Onderwijs
26 mei 2016 | door: Nina De Schepper, Student

Meer aandacht voor onderwijs aan vluchtelingen

We moeten nu voldoende aandacht bieden aan het onderwijs van de vluchtelingen, want later het probleem oplossen is geen optie, dan is het te laat

"De vluchtelingencrisis is geen tijdelijk probleem"

Vaak wordt naar vluchtelingen gekeken vanuit economisch standpunt en worden oplossingen als onderdak als eerste besproken. In dit opiniestuk wordt onderwijs uit de schaduw gehaald.

 

Elk kind heeft recht op onderwijs. Voor landen als Oekraïne, Turkije, Sierra Leone, Rwanda, Palestina, Mozambique, Libanon, Israël, Georgië, Eritrea, Congo komt dit onderwijsrecht echter in gedrang. Deze landen voeren oorlog of zijn in conflict met andere landen, waardoor naar school gaan in eigen land niet zo vanzelfsprekend is. De infrastructuren worden vaak gebombardeerd waardoor het veiliger is om gewoon thuis te blijven. Overleven primeert in deze landen boven onderwijs, zaken als geld en voedsel krijgen in deze omstandigheden meer belang dan onderwijs. Velen vluchten uit hun land op zoek naar een betere toekomst.

 

Wanneer kinderen in een land als vluchteling terechtkomen is het moeilijk om hen onderwijs te bieden, nochtans is dit essentieel voor hen. Ten eerste kan het een afleiding bieden van de traumatische gebeurtenissen. Bovendien geeft het de kinderen structuur en stabiliteit, iets wat ze in zulke situaties meer dan nodig hebben. Het biedt hen daarnaast ook kansen om hen te integreren in het nieuwe land waar ze terecht komen, om zo verder aan hun toekomst te werken niet enkel voor zichzelf maar ook voor hun familie. Want dat is waar ze naar op zoek zijn, een betere toekomst. Het allerbelangrijkste is dat dit hen hoop biedt , hoop op een betere toekomst. Maar ook wanneer ze later toch terugkeren naar eigen land is hun leren niet op pauze gezet door de oorlog, het geeft ondersteuning in de heropbouw van hun samenleving.

 

Maar hoe moet dit dan worden aangepakt? Er zijn twee manieren waarop gastlanden vluchtelingen onderwijs kunnen bieden, enerzijds door ze te plaatsen in reeds bestaande scholen of anderzijds door aparte klassen in te richten in vluchtelingenkampen. Aangezien taal het grootste probleem is lijkt de eerste optie niet haalbaar, daarnaast is het voor leerkrachten vaak moeilijk om overvolle klassen leerlingen onderwijs te bieden. De tweede optie lijkt haalbaarder, al moet hier wel de bedenking gemaakt worden dat vluchtelingen hier steeds bij elkaar blijven en niet de kans krijgen om in het gastland te integreren als ze dit willen.

 

Onderwijs organiseren voor vluchtelingen kost geld. Er zijn vrijwilligers nodig die de kinderen onderwijzen, er zijn plaatsen en lesmateriaal nodig. Een gastland kan dit niet alleen, hiervoor moet een platform bestaan dat alle gastlanden bindt en waarin ze elkaar ondersteunen, want enkel zo kunnen we dit probleem aanpakken. Hier kunnen good practices worden gedeeld met elkaar, maar ook financiële middelen.

 

Ook voor volwassenen kan dit onderwijs soelaas bieden, door cultuur- en taalcursussen aan te bieden. Het geeft hen de kans om te integreren in de maatschappij. Wanneer ze niet integreren zal dit een groter financieel nadeel opleveren voor het gastland, ze kunnen niet deelnemen aan het economisch leven en dragen dus niks bij.

 

Daarnaast moet er ook goed nagedacht worden wat we de kinderen en volwassenen aanbieden. We kunnen niet zomaar van hen verwachten dat ze onze cultuur, waarden en normen overnemen. Er zijn al genoeg voorbeelden van kinderen in het onderwijs met een migratie achtergrond die niet meekunnen, niet omwille van hun intelligentie maar omdat ze geen voeling hebben met vaak cultuurgebonden opdrachten en handboeken. We zijn er om van elkaar te leren. Luister naar elkaars verhaal, zo krijgt iedereen de mogelijkheid om te leren.

 

Ik hoop dat duidelijk is geworden dat we nog een lange weg tegemoet gaan. De vluchtelingencrisis is geen tijdelijk probleem en zal de komende jaren nog steeds present zijn. We moeten nu voldoende aandacht bieden aan het onderwijs van de vluchtelingen, want later het probleem oplossen is geen optie, dan is het te laat. De maatschappij waar we nu in leven is reeds multicultureel en deze zal alleen maar toenemen, we kunnen het niet ontlopen. Hoe we hier mee omgaan is essentieel voor onze toekomst.

Deel

met uw netwerk:
Opiniestukken van: Nina De Schepper, Student
Meer aandacht voor onderwijs aan vluchtelingen - 26 mei 2016



Meer opiniestukken:

Bestel online:

Zo wordt u opiniemaker

In dit boek leert u in tien stappen denken en schrijven als een journalist

 

Alleen nog verkrijgbaar via bol.com


Schrijftip van de week

Week 50
Practice what you preach
> Meer