Veiligheid
25 augustus 2016 | door: Dave Boots, Lamaverzorger en hobbyschrijver

Terreur relativeren is onterecht en verkeerd

Het terrorisme van IS of uw eigen keukentrapje, waar zou je eerder bang voor moeten zijn? Dat tweede, zeggen sommigen, op basis van cijfers, maar in de praktijk houdt zo'n relativering weinig stand.

"Het relativeren van terreur lost niets op"

Hoe gegrond is onze angst voor terreur? Steeds nadat er ergens een aanslag heeft plaatsgevonden is dat één van de punten die opborrelt in het (inmiddels bijna clichématige) debat. Volgens sommigen valt het allemaal wel mee. Verkeer en keuken, zo zeggen ze dan, zijn gevaarlijker – de kans dat je daar iets overkomt is stukken groter.

Een staaltje relativering waar statistisch gezien vast geen speld valt tussen te krijgen, maar tegelijkertijd heeft deze ogenschijnlijk zo mooie nuancering ironisch genoeg ook iets heel óngenuanceerds. Op ongelukken bij het oversteken heb je namelijk, evenals op waterkokergerelateerd ongemak, tot op zekere hoogte altijd nog zélf wat invloed, terwijl je dat bij terreur juist heel nadrukkelijk níét hebt.
 
Hoe voorzichtiger, hoe veiliger; met die basisregel kom je in verkeer en huis een heel eind. Alvorens je wilt oversteken moet éérst het stoplicht groen zijn en moet je éérst goed kijken, in plaats van dat je al pokémonnend de weg over rent, en qua trein pas je op bij spoorwegovergangen en laat je je kinderen niet te dicht bij de perronrand komen. Helemaal uitsluiten kun je ongelukken zo niet, maar de kans wordt in ieder geval stukke kleiner. Je hebt een en ander in deze, kortom, deels zélf in de hand, maar voor de boulevardbezoekers in Nice, en de treinpassagiers in Würzburg, gaat die vlieger daarentegen absoluut niet op. Zij konden er niets aan doen toen die Frans-Tunesische IS'er dood en verderf zaaide met z'n vrachtwagen en hadden part noch deel aan het bijlzwaaien van die Afghaanse azc'er in de Würzburger trein.
 
Jacques Hamel, die Franse priester, kon zich tegen huiselijke ongelukken tot op zekere hoogte zelf wapenen. Met een rookmelder, een stevig keukentrapje, veilige elektriekbedradingen en een anti-slipmat in de badkamer nam hij al een hoop risico weg, maar de Algerijnen die plotseling zijn kerk binnendrongen en hem de keel doorsneden, daartegen stond hij machteloos.
 
Statistisch gezien mag terreur dan weinig naam hebben, maar anders dan bij alledaagse gevaren, zijn aanslagen iets waar je echt helemaal niets tegen kunt doen als burger – je lot in deze ligt in overheidshanden, niet in eigen handen. Het relativeren van een en ander lost niets op, het doet de groeiende onvree eerder toe- dan afnemen, en ik vraag me oprecht af in hoeverre men hier consequent in gaat zijn. Wat als er straks ergens een molotov door een azc-ruit gaat, of als er een linkse politicus iets overkomt, horen we dan ook dat verkeer en keukentrapjes gevaarlijker zijn?

Trefwoorden:
Veiligheid

Deel

met uw netwerk:


Meer opiniestukken:

Bestel online:

Zo wordt u opiniemaker

In dit boek leert u in tien stappen denken en schrijven als een journalist

 

Alleen nog verkrijgbaar via bol.com


Schrijftip van de week

Week 38
"Ik vind" is niet nodig
> Meer