Politiek
15 september 2016 | door: Bert Homan, Specialistisch coach politici en bestuurders

Nederland heeft nu politici nodig die weer de baas durven zijn

Politici hoeven geen Fortuyn te zijn om in verbinding met de kiezers te zijn. Bestuurders besturen, politici bepalen de route. Als de bestuurder niet wil, neem je een ander; de politicus is de baas!

"Het moet weer zo worden dat niet de politicus bang is voor de bestuurder, maar andersom. "

Nederlandse politici zijn gevangen in dictatuur van de angst. De kiezer wil andere politici die zich niet meer laten leiden door bestuurders. Ze moeten staan voor hun eigen uitgangspunten, echt luisteren naar de kiezer en er ook iets mee doen.

 

De Nederlandse kiezer pikt het niet langer en wil andere politici. Die moeten niet meer vertellen wat goed voor ons is of nog één keer vertellen hoe iets zit. Nee, het moeten politici zijn die echt luisteren, daar zichtbaar iets mee doen en de baas zijn in Raad en Kamer.

 

Zaanstad

Wat er nu gebeurt in Zaanstad is natuurlijk onacceptabel. Het bewijst dat politici stevig en doortastend moeten optreden. Waar is de algemene verontwaardiging onder politici over dat incident, waar persvrijheid, vrije meningsuiting en persoonlijke veiligheid van een burger en raadslid duidelijk geschonden worden? Volslagen onacceptabel gedrag van deze jongeren, maar hoor ik politici massaal iets doen? Nee, alleen de minister-president spreekt over oprotten.

 

b

En kijk eens, kort geleden, naar Ede, waar bestuurders de plank volledig misslaan. Er lijkt een soort vrijstaat te ontstaan. Waar zijn de politici uit de Raad van Ede? Heeft u ze gehoord? Ik niet. We zagen alleen een machteloze burgemeester die wegduikt en het allemaal niet zo ernstig neemt. Tegelijk worden inwoners en journalisten met stenen bekogeld. Niet zo gek dat kiezers zich van politici afwenden als ze niets laten horen bij dit soort wantoestanden. De Raad van Ede zou natuurlijk direct het college opdracht moeten geven in te grijpen en de situatie onder controle te brengen. Maar blijkbaar zitten collegepartijen zo gevangen onder het juk van B&W dat ze niets durven zeggen, laat staan opdrachten geven!

 

Windmolens

Ander voorbeeld zijn de windmolens in noord Nederland. Niemand wil ze, maar het Kabinet gaat door en de Kamerleden zijn angstig stil. Wie van de Kamerleden staat op voor de belangen van de inwoners? En de coalitiepartijen? Ze laten zich overrulen door de “macht” van het kabinet, gebaseerd op de angst voor nieuwe verkiezingen.

 

Als je kijkt naar de peilingen dat zie je onmiddellijk dat de kiezer geen vertrouwen meer heeft in de huidige politici.

 

Pluche

Dat komt omdat politici zijn geschoold vanuit de opvattingen van de jaren 80/90 uit de vorige eeuw. En die politici weten zich nu geen raad met de veranderende maatschappij. In het recente boek 'Pluche' van Femke Halsema wordt treffend beschreven hoe simpel bijvoorbeeld de selectieprocedure van politici is. Daarbij speelt meer wie je kent, dan dat wat je kunt. Ook beschrijft Halsema treffend hoe haar enthousiasme, haar gedrevenheid en scherpte in het maatkostuum van de politieke mores werd geperst. Je mag niet boos/gedreven zijn, anders bereik je niets.

 

Pim Fortuyn

Fortuyn was een korte opleving die de politiek deed schudden op haar grondvesten en waar kiezers zich wel thuis voelden. Maar na zijn gruwelijke dood is de Politiek dat snel vergeten.

Zichtbaar is dat bij de dictatuur van de macht die coalitiepartijen uitoefenen omdat hun bestuurders (wethouders, ministers) dat verlangen. Een voorstel van een bestuurder mag toch niet veranderen. Coalitiepartijen doen vooral aan verdediging van die voorstellen.

