijdrage moet kunnen leveren aan de economie, en daarvoor een vergoeding moet krijgen die gelijkwaardig is aan zijn of haar bijdrage. Zelfs de VVD kan daar niet tegen zijn. Is dit een utopie? Misschien wel, maar we kunnen er een heel stuk dichter bij komen dan we nu zijn door te kijken naar hoe we belasting heffen.

 

Belastingen zijn grofweg in te delen in twee categoriën: belasting op productie en belasting op vermogen. In de eerste categorie vallen onder andere inkomstenbelasting, btw en vennootschapsbelasting, in de tweede categorie vermogensheffingen en ozb. De ongelijkheid vermindert door belasting op productie te vervangen door belasting op vermogen. De belastingdruk verplaatst hiermee van de werkende klasse naar de vermogende klasse. Hier is voldoende ruimte voor verbetering: op dit moment bestaat ruim 80% van de landelijke belastingopbrengst uit belasting op productie.

 

Het klassieke probleem met het zwaarder belasten van vermogen is dat het vermogen vlucht naar het buitenland. Piketty stelt daarom niets minder dan een wereldwijde vermogensbelasting voor. Een nadeel van deze maatregel is dat zo'n belasting zonder wereldregering oninbaar is. De oplossing is simpel: belast de vorm van vermogen die niet kán vluchten naar het buitenland, grond. Een bijkomend voordeel van belasting op grond is dat het leegstand zeer prijzig maakt. De eigenaar van een leegstaand pand zal er dus alles aan doen om het geschikt te maken voor bewoning.

 

Wie wil beargumenteren dat we immigranten moeten weren met hekken en procedures en hen maar moeten laten verdrinken, omdat onze superieure cultuur anders in de verdringing komt, gaat zijn gang maar. Maar kom niet aan met die flauwekul dat we ze in economisch opzicht niet aan kunnen. De oorzaak voor problemen als "te weining banen" of "te weinig huizen" ligt in binnenlands beleid. Een effectieve maatregel om beide problemen te verhelpen, is het verlagen van de btw en het verhogen van de belasting op grond.

Deel

met uw netwerk:
Opiniestukken van: Jeroen Vrijkorte, Software Engineer
Verzet je niet tegen vluchtelingen, verzet je tegen ongelijkheid - 6 december 2015



Meer opiniestukken:

Bestel online:

Zo wordt u opiniemaker

In dit boek leert u in tien stappen denken en schrijven als een journalist

 

Nu 50% korting: 9,95 euro incl bezorging!