Veiligheid
4 april 2016 | door: Matt Martens, bedrijfskundig adviseur vanuit antropologisch pers

Terrorisme tot ideologische strijd beperken is een gevaarlijke valkuil

Politici en journalisten laten zich meeslepen in verhullende ideologische strijd van terroristen en veroorzaken daarmee tweespalt in de samenleving.

"Terrorisme is geen strijd tegen open vrije samenleving maar een strijd om macht, rijkdom en of land"

Wanneer komt er in het debat over IS eindelijk eens weerwoord op de ook door Mark Rutte en Obama gehanteerde verklaring van terrorisme als zijnde een ideologisch gebaseerde aanslag gericht op de open, vrije samenleving?

 

In werkelijkheid gaat het bij terrorisme om een wapen in strijd om land, macht, rijkdom en toegang tot bronnen door pragmatisch denkende strategen. Zo zijn de belangrijkste strategen bij IS afkomstig uit het voormalige leger van Sadam Hoessein. 

 

Ideologie is absoluut een facet van terrorisme, maar de ideologieën die daarbij gehanteerd worden zoals door de RAF,  IRA en nu Boko Haram en IS zijn niet het wapen en het doel, maar dienen als voertuig om strijders te werven en legitimering en dekking te geven.

 

In de kern gaat het bij terrorisme maar om één strijd: oorlog om macht, rijkdom, toegang tot bronnen en of land. Door het tot een ideologische strijd te maken door frases als ‘het is een strijd tegen onze open en vrije samenleving’, legitimeer je de ideologische verpakking van de strijd van oa de jihadisten. Je doet feitelijk hetzelfde, zet ook ideologie in als voertuig in plaats van duidelijk te zijn over de werkelijk onderliggende strijd. Plaats je jezelf in dezelfde schijn arena  als de jihadisten. Daarmee wordt de kern van het probleem niet geraakt en verliezen we ons in onderlinge verdachtmakingen, ongewilde stigmatisering, verkeerde bangmakerij en tegen elkaar afzetten van bevolkingsgroepen. Hiermee gaat veel energie verloren die nodig is voor doorontwikkeling van onze maatschappij.

 

Blijkbaar hebben de opinieleiders die dit doen bewust dan wel onbewust ook belang bij een ideologisering van de strijd. Waarschijnlijk is dit te verklaren door de  herkomst en verdeling van de macht en rijkdom van hen die deze nu bezitten en niet willen verliezen. Zonder te vervallen in eenzijdig determinisme of vooruitgangsgeloof heeft de wereldgeschiedenis zowel vele positieve elementen zoals intellectuele, culturele en materiële ontwikkeling ook een schaduwkant van geweld monopolisering en vormen van ongelijkwaardig profijt van productie. 

 

Deze hebben door de eeuwen heen en in diverse continenten en culturen accumulatie van kennis, kunde, rijkdom en macht mogelijk gemaakt en houdt deze in stand. De daarbij ontstane en bestaande ongelijkheden van macht, bezit en toegang tot bronnen liggen ten grondslag aan de strijd om toegang tot diezelfde elementen. Een strijd die soms de vorm aanneemt van terrorisme met een ideologische component zoals nu het jihadisme.

 

Daarmee wil niet gezegd zijn dat terrorisme een vorm van naakte strijd om het bestaan is. Het is wel een onwelgevallige uitwas daarvan, waarbij de generieke strijd om toegang zich verbonden heeft met ideologische elementen en persoonlijke drijfveren van eigenbelang, macht, lust en geweld.
 

De radicale islam bestaat, het salafisme bestaat, zij zetten de politieke en radicale componenten van de islam doelbewust in. Moslims op zoek naar identiteit en een plaats in de wereld worden hiermee aangezet tot een schijnbaar puur ideologische strijd die in werkelijkheid in dienst staat van de eerder genoemde strijd om macht en toegang. In die zin bestaat er natuurlijk wel een ideologische strijd, die niet veronachtzaamt kan worden en in een discours van dialoog beantwoord. Maar deze dient niet verward te worden met terrorisme.

 

Dit onderkennen is nodig om een begin te maken met een proces van focussen op waar het in een menswaardige politiek werkelijk om gaat: een zo schoon en humanitair mogelijke vormgeving van de onvermijdelijke strijd om macht, middelen en ideologische betekenis verlening. Dit betekent met elkaar beleid en middelen inzetten op het aanpassen en voorkomen van mensenlevens beschadigende of vernietigende uitingsvormen daarvan zoals terrorisme, agressieve dictaturen, zwakke staten en scherpe discriminatie. Waarbij  voorkomen moet worden dat er een overreactie ingezet wordt op ideologisch gekleurd terrorisme zoals in Irak. 

Erkenning van ideologische verschillen en machtsverschillen.

 

Tegelijkertijd is het zaak te stoppen met het in ideologische en culturele zin tegen elkaar afzetten van bevolkingsgroepen en daarmee voorkomen dat er onnodige tweespalt ontstaat en gewerkt kan worden aan een zo inclusief mogelijke samenleving. Helaas zal dit streven naar inclusiviteit beperkt worden door waarschijnlijk onuitroeibare evoluerende machtsverschillen tussen mensen, groepen en staten.

Trefwoorden:
VeiligheidIslam

Deel

met uw netwerk:
Opiniestukken van: Matt Martens, bedrijfskundig adviseur vanuit antropologisch pers
Terrorisme tot ideologische strijd beperken is een gevaarlijke valkuil - 4 april 2016



Meer opiniestukken:

Bestel online:

Zo wordt u opiniemaker

In dit boek leert u in tien stappen denken en schrijven als een journalist

 

Alleen nog verkrijgbaar via bol.com


Schrijftip van de week

Week 50
Practice what you preach
> Meer