 

Verklaringen

Maar hoe was het ook weer? Politici, Raad en Kamer, zijn toch de baas? Waarom zijn die dan zo voorzichtig? Wel, er heerst een angstcultuur onder politici. Waarom? Dat kun je als volgt verklaren:

  1. Ten eerste, besef dat je alleen iets kunt veranderen in de maatschappij als je macht hebt. En dat is wat partijen willen, de maatschappij veranderen(of juist niet). Daarvoor benoemen ze bestuurders die dat gaan regelen, maar die worden leiders welke niet tegengesproken mogen worden. Ja, in de fractiekamer, dan wel, maar niet daarbuiten. Nee, stel je voor dat de "Pers" er iets van hoort. Nee, dan liever angstig de kaken op elkaar houden.
  2. Ten tweede zijn de meeste politici bezig met hun carrière en willen ze vaak bestuurder worden (die positie geeft immers macht). Dan moet je de huidige bestuurders en partijbonzen niet voor de voeten lopen, wordt hun geadviseerd. Doe je dat wel, dan moet je bang zijn voor je kansen, zegt men.
  3. En ten derde in trainingen en selectie van politici wordt vooral gekeken naar vaardigheden om het beleid en koers van de partij uit te leggen. Dat is nodig, want regelmatig is er onrust onder de leden en kiezers en dan moeten politici in staat zijn het nog één keer goed uit te leggen. Want anders stemmen ze niet op ons, denken politici.

Angst, angst, angst en eerlijk, ik heb me er zelf ook schuldig aan gemaakt als partijbestuurder, raadslid, wethouder en trainer.

 

Hoop

Is er dan geen hoop? Natuurlijk wel! Kijk bijvoorbeeld naar Wethouder Pauwels uit De Wolde, die op haar Facebookpagina laat zien welke twijfels zij heeft en hoe ze met de inwoners omgaat. Daar gaat het over een asielzoekerscentrum. Ze laat treffend zien dat zij dezelfde gevoelens heeft als haar mede inwoners en dat ze daarover in gesprek gaat om te zien hoe ze in het college het beleid kunnen aanpassen.

 

Het is een dooddoener om te zeggen dat de maatschappij is veranderd, maar dat is wel de waarheid. Op dit moment willen kiezers andere politici. Politici die serieus luisteren en daar zichtbaar iets mee doen. Ze willen politici die hun zorgen duidelijk verwoorden en pogingen doen daar iets voor te vinden. En ze willen politici die weer heft in eigen handen nemen en daadwerkelijk laten zien dat zij de baas zijn en bepalen welke richting we opgaan.

 

Bestuurders moeten gaan uitvoeren wat politici vinden en vaststellen. Het moet weer zo worden dat niet de politicus bang is voor de bestuurder, maar andersom.

 

Nee is ook een antwoord

Krijgen we dan niet een systeem van u vraagt en wij draaien? Nee, dat zeker niet. Binnen de uitgangspunten van jouw partij kijk je als politicus naar de problemen van je kiezers en daar doe je zichtbaar iets mee. En besef: Nee is ook een antwoord. Mist goed beargumenteerd begrijpen kiezers dat absoluut.

 

Politici hoeven geen Fortuyn te zijn om weer in verbinding met de keizers te komen, maar moeten wel binnen nieuwe kaders gaan opereren en daarvoor zijn veel nieuwe mensen nodig.

Laat de bestuurders besturen, maar bepaal als politicus de route. Als de bestuurder dat lastig vindt, neem je gewoon een ander, de politicus is immers de baas!

 

Dus partijen, het is nu de jullie kans om op de lijsten voor 2017, nieuwe politici te plaatsen die weer echt de baas durven zijn. Hebben jullie ook de moed om deze keuzes te maken? Wij kiezers wel, let maar op.

Trefwoorden:
Politiek

Deel

met uw netwerk:


Meer opiniestukken:

Bestel online:

Zo wordt u opiniemaker

In dit boek leert u in tien stappen denken en schrijven als een journalist

 

Alleen nog verkrijgbaar via bol.com


Schrijftip van de week

Week 50
Practice what you preach
> Meer