Midden-Oosten
10 februari 2012 | door: Dirk Krediet, student aan de Hogeschool van Amsterdam

De VN-Veiligheidsraad zit vol met kleuters

Het begint een beetje vermoeiend te worden; de VN-Veiligheidsraad gedraagt zich als een stel kinderen op de lokale kleuterschool. Onderwerp van discussie dit keer: Syrië.

"Of we doeken die hele VN-Veiligheidsraad maar eens op"

Het is nu wel duidelijk dat de Arabische Lente in Syrië niet heeft kunnen bereiken wat het in Egypte, Tunesië en Libië wel heeft gedaan. Men pikte in die landen het toenmalige bewind niet meer en kwam daar succesvol tegen in actie. De regeringen zijn inmiddels allemaal omvergeworpen, al komt de bevolking er nu langzamerhand achter dat een nieuwe macht niet altijd beter is. In Egypte bijvoorbeeld is het nog altijd onrustig en het is nog maar de vraag of dat in de nabije toekomst anders zal zijn. Libië is ondertussen verlost van Kaddafi, maar ook daar is het nog verre van stabiel en vredig.

 

Toch zie ik het als een stap vooruit. De bevolking kwam massaal in actie, wat meestal een hint is naar het feit dat er iets niet pluis is. Dat het nu nog verre van ideaal is neem ik dan maar even voor lief.

 

Westerse wereld

Libië had de hulp nodig van de westerse wereld om Kaddafi van zijn troon te stoten en Syrië heeft die hulp nog harder nodig. Nu is het inmiddels wel duidelijk dat president Assad zich weinig aantrekt van de protesten van zijn bevolking en de waarschuwingen van de rest van de wereld. Sterker nog, hij geeft zijn leger en veiligheidstroepen groen licht om koste wat kost de orde te herstellen. Dit is tot nu toe succesvol gebleken. Assad zit nog steeds onverstoord op zijn plek en zoals het ernaar uitziet, blijft hij daar nog wel even zitten. De VN en Arabische Liga spreken schande van de misdaden tegen de bevolking, iets waarover Assad simpelweg zijn schouders ophaalt. Of hij geeft weer eens speech vol haat jegens de westerse wereld en de ´onarabische´ rest van de Arabische wereld.

 

Zelfbescherming

Na de militaire aanpak van Libië is de VN wat voorzichtiger geworden, wat betekent dat het bloedvergieten gewoon doorgaat. Grootste tegenstanders van enige veroordeling van Assad zijn China en Rusland omdat, en ik citeer: “Het is geen Russisch beleid om mensen te vragen af te treden”. Nee, dat is inderdaad geen Russisch beleid. De Russen zijn eerder van de aanpak 'val het land dan maar binnen en dwing ze maar'. Maar dat hoor je ze dan ook niet zeggen. Sterker nog, ze veroordelen de Westerse ingreep in Libië. Rusland en China spelen een slim maar  vuil spel. Ze doen zich voor als de verstandigste van de klas, de oudere kinderen die lijken te zeggen “Kom kom, doe eens verstandig”. Ik kan niet anders zeggen dat ik ze wel begrijp. Let wel, ik keur deze houding absoluut niet goed. Het is vooral zelfbescherming. Want hoe kan je als China en Rusland zijnde de situatie in Syrië veroordelen? Gezien de situaties in beide landen zou dat als ronduit hypocriet overkomen. Verkiezingen in Rusland? Ik geloof niet dat er één persoon op aarde rondloopt die met droge ogen kan zeggen dat er sprake is van een echte democratie in Rusland. China is ook duidelijk niet het land waar je moet wonen als je vrijheid van meningsuiting hoog in het vaandel draagt.

 

Vervelende jongetjes van de klas

Ik vrees ook dat we daarom lang kunnen wachten tot er een einde komt aan de verschrikkelijke situatie in Syrië. Zolang Rusland en China zich blijven gedragen als dwarse en vervelende jongetjes van de klas kan Assad zich in de handen wrijven. Dit geldt niet alleen voor de situatie in Syrië, maar ook voor de toekomst. Ik erger mij oprecht aan het feit dat een raad van machtige landen, verantwoordelijk voor het handhaven van de internationale veiligheid en vrede, niet in staat is om daadkrachtig en resoluut op te treden. Ik begrijp ook dat zulke besluiten niet over één nacht ijs kunnen gaan, maar als je verantwoordelijk bent voor veiligheid en vrede, dan faal je overduidelijk als je kijkt hoe lang Assad al zijn gang kan gaan.

 

Het wordt het tijd om eens naar Rusland of China te kijken; er is tenslotte genoeg te onderzoeken. Of we doeken die hele Veiligheidsraad maar eens op en verzinnen iets wat wel kan zorgen voor internationale veiligheid en vrede.

Deel

met uw netwerk:
Opiniestukken van: Dirk Krediet, student aan de Hogeschool van Amsterdam
De VN-Veiligheidsraad zit vol met kleuters - 10 februari 2012



Meer opiniestukken:

Bestel online:

Zo wordt u opiniemaker

In dit boek leert u in tien stappen denken en schrijven als een journalist

 

Alleen nog verkrijgbaar via bol.com


Schrijftip van de week

Week 50
Practice what you preach
> Meer