Veiligheid
28 september 2016 | door: Aart G. Broek

Nederturken, steek de hand in eigen boezem

Nederturkse kanalje terroriseert wijkbewoners, hulpverleners en journalisten, sloopt voorzieningen en tart het gezag. Hoogtijd om bakens te verzetten.

"Het zijn de vele obstakels in eigen gelederen waardoor Nederturken bekneld raken."

Burgers, beleidsmakers, consultants, columnisten en, ja zeker, ook burgemeesters en wethouders verlangen, in straffe termen, het onverbiddelijk handhaven van de wet.  Deze verlangens worden aangescherpt met pleidooien voor meer repressie, want surveillance, samenscholingsverbod en cameratoezicht blijken ontoereikende maatregelen.

 

Een standvastig gezelschap van burgemeesters, hoogleraren, ambtenaren en consultants benadrukt dat hard optreden alleen niet werkt: ‘praten’ moet ook. Dit betekent in de eerste plaats ‘luisteren’ om geïnformeerd te worden over de lasten en lusten van de Nederturkse doelgroep.  

 

Dat luisteren moet leiden naar een ‘pittig’ gesprek met de ouders en hun puberende en post-puberale nakomelingen. Daarbij voegt zich geregeld de garantie om ‘randvoorwaarden’ te financieren, die optimale participatie van de spruiten en hun familie in de Nederlandse samenleving mogelijk zouden maken. 

 

De Nederlandse samenleving moet allebei: repressie en dialoog (lees: luisteren en noden lenigen). De bal ligt bij Nederlanders, al ruim veertig jaar. Bizar genoeg ontbreekt steevast de derde optie: zoek ’t zélf uit: Nederturken onderkennen als daadkrachtige actoren met primair een eigen verantwoordelijkheid.  

 

Die Nederturkse gemeenschap wordt feitelijk niet serieus genomen. Niet door Nederlanders en niet door Nederturken zelf. Dat is pas vernederend. Mag ik wat meer respect.  Zijn Nederturken er alleen om – als bedelaars - te wachten tot burgemeesters de dialoog aangaan, de beurs openen of hun een snerpende tik op de vingers verkopen?

 

Het potentieel van de Nederturken moet toereikend zijn om grotendeels de problemen van de eigen jeugd zélf op te lossen. Open de ogen voor dat eigen Nederturkse financiële en immateriële vermogen. 

 

De Nederturken weten tientallen moskeeën op te tuigen en draaiende te houden, imams te laten invliegen en te onderhouden; duizenden Nederturken gaan (jaarlijks) op vakantie in hun  moederland; een handvol Nederturken weet in enkele dagen tijd honderden Nederturkse ouders te overtuigen hun kinderen van een school af te halen; een Nederturk weet met zijn vlogpraktijk meer dan honderdduizend abonnees te werven; een Nederturkse dame weet een ziekenhuis te laten bloeien (én bloeden); binnen enkele uren weten Nederturken een demonstratie te organiseren; Nederturken blijken ‘groene vingers’ te hebben en die in groot geld om te zetten in Noord-Brabant; Nederturken weten een politieke partij op te tuigen; enzovoorts.

 

Neem dit potentieel van de Nederturkse moslims en het groeiende aantal afvalligen eens serieus! Laten we dat potentieel van de Nederturken maar ’s voorop stellen. Er is zelfs ’n slogan voor te bedenken: Nederturken, steek vooral de hand eens in eigen boezem!

 

We kennen de problemen waarmee de Nederturkse jongeren worstelen. De Nederlandse samenleving is absoluut níet de grote bron van ellende die wij denken dat die is. Het zijn de vele obstakels in eigen gelederen waardoor Nederturken bekneld raken. In de eigen Nederturkse gemeenschap ligt ook de oplossing.

 

Heus, dat varkentje kunnen Nederturken zelf wel wassen, gezien het potentieel. Nederturken hebben toch geen kaaskoppen nodig om het in Nederland verdiende geld exclusief hier in hun spruiten te investeren; om de schotel uit te zetten en hun Nederlandse taalachterstand weg te werken; om hun discriminatie van de Afro-Nederlanders, Marokkanen en Joden om te buigen in waardering; om hun seksuele moraal bij te stellen, zodat je kunt trouwen met wie jij wilt en zodat homo’s en het lesbisch ouderschap geaccepteerd worden; om hun meiden de ruimte te geven geen hoofddoek te dragen en geen ramadan te vieren; om het islamitische koloniale slavernijverleden te veroordelen en herstelbetaling te bepleiten; om afvalligen te koesteren vanwege de emancipatoire kracht; enzovoorts.

  

Wat een uitglijder om te denken dat exclusief met repressie en dialoog het vloggende Nederturkse kanalje wel modelburgers wordt.

 

Kom op, Nederturken, wacht niet op een boze burgemeester en een Nederlandse beurs met geld; zoek het vooral zélf uit.

 

Dr. Aart G. Broek is deskundige conflict-, agressie- en geweldsbeheersing; auteur van De terreur van schaamte; Brandstof voor agressie (2015) en Dwarsliggers; Tegenspraak onder schaamteloos leiderschap (2013).

 

 

Trefwoorden:
Veiligheid

Deel

met uw netwerk:


Meer opiniestukken:

Bestel online:

Zo wordt u opiniemaker

In dit boek leert u in tien stappen denken en schrijven als een journalist

 

Nu 50% korting: 9,95 euro incl bezorging!