Rechtspraak
28 september 2016 | door: Martijn Vennik, Werkzoekend

Vrijheid en recht

Laten we de rechten weer los zien van onze persoonlijke vrijheden; dan komen er weer mogelijkheden om de stabiliteit te garanderen zonder de vrijheden van èèn enkel individu in te perken.

 

"Vrijheden zijn primair persoonlijk van aard. ... Rechten daarentegen beschermen die vrijheden."

 

'Niet om flauw te doen, maar kan de volumeknop iets naar beneden?' zei de heer Zijlstra toen de heer Wilders zijn betoog net was begonnen. Hoewel het als grapje bedoeld zal zijn, is het wel tekenend voor de hedendaagse politiek en de reden dat Wilders steeds meer stemmers weet aan te spreken. Het laat namelijk zien dat politici niet luisteren naar wat Wilders zegt, anders dan datgene dat indruist tegen hun idealen van vrijheid, maar een groot deel van de bevolking ziet exact gebeuren wat Wilders zegt en maakt zich er terecht zorgen over. De andere politici zouden dat ter harte moeten nemen want het kan wel degelijk verenigd worden met hun idealen, die overigens ook niet altijd zoden aan de dijk zetten. Laten we er een aantal langslopen, maar daarbij opruiende taal links laten liggen.

 

 

Dubbel paspoort

'Ze hebben ons paspoort, maar ze horen niet bij ons. Ze zijn geen Nederlander.' Hiermee doelt hij – er kan geen misverstand over bestaan – op de demonstratie die werd gehouden, door Turken in Nederland, in Den Haag voor Erdogan, en dus voor het optreden tegen de coup. Is het dan niet terecht om te zeggen dat ze, en hiermee doel ik niet op moslims maar op diegenen die demonstreerden, hun loyaliteit aan Erdogan betuigde, niet bij ons horen? Door voor Erdogan te demonstreren hebben ze immers laten zien dat zij niet voor vrijheid en rechtstaat, twee fundamentele aspecten in onze samenleving, staan en laten zij openlijk zien dat zij aanhangers zijn van een buitenlandse leider waarmee zij dus hun onvoorwaardelijke steun en loyaliteit niet geven aan het land en samenleving waarvan zij onderdeel zijn en zodoende zichzelf buiten diezelfde samenleving plaatsen. Dit geldt überhaupt voor mensen die een tweede nationaliteit hebben, de loyaliteit is dan immers nooit zeker. De eis van Wilders om het Nederlandse paspoort van mensen met twee nationaliteiten, die een misdrijf plegen, in te nemen is dan ook gerechtvaardigd en het niet in strijd met de Verklaring van de Rechten van de Mens die spreekt van het recht op 'een nationaliteit'. Ik wil zelfs pleiten voor de afschaffing van de mogelijkheid van het bezitten van twee nationaliteiten met het oog op de nationale veiligheid, iets dat wordt erkent door de huidige regering.

 

 

Introom asielzoekers

Ook kan ik Wilders goed begrijpen als hij het heeft over de asiel instroom die hij het liefst tot het absolute minimum zou willen beperken. Maar niet dat hij deze mensen helemaal buiten de deur wil houden. Hij heeft gelijk dat de Nederlandse cultuur door de instroom van andersdenkenden onder druk staat, maar dat staat het ook al door de ontkerkelijking en de neiging om christelijke waarden te vervangen voor vrijheidsidealen, en dat het de samenleving ontwricht. We prediken met z'n allen wel tolerantie maar de werkelijkheid is dat een te grote diversiteit wantrouwen creëert en daardoor juist intolerantie doet opbloeien en stabiliteit vernietigt. Tolerantie heeft dus grenzen! Moeten we dan de asiel instroom beperken en asielzoekers direct terugsturen? Nee, dat is niet een oplossing voor het probleem. Wat dan wel? Asielzoekers die een verblijfsvergunning krijgen, blijven in de regel hier en mogen gelijk ook stemmen, daar ligt mijn bezwaar. Waarom kunnen we mensen die asiel nodig hebben niet gewoon asiel verlenen enkel met als doel hen op den duur, t.z.t., terug te laten keren? Dan behoeven ze hier toch geen burgerrechten te verkrijgen die gelijk staan met die van Nederlanders, inclusief stemrecht, waarmee ze invloed verkrijgen op het overheidsbeleid, wat meer is dan ze daadwerkelijk nodig hebben? Het geven van deze rechten aan mensen met een fundamenteel andere visie op maatschappij en samenleving, op alle niveaus, is, zoals Wilders aangeeft, een risico omdat het de invloed van de eigen bevolking verkleint en daarmee de samenleving kan destabiliseren omdat de mensen die het betreft nooit in een situatie hebben geleefd waarin ze hun mening kunnen geven over de te volgen koers en omdat ze uit een compleet andere cultuur komen, en veelal geen gedegen kennis hebben van politieke zaken, al kun je dit ook afvragen bij veel autochtonen, niet zullen kunnen bepalen wat goed is voor het land. Ze zullen enkel kiezen voor die partijen die hen paaien omdat ze uit zijn op hun stemmen zodat politiek beleid zich inderdaad steeds meer in voordeel van de autochtone bevolking zal laten uitvallen en de oorspronkelijke bevolking zich gepasseerd zal gaan voelen, wat precies de reden is dat mensen Wilders stemmen, zelfs ondanks het feit dat hij maar weinig oplossingen biedt. De beperking van immigratie en zijn aanval op de islam zijn de oplossingen die zij zoeken!

