Godsdienst
29 maart 2016 | door: Dave Boots, Lamaverzorger en hobbyschrijver

Westerse splinters, islamitische balken

Men verwijt het Westen "hypocrisie" en "racisme", want Brussel krijgt meer aandacht dan Ankara en moslims zouden het hier behoorlijk zwaar hebben, maar is dat niet een beetje te gemakkelijk?

"Vergeet alsjeblieft niet om ook eens naar de balk in het islamitische aangezicht te kijken"

Terwijl er voor Brussel alle aandacht is”, zo viel her en der de afgelopen dagen te horen en lezen, “is die er bij lange na niet voor de aanslagen onlangs in Turkije”. Opzich niet onwaar, die klacht, want de media pakten over het ene inderdaad stukke groter uit dan over het andere en wellicht is dat niet helemaal zuiver, niet helemaal kies – toegegeven. Tot zover dus akkoord, voor wat betreft deze frustratie van sommigen, maar toch, desalniettemin, voelt dat “Ankara-argument” een béétje als een omfloerste manier om ons, het Westen, voor de zoveelste maal keihard en onverkort eurocentrisme, racisme en hypocrisie te verwijten.
 
De pot en de ketel
Enerzijds mag dat uiteraard, want het is een mening en meningen vallen onder de vrijheid van meningsuiting, maar aan de andere kant doen degenen die dit zeggen, die ons belerend terecht wijzen, het zelf geen haar beter. Allereerst al dat continue gepleidooi voor Ankara; er was daar inderdaad een aanslag, en die kreeg inderdaad niet de aandacht die Brussel kreeg, maar er was onlangs óók een aanslag in Ivoorkust en dáár hoor je de verontwaardigde roeptoeters dan weer níét over. Iets dat wel aantoont dat zij al even selectief zijn, dat zij al evenzeer een voorkeur hebben voor bekende doden boven verwegstaande doden. De pot, kortom, verwijt de ketel dat ie zwart ziet. In de omkleding van haar argument én in de achterliggende gedachte, want men verwijt het Westen hypocrisie, maar hoe zit het andersom dan? Als Israël anderhalve raket op Gaza gooit, dan stromen Dam en Malieveld acuut vol en is het verontwaardiging alom, maar over Jemen, waar het al maanden Saudische bommen regent, blijft dergelijke woede en hysterie uit. Zo veel mensen als er zijn die zich over Palestina druk maken, zo weinig bekommeren zich om het straatarme Jemen.
 
Hoezo discriminatoir? Wie eigenlijk?
En dan dat andere verwijt, dat racisme en die discriminatie. Wij, het Westen, zouden moslims buitensluiten en als tweederangs burgers behandelen, maar in werkelijkheid ligt dat eerder andersom. Er zijn honderden moskeeën in ons land, waar je als moslim kan prediken wat je wil (zoals imam el-Moumni, die homoseksualiteit een besmettelijke ziekte noemde, maar werd vrijgesproken “omdat hij zijn uitspraken baseerde op teksten van de Koran en de profeet Mohammed, volgens de rechter 'fundamentele geschriften'”(1)), en er zijn hier tientallen op islamitische leest geschoeide basisscholen. De hoofddoek is niet verboden, besnijdenis en onverdoofde slacht mogen eveneens gewoon hun gang gaan (voor dat laatste is zelfs een uitzondering in de wet gemaakt) en op het bureau van de voorzitter van de Tweede Kamer stond jarenlang een Koran. Suiker- en Offerfeest mogen zonder problemen worden gevierd (sommige mensen hier willen ons eigen Pinksteren er zelfs voor inruilen qua vrije dag) en waar cabaretiers en andere satirici de kerk maar wat graag beschimpen, wordt de profeet Mohammed grotendeels met rust gelaten. Iets dat nogal logisch is, helaas, want het kan je letterlijk je leven kosten en daarover, over die intolerantie, gesproken: ongelovigen en geloofscritici “lopen in islamitische landen de grootste kans te worden mishandeld”(2). En, nog twee illustraties, de landen waar op homoseksualiteit de doodstraf staat zijn allen islamitisch(3) en “nergens is de kloof tussen de seksen zo groot […] als onder moslims”(4). Ofwel: men kan verongelijkt miepen over de splinters in Westerse ogen, maar vergeet alsjeblieft niet om ook eens naar de balk in het islamitische aangezicht te kijken. Qua voorkomen van aanslagen kon dat nog weleens stukke, stukke effectiever zijn.
 
______________________
(1) = volkskrant.nl, 9 april 2002
(2) = ad.nl, 10 december 2012
(3) = website Amnesty International (Nederlands)
(4) = trouw.nl, 24 november 2007

Deel

met uw netwerk:


Meer opiniestukken:

Bestel online:

Zo wordt u opiniemaker

In dit boek leert u in tien stappen denken en schrijven als een journalist

 

Alleen nog verkrijgbaar via bol.com


Schrijftip van de week

Week 28
Wees bereikbaar
> Meer