VS
30 november 2016 | door: Jasper Bronkhorst, Freelance copywriter

Een bermbom midden in Washington, geplaatst door het volk

Make America great again? Achterom kijken met weemoed is vaak een ongunstige voorspeller voor de toekomst. Amerika is niet meer het meest fantastische land ter wereld. Al enkele decennia niet meer.

"Donald Trump's reality circus just grabbed the Presidency by the pussy"

Amerika is een land waarin armoede jaar in jaar uit de snelst groeiende levensstandaard is. Hoe is het dan mogelijk dat al die zogenaamde blanke boze mannen uit de ‘Rust Belt’ en de MidWest nota bene op een vastgoedmiljardair stemmen? Voor deze groep Amerikanen is Trump niet de clown. De sociopaat. De American Psycho met een niet te lessen bloeddorst. Voor hen is Trump de vijfde colonne, het Paard van Troje, de thermonucleaire bom die moet zorgen voor een omwenteling in Washington. Een tikje op de schouder is niet meer voldoende, er is een moker nodig, een bom.

 

Deze groep mensen willen geen ‘change’ meer, ze willen alles anders. Ze zijn te vaak bedonderd door het ‘systeem’. Deze mensen voelen het water aan hun lippen en willen een toekomst voor zichzelf en hun kinderen veiligstellen. En dit gaat niet om een tweede auto, luxe vakanties of een extra televisie in huis. Dit gaat om de absolute basis: een baan, een eerlijk inkomen en een dak boven hun hoofd.

 

Neem bijvoorbeeld de boeren van Amerika. De agrarische industrie is volledig in handen gevallen van een handvol reusachtige bedrijven, die zoveel macht hebben dat de boeren onmogelijk een eerlijke prijs voor hun oogst kunnen bedingen. Dit zijn de bedrijven die leveren aan ketens als McDonalds, Burger King of Kentucky Fried Chicken en waarbij de hoogste opbrengst tegen de laagste kosten op het scherpst van de snede worden uitgevochten. De prijs wordt in dit marktsysteem nooit afgewenteld op de consument, maar op de producent, de boer in dit geval.  

 

Het is een keuze tussen een meute boze boeren of miljoenen briesende consumenten in de McDrive. Deze boeren moeten maandelijks verreweg het grootste deel van hun inkomen afdragen aan (wurg)leningen en financiële producten van de grote Amerikaanse banken. Vaak tegen oneerlijke rentes, want een boerenbedrijf biedt weinig perspectief en hoog risico, een situatie die door de soft commodity speculanten van de banken zelf is geschapen en die hier dus dubbel aan verdienen. Deze boeren houden net genoeg geld over om deze vaste lasten te betalen, maar er is praktisch geen ruimte voor tegenslag. Er moet niemand ziek worden en er mag geen oogst verloren gaan. Noodlottige boeren die dit toch overkomt moeten vervolgens hun bedrijf verkopen, dat soms al een eeuw in de familie draait. Tegen een oneerlijk laag executietarief aan dezelfde banken aan wie ze maandelijks met moeite hun vaste lasten moeten betalen. De banken verkopen het bedrijf vervolgens tegen een gezonde winst door en kunnen tegelijkertijd nog jarenlang rente ontvangen op de restlening van de boer, die alles kwijt is en nog steeds in de schulden zit. Door een gebrek aan een fatsoenlijk sociaal vangnet betekent een faillissement voor deze boeren een sociaal en maatschappelijk doodvonnis.

 

Deze wereld, waarin verliezers alles verliezen en winnaars alles winnen vormt de basis voor de nieuwe realiteit: een opmars naar een revolutie. Want het is logisch dat veel mensen in deze verstikkende alles of niets economie ontsteken in woede. Sommigen noemen dit ook wel ‘gegeneraliseerde woede’, wat feitelijk neerkomt op zo vaak belazerd en misbruikt te zijn door het economische systeem, dat de woede wortelt in ongekende wanhoop en daardoor volkomen blind wordt. Boosheid volgt in de regel na onrecht.  

