Midden-Oosten
29 november 2016 | door: Henny A.J. Kreeft, schrijver / columnist / journalist

Stop elk samenwerkingsverband met Tel Aviv

Gezien het feit dat burgemeester Van der Laan niet kan beloven dat hij zich aan de strenge voorwaarden kan houden, moet elk samenwerkingsverband met Tel Aviv worden gestopt.

"Amsterdam kan geen samenwerkingsverband hebben met Tel Aviv dat UN-resoluties aan zijn laars lapt"

Deze week kon men in het Parool lezen dat de samenwerking tussen Amsterdam en Tel Aviv en Ramallah weer ter discussie staat. In 2015 is de gemeenteraad - na een aantal aanpassingen op het voorstel wat toen voorlag - akkoord gegaan met een samenwerking tussen beide steden. Maar gezien de strenge voorwaarden die de gemeenteraad toen had gesteld, heeft het college van Amsterdam nu aangegeven dat ze niet kan garanderen aan de voorwaarden te kunnen voldoen.

 

Op 28 november 2015 schreef ik een artikel over het voorstel van de gemeenteraad van Amsterdam over een stedenband met Tel Aviv (deel 16 in mijn boek De Palestina Papers: ‘Amsterdam zwicht voor zionistisch staatsterrorisme’). Het voorstel kwam van de raad in 2014, maar dat verzandde toen het regime in Tel Aviv een oorlog tegen Gaza begon.

 

In 2015 pakte het college het voorstel weer op, maar men vreesde tegenstand en had daarom het voorstel uitgebreid met een stedenband met Ramallah. Maar ook dit voorstel werd niet met veel enthousiasme ontvangen door de gemeenteraad en daarom werd het woord “stedenband” vervangen door een “samenwerkingsverband”.

 

Samenwerken
Maar de gemeenteraad ging pas echt akkoord met het voorstel, nadat een aantal extra voorwaarden werden toegevoegd. Deze voorwaarden waren: geen samenwerking met partijen die een band hebben met het Israëlische leger of het ministerie van Defensie en Amsterdam moet zich niet inlaten met iedere vorm van handel met nederzettingen in de bezette gebieden (volgens de resoluties van de VN de zogenaamde illegale nederzettingen).

 

Burgemeester Eberhard van der Laan heeft deze week een brief aan de gemeenteraad gestuurd dat hij zich niet aan deze voorwaarden kan houden; de burgemeester geeft in zijn brief aan dat het niet mogelijk is om “indirecte financiële betrekkingen met de nederzettingen uit te sluiten”. Ook het uitsluiten van partijen die een band hebben met het leger kan hij niet garanderen. Van der Laan kan slechts toezeggen dat 'naar alle waarschijnlijkheid' aan de voorwaarden van de raad kan worden voldaan.” (tekst uit gestuurde mail en tekst van het Parool).

 

Eerder gaf ik in mijn bovenstaande artikel het standpunt van de VVD in Amsterdam weer: “De fractievoorzitter van de VVD in de raad heeft op 1 juli 2015 op de website van de VVD het volgende geschreven: “We verbeelden ons WEL dat we interactie aan kunnen gaan met mensen, bewoners van steden. We verbeelden ons WEL dat we kunnen samenwerken, kunnen leren van elkaar en elkaar kunnen inspireren. Als stedelingen onderling.

 

Voor de Amsterdamse VVD staat wederkerigheid in een samenwerking tussen mensen en steden centraal. We hebben ons altijd uitgesproken voor een samenwerking met Tel Aviv. En na de antwoorden op vragen die we stelden, zien we ook mogelijkheden voor samenwerking met Ramallah. Samenwerking op het gebied van technologie, ICT, start-ups, LHBT, cultuur, onderwijs.

Kortom, we zien voldoende aanknopingspunten om samenwerking tussen de bewoners van Tel Aviv, Ramallah en Amsterdam aan te gaan. Hier doen we allemaal ons voordeel mee en openen we tegelijkertijd de dialoog. Zonder samenwerking geen dialoog. Zonder dialoog geen wederkerigheid.”

 

Maar wat heeft deze brief nu tot gevolg voor het standpunt in de gemeenteraad van Amsterdam? Ondanks het feit dat de PvdA vorig jaar redelijk kritisch was op het voorstel, is ze dit jaar minder kritisch. Ook voor D66 kwam de brief niet als verrassing. Beide partijen zullen mogelijk wel akkoord gaan.

 

Samenwerking met …

De Operatie Protective Edge die het regime uit Tel Aviv in 2014 heeft uitgevoerd, heeft meer dan 2100 slachtoffers opgeleverd (lees: vermoorde Palestijnen in Gaza); onder deze 2100 slachtoffers waren meer dan 500 onschuldige kinderen te betreuren. Maar wat heeft de wereld bij deze inhumane en onbeschofte operatie gedaan? De mondiale maatschappij knipperden niet eens met de ogen. Het leek erop dat Palestijnse levens goedkoop waren.

 

Naast de doden en gewonden die vielen door de operatie, zijn vele woningen in meer of mindere mate beschadigd of geheel aan flarden geschoten. De getallen spreken van zeker 10.000 woningen, waarvan er nu - anno 2016 - nog vele niet zijn herbouwd.

 

Voor diegenen die denken dat het moorden van Palestijnen na de aanval in 2014 is beëindigd, moet ik ze helaas teleurstellen. Bijna dagelijks krijg ik artikelen van uit het gebied, waar uit blijkt dat ‘zonder reden’ Palestijnse jongeren worden doodgeschoten. Meestal komt daarna van het regime in Tel Aviv of de lokale politie een bericht dat het ‘mogelijk een aanval met een mes’ zou zijn geweest.

