Economie
20 mei 2016 | door: Björn Bierhaalder, Partner MCH Consultancy | Make Change Happen

Wurgkredieten van Interbank zijn ontstaan uit hebberigheid

De wurgkredieten van Interbank vinden hun oorsprong in hebberigheid van alle partijen. Voor een oplossing moet daar ingegrepen worden.

"De afwegingen die zijn gemaakt om leningen bij Interbank te sluiten, zijn ook moreel verwerpelijk"

'Wurgkredieten Interbank zijn moreel verwerpelijk'

PvdA Kamerlid Nijboer stelt vragen aan minister Dijsselbloem over Interbank-zaak. Succes met de webcare ‪@InterbankNL 

Wat ‘n tranentrekker bij ‪@kassa_vara Ga je diep, diep (!!!) schamen met je ‪#klantcentraal ‪#Interbank

En de winnaar in de categorie Een lul met vingers van de bovenste plank is....Robert Doornbos!

Heeft ‪#kassatv een LuckyTV ingestart?  ‪#Interbank

 

Deze teksten heb ik niet verzonnen. Het is een kleine greep uit de opmerkingen die ik op Twitter las over de uitzending van Kassa afgelopen weekend. In de uitzending werd aandacht besteed aan klanten met langlopende schulden bij kredietverstrekker Interbank. De twitterberichten maakten mij nieuwsgierig en daarom heb ik de uitzending terug gekeken. Na een klein kwartiertje ben ik afgehaakt en stonden mijn tenen krom van ellende. Het was slecht en typerend over hoe met dit soort slepende kwesties wordt omgegaan. Niet alleen door Interbank, ook door de klanten en de betrokken adviseurs. Niemand neemt verantwoordelijkheid voor zijn eigen handelen. Oplossingen voor de schulden van deze klanten, lijken daardoor ver weg.

 

Iedereen speelt een rol, maar Interbank is schuldig

Kassa behandelde de zaak van een familie met een 13 jaar oude kredietlening bij Interbank. De rente voor de lening is 14%, erg hoog naar de huidige rentestand. De familie betaalt tot nu toe maandelijks een vast bedrag voor rente en aflossing, maar lost nauwelijks af. Al met al was de betaalde rente fors hoger dan het oorspronkelijke geleende bedrag en stond er nog steeds een flinke schuld open. Kassa had meer klanten van Interbank gevonden, met hetzelfde probleem. De verhaallijn was duidelijk: klanten zijn gedupeerd, Interbank is de grote boosdoener.

 

Laat ik duidelijk zijn: Robert Doornbos van Interbank deed het niet goed in de uitzending. Ik ken hem niet, hij is ongetwijfeld een aardige en intelligente man, maar in de uitzending kwam dat niet voor het voetlicht. Zijn strategie was om tijdens het interview de morele discussie te herkaderen naar een discussie over feiten en richtlijnen. De discussie die ontstond, was meer een onempatische uitwisseling van teksten dan een gezamenlijk gesprek. Laat staan dat er gezamenlijke oplossingen werden gevonden.

 

Los van hoe Robert Doornbos het gesprek voerde, vind ik het de vraag of het terecht is dat de pijlen zich alleen op Interbank richten. En of het terecht is dat uitsluitend Interbank de problematiek moet oplossen. Bij dit probleem hebben meer partijen een aandeel gehad en kun je niet verwachten dat slechts één partij voor een oplossing zorgt.

 

Klanten en adviseurs gaan niet vrijuit

Ik probeer mijzelf een voorstelling te maken hoe deze discussie ooit is ontstaan. Het plaatje zag er destijds te mooi uit om waar te zijn. Klanten konden iets kopen waar ze geen geld voor hadden, adviseurs verdienden een mooie bemiddelingsfee en de geldverstrekker incasseerde een vorstelijke rente. Daar wordt iedereen beter van, toch? Totdat ergens in de keten iets anders loopt dan verwacht en het kaartenhuis in elkaar stort. Dan gaat men kijken wie de bron is van de ontstane ellende. In dit geval is Interbank aangewezen. Daarmee wordt de zaak ten onrechte te simpel gemaakt.