 

Deze verkiezing zegt daarom niets over Trump. Hoewel het nationaal en internationaal te betreuren valt dat hij de nieuw gekozen president van de Verenigde Staten is, gloort er ook hoop. Trump is misschien wel de meest kwalijke en luidruchtige herinnering aan het eindresultaat van bijna vier decennia neoliberaal marktkapitalisme. De wanhoop waarmee veel arme mensen hebben gekozen schudt de VS hopelijk wakker en vormt wellicht de aanzet naar een economie waarin iedereen mee kan doen en waar kapitaal perspectief biedt voor een heel land. Doorgaan op dezelfde economische voet betekent een nog vruchtbaardere bodem voor retoriek die rechtstreeks is geleend uit Duitsland in de jaren dertig.

 

Onder gunstige economische omstandigheden was Trump al in de voorverkiezingen gesneuveld om als nauwelijks zichtbare schandvlek de Republikeinse geschiedenis in te gaan. Average Joe, de gemiddelde Amerikaan heeft zich onvoldoende weten te verzetten tegen de economische uitbuiting die al decennialang aan de gang is. Een land dat een niet te stoppen economisch systeem heeft geschapen dat enkele procenten van de bevolking pervers rijk heeft gemaakt en de rest van het land volledig heeft uitgehold en kaalgevreten. Het moet een bittere vaststelling zijn dat de belofte van de Amerikaanse Droom niets meer is dan olie in een verfijnd raderwerk, dat slechts draait om enkelen rijk te maken.

 

Om te kunnen dromen heb je rust nodig, veiligheid, zekerheid. Het politieke establishment is inmiddels wakker geworden in de nachtmerrie die Donald Trump heet. Niet de media, de polls, Trump zelf of de keuze voor Hillary Clinton in plaats van Bernie Sanders verandert het feit dat Amerika het rijkste ontwikkelingsland ter wereld is geworden, met een dagelijks oplopende staatschuld van in totaal bijna 20 biljoen (20.000.000.000.000) dollar. Als Mickey Mouse meer banen en een ‘Amerikanen eerst’ politiek had beloofd, met vuige vreemdelingenretoriek, dan was de keuze waarschijnlijk op Disney gevallen. Dat is de ongemakkelijke realiteit waar Washington mee om moet gaan. Het Amerikaanse presidentschap is een reality show geworden en Donald Trump just grabbed the Presidency by the pussy.

 

Natuurlijk kan Trump zijn beloftes niet inlossen. De Secret Service krijgt het drukker dan ooit, want vijanden komen door zijn onberekenbaarheid voortaan uit alle denkbare hoeken. Hij zal van crisis naar crisis hobbelen met de media schreeuwend om zijn hoofd, terwijl ze ondertussen goud verdienen aan het brengen van dit nieuws.

 

Het goede nieuws is dat zowel het onrecht van het Amerikaanse economische systeem, als van het leugenachtige karakter van de Amerikaanse politiek zich duidelijker dan ooit zal tonen aan de inwoners van de Verenigde Staten. Als een ontnuchterende lakmoesproef. Het eindspel wordt zichtbaar. Een fascistische politiestaat in wording, die een kleine elite in bescherming neemt tegen een groeiende menigte woedende burgers. Trump is het symbool van de wanhoop waarin Amerika leeft. Een man zonder ideologie, met een verwrongen wereldbeeld, een laag vrouwbeeld, een openlijke racist, een heetgebakerde narcist met een zwak voor uiterlijk vertoon in de traditie van Silvio Berlusconi. Overweldigend gekozen als een Verlosser.

 

Aan Trump de taak die hij verdient in de geschiedenisboeken: de belichaming van kapitalistische roofzucht die uiteindelijk slechts één prooi heeft om te verslinden: zichzelf.

Deel

met uw netwerk:
Opiniestukken van: Jasper Bronkhorst, Freelance copywriter
Een bermbom midden in Washington, geplaatst door het volk - 30 november 2016



Meer opiniestukken:

Bestel online:

Zo wordt u opiniemaker

In dit boek leert u in tien stappen denken en schrijven als een journalist

 

Alleen nog verkrijgbaar via bol.com


Schrijftip van de week

Week 50
Practice what you preach
> Meer