Vrijheid en Gelijkheid
24 juni 2016 | door: Devon De Jong

Respect voor elkaars verschillen moet genoeg zijn

Realiseren we onszelf wel dat we een eenheidsworst krijgen als buitenlanders volledig opgaan in de Nederlandse samenleving?

"Laten we ophouden over integreren en assimileren en beginnen met samenleven met en voor elkaar"

Zij die naar Nederland komen, sommigen vluchten voor geweld of oorlog, hopen op betere kansen en een betere toekomst voor hun kinderen. Het zou eigenlijk niet uit moeten maken: iedereen is welkom!

 

Als je je met je familie in Nederland vestigt dan is het moeilijk om te integreren in onze samenleving. Onlangs vertelde een vrouw met een andere afkomst mij: “Ik voel me raar als ik door de stad loop. Het is net alsof ik in een onzichtbare glazen kooi zit. Ik loop door de stad, maar ik ben geen onderdeel van de Nederlandse samenleving”.

 

Dat heeft mij aan het denken gezet. De oorzaak van haar gevoel ligt volgens mij aan de verrechtsing, het individualisme en de toenemende intolerantie in onze samenleving. De Nederlander is zijn hartelijkheid verloren.

 

Veel mensen die in Nederland komen wonen, klampen zich ook nog erg vast aan hun cultuur en geloof. Het is vaak nog moeilijk voor hen om die op te geven of naast hun cultuur ook de Nederlandse cultuur te accepteren. Dat is echter niet volledig aan hen te wijten. Zeker niet wanneer je continu te horen krijgt dat je hier niet welkom bent, zoals steeds meer mensen en politici schreeuwen. Zeker niet als je cultuur continu vergeleken wordt met die van terroristen in Syrië en andere brandhaarden, of als je weer in het nieuws hoort dat je minder kans maakt bij een sollicitatie omdat je Achmed of Saïd heet. Dan geeft je geloof en je cultuur je nog enige houvast en dan is het bovendien moeilijker om je open te stellen voor andere culturen, zoals de Nederlandse.

 

Zouden we daarom niet meer begrip voor elkaar moeten opbrengen? Begrip voor elkaars verschillen en accepteren dat iedereen een eigen passie en talent heeft? Zouden we er niet goed aan doen om te stoppen met het wijzen naar elkaars verschillen en elkaar juist vaker een helpende hand moeten aanreiken om de overeenkomsten te benadrukken?

Ik vind van wel, want samen zijn we de samenleving: een SAMENleving, zoals het hoort écht hoort te zijn ongeacht het geloof wat je aanhangt en de waarden waar je voor staat. Accepteer elkaars verschillen!

 

Realiseren we dat door te verwachten, of zelfs te eisen, dat iemand zijn identiteit opgeeft en volledig opgaat in de Nederlandse samenleving? En als iemand dat doet: krijgen we dan een mooie, afwisselende samenleving? Ik denk het niet. Wat je dan krijgt is een eenheidsworst.

 

Ik vraag me ook af of we wel moeten willen dat mensen assimileren? Is respect voor en acceptatie van elkaars levensovertuiging en cultuur, begrip hebben voor elkaars verschillen, niet genoeg? Is het niet genoeg om in te zien dat die verschillen ook een verrijking voor ons kunnen zijn? Natuurlijk ben ik er voorstander van dat mensen die hier komen wonen de Nederlandse taal leren, onze gebruiken en wetten kennen en die ook respecteren en accepteren. Maar dan moeten wij dat andersom ook naar hen toe doen. Want welwillendheid en wederzijds begrip voor elkaars verschillen zijn misschien niet genoeg, maar wel wel een mooi vertrekpunt.

 

Laten we dus alsjeblieft ophouden over integreren en assimileren en beginnen met samenleven met en voor elkaar!

Deel

met uw netwerk:


Meer opiniestukken:

Bestel online:

Zo wordt u opiniemaker

In dit boek leert u in tien stappen denken en schrijven als een journalist

 

Alleen nog verkrijgbaar via bol.com


Schrijftip van de week

Week 51
Maak een interview van uw opiniestuk
> Meer