Godsdienst
18 september 2016 | door: Helga D'Havé, Bioloog PhD, wetenschapsjournalist, ondernemer

Zou jij graag (onverdoofd) geslacht worden?

Zou jij graag onverdoofd geslacht worden? Ik vraag het aan moslims. Ik vraag het aan joden. Ik vraag het aan eenieder die niet overtuigd is dat onverdoofd slachten beter is dan verdoofd slachten.

"Een emotie van een koe of een varken is anders dan de emotie van een mens (of een hond), maar het is en blijft een emotie"

Het huidige debat in België over onverdoofd slachten is noodzakelijk, omdat elke stap in de richting van minder lijden voor levende wezens – of het nu mensen of dieren zijn – een overwinning van het goede over het kwade is. Maar de discussie is te eng. Ze moet worden verruimd naar een discussie over empathie, een discussie over “een ander niet willen aandoen wat je zelf niet wil worden aangedaan”.

 

Laat me een stap verder gaan. Zou jij graag geslacht worden? Zou jij graag gedood worden? Zou jij ermee kunnen 'leven' dat jouw leven vroegtijdig stopt? Omdat een ander wezen zo graag jouw vlees wil eten? Terwijl dat ander wezen perfect zonder vlees kan leven. Ik vraag het aan elke mens die (iets) van het leven houdt.

 

Ik weet dat je elk van mijn vragen met 'neen' zal beantwoorden. Jij wil niet (vroegtijdig) sterven. Niemand wil (vroegtijdig, zelfs überhaupt) sterven. Iemand met zelfmoordgedachten wil ook niet sterven, maar wel een einde maken aan zijn of haar lijden. Geen enkel wezen wil lijden. Geen enkel wezen wil dood. Een mens niet. Een dier niet.

 

Waarom laten we dieren dan onnoemelijk lijden?

Waarom doden we dieren?

 

Ik denk dat heel wat mensen zich distantiëren van het lijden van anderen - of het nu dieren zijn of mensen die zich niet in hun onmiddellijke kennissenkring bevinden - omwille van twee redenen: egoïsme (“ik plaats mijn eigen geluk boven dat van een ander en al zeker boven dat van een dier”) en een gebrekkige kennis over het emotionele leven van anderen, voornamelijk sommige niet-menselijke diersoorten (“varkens of koeien zijn toch geen honden of katten”).

 

Eigen geluk boven dat van een ander levend wezen”

Ik denk niet dat we echt willen dat andere mensen of zelfs dieren lijden. Maar in het dagelijkse leven zien we vaak dat empathie naar onbekenden ontbreekt. Ik zie het telkens wanneer ik met de auto rijd. Chauffeurs die zich op een rondpunt voor mij werpen, zij die me op de snelweg de pas afsnijden, achterliggers die niet verdragen dat ik hoffelijk ben voor een andere chauffeur. 

 

Wanneer mensen zich in het verkeer zo gedragen, beseffen ze misschien niet dat ze zich naar een andere persoon negatief tot agressief gedragen. Dat er bij hen een gebrek aan empathie is voor andere chauffeurs, aan harmonieus willen samen rijden/ samenleven. Dit gaat vaak samen met ego en egoïsme. “Ik snij jou lekker de pas af. Ik ben als eerste op het rondpunt. Heb je mij gezien, in mijn stoere bak?” Datzelfde egoïstische gedrag komt ook tot uiting in hoe we met dieren omgaan. “Ik heb zin in mijn stuk vlees”. Wat meer is: “ik heb er recht op en ik zal het eten.”

 

Vind jij echt dat je het recht hebt om te bepalen dat het leven van een dier moet stoppen wanneer jij dat wil opdat jouw orale behoeften bevredigd worden? Vind jij echt dat een dier niet zijn of haar leven mag leiden en ervan genieten, zoals ook jij dat doet? Vind jij echt dat jij het recht hebt om een ander dier zijn leven te ontnemen? Neen, te laten ontnemen, want je bent wel zo laf dat je iemand anders dat dier laat slachten. Vind je dat echt? Waarom dan behandel je een koe of een varken anders dan jouw allerliefste kat, jouw trouwste hond, jouw grappige konijn, jouw schattige hamster of welk ander huisdier/ knuffeldier/ allerliefste harige gezinslid? Waarom heeft jouw huisdier recht op knuffels, liefde, lekker eten, “een leven” - en een koe of een varken niet? Omdat een koe of een varken anders is dan een hond of een kat?

 

Varkens of koeien zijn geen honden of katten”

Het is verkeerd dat we varkens, koeien en andere “vleesdieren” anders behandelen dan onze huisdieren. Want ook zij hebben een rijk emotioneel leven en dat is wetenschappelijk bewezen. Al heb je daar echt geen wetenschap voor nodig; observerende ogen zijn genoeg. Spijtig genoeg hebben de meeste mensen een gebrekkige kennis over het emotionele leven van dieren. Onze hond kwispelt van blijdschap wanneer we thuiskomen. Onze kat spint van geluk wanneer we haar aaien. Maar een koe, kip of varken toch niet zeker?! Te weinig mensen beseffen dat ook andere dieren emoties hebben. Dat ze blij zijn wanneer ze zich bij hun soortgenoten bevinden of dat ze grollen van plezier wanneer ze kunnen spelen in een wei of modderpoel. Dat ze lijden en zelfs rouwen wanneer ze worden opgesloten in een kooi of wanneer hun jong wordt weggenomen.

 

Darwin stelde al dat de verschillen tussen menselijke en niet-menselijke dieren verschillen in gradatie en niet in aard zijn, net zoals ook de fysieke verschillende van gradatie en niet van aard zijn. Een varkenshart is anders dan een mensenhart, maar het is een hart. Een emotie van een varken is anders dan de emotie van een mens (of een hond), maar het is een emotie.

 

Varkens, koeien of kippen zijn daarin niet anders dan onze huisdieren. Ze hadden het 'ongeluk' niet op (dezelfde) manier gedomesticeerd te worden. Een hond werd gedomesticeerd voor zijn gezelschap. Een varken werd gedomesticeerd voor zijn vlees en aldus “emotieloos” gecategoriseerd. Het had omgekeerd kunnen zijn... Hoeveel pech kan je hebben als diersoort?

 

(Onverdoofd) slachten is fout. Kijk vanavond even diep in de ogen van jouw hond, kat of ander huisdier. Stel je voor dat jouw harige vriend eeuwen geleden gedomesticeerd was voor zijn vlees en niet om jou gezelschap te houden. Dat je hond of kat als “emotieloos” werd gelabeld. Dit is de realiteit in onder meer China en Vietnam. Daar zijn onze honden in feite varkens of koeien. Daar zijn onze honden alleen maar vlees en worden ze onverdoofd geslacht. Zou jij kunnen verdragen dat iemand jouw hond opsluit en (onverdoofd) slacht om op te eten?

 

Ik weet dat je opnieuw 'neen' zal antwoorden.

Deel

met uw netwerk:
Opiniestukken van: Helga D'Havé, Bioloog PhD, wetenschapsjournalist, ondernemer
Zou jij graag (onverdoofd) geslacht worden? - 18 september 2016



Meer opiniestukken:

Bestel online:

Zo wordt u opiniemaker

In dit boek leert u in tien stappen denken en schrijven als een journalist

 

Alleen nog verkrijgbaar via bol.com


Schrijftip van de week

Week 50
Practice what you preach
> Meer