Natuur en Milieu
24 november 2016 | door: Nadim Mohammad, Pre-master student, Tilburg University

Global warming: geen hoax, wel een discussie tussen hypocrieten

Grote corporaties vernietigen onze planeet. Maar om met onze vingers naar deze grote corporaties te wijzen, is een actie van echte hypocrieten. Want wij als consumenten hebben evenveel bloed aan onze handen.

"De overheden en consumenten moeten een slag slaan in de samenwerking om het broeikaseffect terug te dringen."

Onlangs publiceerde Leonardo DiCaprio in samenwerking met National Geographic zijn documentaire ‘Before the Flood’. In deze documentaire zet hij uiteen welke problemen de wereld kent en gaat kennen in relatie tot het broeikaseffect, indien we doorleven zoals we nu doen. Dit is de zoveelste documentaire over dit thema. Waarom zou deze dan wel het verschil gaan maken? Zet deze documentaire wel aan tot verandering bij de consument, of blijven wij onze gewoonten trouw? Het broeikaseffect bestaat door de manier waarop wij leven: de producten die we kopen, de manier van transporteren en de prioriteiten die wij stellen.

Wees nu eerlijk, hoeveel waarde hechten wij aan de leefomgeving en die van onze toekomst? Grote bedrijven vernietigen onze planeet, maar om de schuld volledig af te schuiven op de grote bedrijven is niet reëel, want wij als consument zijn net zo schuldig.

 

Een van de grootste problemen van ‘global warming’ is de consumptie van fossiele brandstoffen. Bij de productie en consumptie daarvan komt veel CO2 vrij. In 2013 stootten we gemiddeld 5 metric tons (een metric ton staat gelijk aan 1000 kilogram) per persoon uit (World Bank, 2016) .

 

De behoefte van de consument is hierin een grote factor; wij nemen de auto in plaats van de fiets, wij willen goedkope elektriciteit en bovendien overzien wij de gevolgen van onze dagelijkse keuzes niet. Tegelijkertijd willen we de juiste keuzes maken voor het milieu. Deze belangen gaan echter niet altijd hand in hand. Dit is een gevolg van de beperkte rationaliteit van de consument, we weten helaas niet hoe producten vervaardigd worden (deels ingegeven door informatie asymmetrie ), en zelfs al zouden we dat weten, kunnen we niet alle gevolgen voor het milieu overzien.

 

Een andere factor is dat wij vaak de opportunistische keuze maken, simpelweg omdat het verantwoorde alternatief duurder is. Dit maakt ons wel degelijk net zo schuldig als milieuvervuilers zoals Shell en PepsiCo.

  

Dat wij deels schuldig zijn is een feit, echter komen overheden niet met harde sancties of maatregelen om het broeikaseffect tegen te gaan, neem als voorbeeld het reduceren van CO2-emissie. In de documentaire komt het thema ‘Carbontax’ aan bod, dit is een belasting op vervuilende producten, iets wat ons eerder zou motiveren om de verantwoorde keuze voor het milieu te maken, de opportunistische factor wordt dan immers weggenomen.

 

Neem het Amazone-gebied, hier worden voetbalvelden tegelijk gekapt om palmolie te produceren. Deze olie wordt vervolgens gebruikt voor consumentenproducten zoals voedsel en cosmetica. Dat hier niets aan gedaan wordt vanuit overheden komt deels door de invloed van bedrijven op de politiek. Er is sprake van samenzwering (collusion) met bepaalde politici, want de vergunningen voor het kappen van het regenwoud kun je niet zomaar downloaden en printen. Zowel de productiebedrijven als overheidsinstanties hebben bloed aan hun handen. Doordat consumenten deze producten blijven kopen, strooien wij ook nog eens extra zout in de open wond.

En dit is slechts één voorbeeld waarin de overheden een invloed hebben, denk ook eens aan groeven voor steenkool en boorplatformen voor het winnen van olie. De overheid bezit de macht om het probleem bij de (olie)bron aan te pakken, maar we zien ook hier opportunistisch gedrag.

 

Er zijn ook voorbeelden waarin overheden wel de stap durven te zetten om het probleem aan te pakken. Zo heeft Schotland op winderige dagen de mogelijkheid om 106% van zijn dagelijkse energiebehoefte te voorzien door hernieuwbare energie (The Guardian, 2016).

Er zijn meerdere voorbeelden waar de problematiek wel juist aangepakt wordt. Laten we deze als voorbeeld nemen en met alle vervuilers het probleem aanpakken. Begraaf de strijdbijl (bovenal het opportunistische gedrag) en kom gezamenlijk tot constructieve oplossingen. ‘Actions speak louder than words’.

Deel

met uw netwerk:
Opiniestukken van: Nadim Mohammad, Pre-master student, Tilburg University
Global warming: geen hoax, wel een discussie tussen hypocrieten - 24 november 2016



Meer opiniestukken:

Bestel online:

Zo wordt u opiniemaker

In dit boek leert u in tien stappen denken en schrijven als een journalist

 

Alleen nog verkrijgbaar via bol.com


Schrijftip van de week

Week 50
Practice what you preach
> Meer