 

 

Vrijheden hebben grenzen

Deze punten, waar andere politici enkel op lijken af te reageren en waarom ze Wilders niet zien als een partner, kunnen om de redenen die ik heb genoemd best samengaan met het vrijheidsideaal die velen, en ook Wilders, er op na houden. Op het vrijheidsideaal van deze mensen is overigens ook het nodige aan te merken. De vrijheid die ze propageren is immers een vrijheid die geen rekening houdt met anderen, is individualisme ten top. Volgens hen is vrijheid alles moeten kunnen zeggen, denken en doen. Dat dit niet kan hebben ze ook wel door en daarom is de rechtstaat uitgevonden. De rechtstaat is als het ware het fundament van het Utopia der liberale vrijheden. De wet geeft aan wat wel en wat niet kan. Maar de wet is rekbaar, iedereen interpreteert het zoals hij/zij goeddunkt, wat hem/haar uitkomt, en laat dus altijd ruimte voor verdere inbreuk op de vrijheid van de ander. Het bezwaar tegen die vrijheden is dus dat het maar vanuit een kant wordt bekeken. Iedereen bezit toch die vrijheden? De vrijheden van de ene persoon houdt op waar die van de ander begint, waar men andermans vrijheden aanvalt, en/of beperkt.

 

 

Vrijheden geven geen rechten

We zijn een stukje afgedwaald, maar niet onnodig. Vrijheden zijn, zoals zojuist bleek, niet hetzelfde als rechten terwijl ze nu wel zo fungeren. Ieder mens heeft dezelfde vrijheden maar hun rechten kunnen verschillen. Een politieagent heeft het recht iemand anders te arresteren, een bankier heeft dit recht niet. Beide echter hebben allebei de vrijheid om te gaan en te staan waar zij willen, te doen wat ze willen en te denken wat ze willen, natuurlijk weer met de nodige beperkingen. Rechten ontleen je ook niet uit de vrijheden want die liggen op een ander vlak dan de rechten. Vrijheden zijn primair persoonlijk van aard. Enkel daar waar mensen samen zijn botsen deze vrijheden en dient met elkaar rekening gehouden te worden, ook met gevoelens en overtuigingen van anderen. Rechten daarentegen beschermen die vrijheden. Het recht deze te beschermen tegen inbreuk door anderen is dan ook een grondrecht. Wetgeving is, daarnaast, bedoelt om te omschrijven wat men aan rechten en plichten heeft in de maatschappij, in de samenleving, daar waar men met anderen is. Wilders eis om een einde te maken aan het dubbele paspoort is dan ook volledig met de fundamentele vrijheden te verenigen want een dubbele nationaliteit betekent rechten en plichten voor beide, zowel voor de Nederlandse als voor de Turkse of Marokkaanse samenleving. Deze rechten en plichten verschillen en zijn niet verenigbaar. Intrekken van de Nederlandse nationaliteit veranderd echter niets aan hun persoonlijke vrijheden. Hetzelfde geldt voor asielzoekers. Een asielzoeker hoeft geen rechten te krijgen in het land waar hij/zij asiel krijgt. Zijn recht was het om asiel, een veilig heenkomen, ter bescherming van zijn leven, te zoeken, te krijgen. Maar de maatschappij is geenszins verplicht verder rechten te verlenen anders dan zijn levensonderhoud, wat betekent dat hij ook moet kunnen werken. Plichten heeft hij echter wel want hij moet net als ieder ander bijdragen aan die samenleving, hij leeft en beweegt immers zelf daarin. Hij zal zich dan ook moeten houden aan onze regels, en zich moeten voegen naar onze maatstaven.

 

Beperking van rechten waarborgt stabiliteit

Zo bezien heeft Wilders ons wel degelijk wat te zeggen. Zijn eisen laten voor de inperking van de rechten van nieuwkomers en afschaffing van de tweede nationaliteit en de reacties die hij losmaakt bij andere politici laten ons zien waar het fout gaat, dat we lange tijd onze vrijheden hebben geïnterpreteerd als rechtgevend. Met name omdat deze vrijheden alle mensen betreft hebben we deze rechten ook als universeel beschouwt en is de primaire functie van de overheid, de bescherming van de eigen bevolking en de stabiliteit van de samenleving waarborgen, onderbelicht geraakt. Door de rechten weer los te zien van onze persoonlijke vrijheden komen er weer mogelijkheden om de stabiliteit te garanderen zonder de vrijheden van èèn enkel individu in te perken. Door het op deze manier te benaderen is Wilders ook niet extreem te noemen maar is hij beschermer van het liberale en democratische gedachtegoed waarop ons politiek systeem op is gebaseerd, iets waar andere politici veelal blij mee zouden moeten zijn. Laten we Wilders daarom beoordelen op de inhoud en bekritiseren waar nodig. Maar laten we vooral gebruiken hetgeen hij losmaakt, zowel in de politiek als in de samenleving.

 

 

 

 

 

Deel

met uw netwerk:
Opiniestukken van: Martijn Vennik, Werkzoekend
Vrijheid en recht - 28 september 2016



Meer opiniestukken:

Bestel online:

Zo wordt u opiniemaker

In dit boek leert u in tien stappen denken en schrijven als een journalist

 

Alleen nog verkrijgbaar via bol.com


Schrijftip van de week

Week 50
Practice what you preach
> Meer