 

De aanvallen met een mes moeten met een korreltje zout genomen worden, daar onderzoeken hebben aangetoond dat op de plaats van de zogenaamde aanval geen mes aanwezig was, totdat later een mes werd neergelegd.

 

Heel vaak worden de Palestijnen vermoord voor een vermeende aanval met een mes. Echter als de Palestijnse jongere het overleeft, krijgt deze een gevangenisstraf - zonder enige rechtmatige rechtszaak - van een aantal jaren.

 
Zo is het ook gebeurd met de zes-en-twintig jarige Hulwa Hamamra, die in november 2015 neergeschoten werd voor een zogenaamde aanval met een mes en zwaargewond raakte. De Israëlische Rechtbank Ofer heeft Hulwa deze week veroordeeld tot zes jaar gevangenisstraf, nadat ze - na haar arrestatie - een maand in een Israëlisch ziekenhuis heeft doorgebracht en vier operaties heeft ondergaan terwijl ze vastgeketend lag aan het bed. In de tijd dat ze vastgehouden werd in het ziekenhuis is een groep kolonisten er in geslaagd om binnen te dringen in haar kamer en heeft haar gedreigd haar te vermoorden.

 
Hulwa heeft in de Ramon gevangenis gezeten zonder enig contact met de buitenwereld en haar proces werd twaalf keer uitgesteld.

 

Dagelijkse zaken in Palestina

Het voorbeeld wat hierboven genoemd is,  is maar een van vele zaken die dagelijks afspelen. Dagelijks krijgen vele Palestijnen te horen dat ze hun huis moeten verlaten, daar het regime in Tel Aviv het plan heeft opgevat om de buurt met de grond gelijk te maken. De ene keer gaat het om een plan om weer woningen te bouwen voor kolonisten, de andere keer wil men de grond gebruiken voor militaire operaties. Menig maal hebben we berichten ontvangen, dat het regime in Tel Aviv van plan is om weer meer woningen te gaan bouwen op Palestijns grondgebied, zowel in Oost-Jeruzalem als in het gebied van de Westelijke Jordaanoever. En de Palestijnen hebben niets te vertellen en kunnen er niets tegen doen dat hun land wordt ingepikt.

 

Ten slotte komt het steeds vaker voor dat militairen van de bezettingsmacht diep in Palestijns gebied bezig zijn om Palestijnen op te pakken, demonstraties onmogelijk te maken, kolonisten te beschermen, Palestijnse woningen te vernietigen en Palestijnen te vermoorden.

 

Amsterdamse gemeenteraad

Gezien het feit dat burgemeester Van der Laan van Amsterdam op dit moment aangeeft dat hij niet kan voldoen aan de voorwaarden van de gemeenteraad die ze vorig jaar heeft gesteld bij het onderwerp over de stedenband / samenwerking met Tel Aviv (en later Ramallah) ben ik van mening dat het nu echt tijd is om alle samenwerking met Tel Aviv acuut te stoppen. De gemeenteraad kan niet volhouden dat Tel Aviv een partner van Amsterdam - of welke stad dan ook in Nederland - kan zijn, gezien de dagelijkse activiteiten die het regime in bezet gebied laat uitvoeren.

 

Mijns inziens is het regime in Tel Aviv niet van plan om enige vruchtbare stappen op de weg van het vredesproces te doen, nu niet en nooit niet,  want dat komt haar slecht uit.

 

In een ontvangen mail van een beleidscoördinerend medewerker Midden-Oosten Vredes Proces staat te lezen: “De Nederlandse inzet in de Palestijnse Gebieden heeft drie speerpunten: Veiligheid en Rechtsorde, voedselzekerheid en water. Daarnaast heeft Nederland programma’s voor mensenrechten, verbetering van de positie van vrouwen en verzoeningsprojecten. Activiteiten op deze onderwerpen worden in zowel Gaza als de Westelijke Jordaanoever, inclusief Oost-Jeruzalem uitgevoerd.”

 
Gezien deze mail, ben ik van mening dat de Nederlandse inzet naar buiten toe te kort schiet en dat de drie speerpunten zeker niet gehaald worden, niet eens een klein beetje. Over het laatste punt, water, heeft de Wereldbank zelfs een rapport uitgebracht dat aangeeft dat de watersituatie in Gaza alarmerend is.

 

De maat is vol. Nederland kan geen normale betrekkingen aangaan of volhouden met een regime dat Palestijnen laat vermoorden. Amsterdam kan geen samenwerkingsverband hebben met het regime in Tel Aviv dat alle UN resoluties aan haar laars lapt. We mogen als Nederlanders ons niet inlaten met het regime in Tel Aviv dat alles doet om de Palestijnen te dwarsbomen in hun dagelijkse beslommeringen, de grenzen potdicht houdt en zodoende Gaza afsluit van de buitenwereld, maar ook internationale journalisten het moeilijk maakt om objectief nieuws over Palestina te laten schrijven.

  

De maat is vol. Nederland - en Amsterdam kan daar een voortrekkersrol in vervullen - moet onmiddellijk een einde maken aan de samenwerking met Tel Aviv. Er moet nu een sein afgegeven worden: tot hier en niet verder.

Trefwoorden:
Midden-Oosten

Deel

met uw netwerk:


Meer opiniestukken:

Bestel online:

Zo wordt u opiniemaker

In dit boek leert u in tien stappen denken en schrijven als een journalist

 

Alleen nog verkrijgbaar via bol.com


Schrijftip van de week

Week 50
Practice what you preach
> Meer