 

Laten we bijvoorbeeld eens naar de klanten kijken die in de uitzending voorbij kwamen. Allemaal hadden ze 10 tot 20 jaar geleden via een adviseur een kredietlening afgesloten bij Interbank. Het waren bedragen van € 30.000,- en meer. € 30.000,- voor een persoonlijk krediet, het zijn forse bedragen. Eén iemand vertelde het bedrag te hebben gebruikt voor de inrichting van zijn huis, vlak na zijn huwelijk. Hij had daar kennelijk nooit voor gespaard. Mij is vroeger geleerd dat als je ergens geen geld voor hebt, je het er ook niet aan moet willen uitgeven. Deze klanten hebben kennelijk een andere opvoeding gekregen.

 

Dan waren er nog adviseurs. Zij hebben hun klanten geadviseerd om de kredietleningen bij Interbank te sluiten en de rente voor langere tijd vast te zetten. In ruil voor lage maandlasten om de lening af te betalen. Waren dit adviezen met het klantbelang voorop of waren de adviezen vooral interessant voor de toenmalige adviseurs?

 

Ik neem het niet op voor Interbank, integendeel zelfs. De manier waarop zij zich verdedigen, laat zien dat er iets mis is. Het gaat mij alleen te kort door de bocht om de schuld uitsluitend bij Interbank te leggen. Klanten en adviseurs hebben boter op hun hoofd. De afwegingen die zij hebben gemaakt om leningen bij Interbank af te sluiten, zijn ook moreel verwerpelijk.

 

Stop met vingerwijzen, erken je eigen verantwoordelijkheid

Met z’n allen vingerwijzen naar Interbank, lost het probleem niet op. In tegendeel zelfs, een dergelijke aanpak leidt tot een jarenlange loopgravenoorlog. Denk maar eens aan de voortslepende woekerpolisaffaire.

 

Om de schuldenproblematiek van de klanten van Interbank op te lossen, zijn andere uitgangspunten nodig. Te beginnen met het erkennen dat alle partijen een verantwoordelijkheid hebben in deze situatie. Daarnaast is onbarmhartige eerlijkheid van klanten, adviseurs en Interbank naar zichzelf  toe nodig voor de keuzes die zij destijds hebben gemaakt. Erkennen dat zij keuzes hebt gemaakt vanuit oneigenlijke of zelfs immorele afwegingen. Vanuit hebberigheid en veel minder vanuit gezond verstand.

 

Dat valt niet mee. Ik ken weinig mensen die in staat zijn om zo eerlijk naar zichzelf te zijn. Het is veel makkelijker om verontwaardigd te zijn over het gedrag van anderen en weg te kijken van wat je eigen rol in het geheel is. Alleen lost die aanpak niets op.

 

Ik ga er vanuit dat iedereen de discussie die bij Kassa voorbij kwam, wil oplossen. Klanten willen van hun schuld af, adviseurs willen zichzelf recht in de spiegel kunnen aankijken en Interbank wil van deze negatieve publiciteit af. Dan zullen alle partijen op een goede manier met elkaar in gesprek moeten gaan. In gesprek gaan vanuit de intentie om met elkaar tot oplossingen te komen die voor iedereen haalbaar zijn. En niet vanuit de intentie om ten koste van een ander je gelijk te halen. In dat gesprek zullen irritaties en emoties zitten. Dat is normaal. Maar als iedereen het gesprek in gaat vanuit eigen verantwoordelijkheid voor gemaakte keuzes, liggen de oplossingen heel dichtbij.

Trefwoorden:
Economie

Deel

met uw netwerk:


Meer opiniestukken:

Bestel online:

Zo wordt u opiniemaker

In dit boek leert u in tien stappen denken en schrijven als een journalist

 

Alleen nog verkrijgbaar via bol.com


Schrijftip van de week

Week 50
Practice what you preach
> Meer