VS
15 januari 2016 | door: Ruben van Praagh, Schrijver, econoom & organisatiekundige

De valkuilen van Obama

President Obama sprak in zijn laatste State of the Union met een blik op de toekomst, maar hij sprak door een klein vizier, waardoor hij de problemen van zijn hoogdravende speech niet zag.

"Blijkbaar is het vizier van deze grote man te klein."

In zijn laatste State of the Union sprak president Obama met een blik op de toekomst. Zoals Amerikaanse politici eigen is, sprak hij door een klein vizier, waardoor hij de problemen van zijn hoogdravende speech niet zag. Er zijn zeker drie grote valkuilen te benoemen.

 

Obama wil welvaart voor iedereen in Amerika, en daarbuiten. Hierbij noemt hij de strijd tegen AIDS al bijna gewonnen, en die tegen malaria een haalbaar doel. Zo wil hij Afrika voeden en gezond maken. Hij wil dat Amerika kanker geneest. Prachtig! Maar het probleem ermee is enorm: nergens spreekt Obama over het voeden van de wereldpopulatie, en nergens over overbevolking.

 

Zijn continue verwijzingen naar “uitdagingen” zijn gratuit. Wat moet een wereld zonder ziekte aan met de groei naar 10,5 miljard mensen, maar plaats voor maximaal 10 miljard mensen – bij uitzonderlijke efficiëntie en een vegetarisch dieet voor iedereen, volgens Edward O. Wilson van Harvard in 2002. Een beroep doen op technologische vooruitgang is mogelijk onvoldoende. En mogelijk onvoldoende is niet genoeg.

 

Er dreigt een gapend gat, waarin ‘konijnenziekten’ en nieuw, oncontroleerbaar geweld kunnen ontstaan. Die gezonde wereldbevolking van Obama zal zichzelf dan alsnog in korte tijd op een afgrijselijke manier reduceren. Reken gerust op een miljard doden – en de bevolking kan daarna opnieuw groeien, tot het weer fout gaat. Verschrikkelijke versies van de bubbels die we in huizenmarkten en effectenbeurzen hebben gezien. De film Interstellar toont hoe dit ook het rijke Westen kan treffen, en dat de benodigde technologische vooruitgang feitelijk onvoorstelbaar is.

 

De tweede valkuil: Barack Obama wil in deze State of the Union het politieke systeem weer vlot trekken. Washington zou ineffectief geworden zijn door de verharding van het politieke debat. Maar hij doet hier zelf aan mee.

 

Tijdens zijn presidentschap is hij steeds meer steun verloren. Zijn democratische partij is zetels, gouverneurschappen en invloed kwijtgeraakt. De republikeinen zijn in hun plaats gekozen op een platform van weerstand. Die weerstand hebben ze ten volle uitgedragen, door tegen te houden en te frustreren. Als echte conservatieven, tegen verandering. En dus spuide de president zijn ongenoegen over de steeds slechtere relatie tussen de partijen, die Washington tot een nog erger wespennest gemaakt hebben, dat weinig klaarspeelt tegen de vele binnenlandse problemen, van armoede tot wapengeweld tot de macht van grote bedrijven.

 

Congreslid Mike Rogers benoemde dit probleem meteen al bij CNN, direct na Obama’s speech: hij bekritiseert de Republikeinen, met name de presidentskandidaten, omdat hij het met hen oneens is en tegelijkertijd roept hij hen op om elkaar de hand te reiken en constructief samen te werken. Waar haalt hij het vandaan? Als de Democraten minder verkiezingen verloren hadden, had hij nog steeds een meerderheid, en had hij de Republikeinen net zo links laten liggen als in het begin van zijn regeerperiode!

 

Deze president mag blijkbaar kritiek hebben op Republikeinen, maar zij moeten stoppen met frustreren en zich eens constructief opstellen. Kijk eens hier in Nederland: het kabinet doet voorstellen en heeft weinig kritiek, de oppositie doet minder voorstellen en heeft meer kritiek. In Washington gebeurt goeddeels hetzelfde en dan zou hun systeem opeens “broken” zijn?

 

En dan is er Obama’s incomplete kritiek op onverdraagzaamheid. “De wereld kijkt met respect naar de VS (…), omdat de VS zo divers is, zo open, en zo respectvol voor ieder geloof.” Vandalisme bij een moskee is een van zijn voorbeelden. Maar geen woord over wat er in die moskee gepredikt wordt. En geen woord over het verdedigen van andere gebedshuizen. Het officiële antwoord van de Republikeinen kwam van de gouverneur van South Carolina, waar een zonderling pas een aanslag pleegde op een kerk, en dat verhaal benoemde ze.

 

Onverdraagzaamheid vanuit religies is oorzaak van talrijke problemen. President Obama doet op dit punt slechts de helft van wat hij zou moeten doen. Niet alleen verdraagzaamheid jegens de religies moet overeind blijven, maar ook verdraagzaamheid van de religies voor anderen. Moslims die een synagoge bekladden, ultraorthodoxe joden die minder vrome joden intimideren, vrome christenen die een abortuskliniek omsingelen, of sjiieten die soennieten te lijf gaan: uitwassen die evenzeer bestreden moeten worden, in het kader van de veiligheid en de vrijheid. Dat laatste woord gebruikte Obama slechts twee keer. Blijkbaar is het vizier van deze grote man te klein.

Trefwoorden:
VS

Deel

met uw netwerk:
Opiniestukken van: Ruben van Praagh, Schrijver, econoom & organisatiekundige
De valkuilen van Obama - 15 januari 2016



Meer opiniestukken:

Bestel online:

Zo wordt u opiniemaker

In dit boek leert u in tien stappen denken en schrijven als een journalist

 

Alleen nog verkrijgbaar via bol.com


Schrijftip van de week

Week 50
Practice what you preach
> Meer