Rechtspraak
7 december 2016 | door: Wendy Rutten

Een verwachting maakt nog geen verkrachting

Moord, doodslag en verkrachting. Zulke gruwelijke zaken vragen erom dat de dader achter de tralies gezet wordt. Helaas blijken zulke strafzaken niet altijd eenvoudig te zijn, want een verwachting maakt nog geen verkrachting.

"Wat je niet kunt bewijzen moet je vrijspreken."

Bij moord en verkrachting hebben we te maken met een geschokte samenleving, nabestaanden met immens verdriet en media die met de zaak aan de haal gaan. Voldoende redenen voor justitie om over te gaan op strafvervolging. Recente zaken maar ook oudere zaken, moord vraagt om vergelding. De zaak met het slachtoffer Nicole van den Hurk is hier een sprekend voorbeeld van.

 

Nicole van den Hurk

Vijftien jaar was ze nog maar toen Nicole van den Hurk op 6 oktober 1995 verdween. Van haar oma vertrok ze naar de supermarkt waar ze een bijbaantje had. Zes weken later werd haar dode lichaam gevonden in de bossen tussen Mierlo en Lierop.

 

In 1996 heeft haar stiefvader vastgezeten op verdenking van schuld aan haar dood. Haar stiefbroer Andy is zelfs twee keer als verdachte aangemerkt, in 1996 en in 2011. Beide keren werd hij weer vrijgelaten omdat ook zijn schuld niet bewezen kon worden.

 

In 2011 waren er meer mogelijkheden voor DNA-onderzoek dan in 1995. Het lichaam van Nicole werd opgegraven en met een daarop gevonden haar en sperma werd het DNA van de dader vastgesteld. Dat DNA leidde tot de arrestatie van Jos de G.

 

Met zijn strafblad is Jos de G. de ideale verdachte om voor de rechter te slepen. In zijn verleden heeft hij meerdere vrouwen op gewelddadige wijze verkracht. In 2001 werd hij veroordeeld tot drie jaar cel en tbs met dwangverpleging. De tbs was nog niet beëindigd toen hij werd aangehouden als verdachte in de zaak van Nicole van den Hurk.

De strafzaak
Op 21 november 2016 doet de rechtbank uitspraak. Doodslag kan niet bewezen worden verklaard en daarvan wordt verdachte dus vrijgesproken. Wel wordt Jos de G. tot vijf jaar gevangenisstraf veroordeeld voor verkrachting.

 

De rechtbank acht wettig en overtuigend bewezen dat verdachte Nicole heeft verkracht vanwege het aantreffen van sperma in het lichaam. Er zouden dagelijks een hoop verkrachtingen plaatsvinden als slechts het aantreffen van sperma van een man in een vrouwenlichaam betekent dat die man de vrouw verkracht heeft. Zeer terecht stelt de verdediging dat er geen aanwijzingen zijn die duiden op een verkrachting. Ten eerste was er geen sprake van beschadigingen aan de schaamstreek. Ten tweede was het slachtoffer volledig gekleed in vrijwel ongeschonden kleding toen zij dood werd aangetroffen. Dit getuigt niet van het toepassen van geweld.

 

Op dit verweer oordeelt de rechtbank dat op andere plekken op het lichaam wel sprake was van geweldssporen. Dat die geweldssporen er zijn staat niet ter discussie. Het hele euvel is dat het onduidelijk is of die geweldssporen te maken hebben met een verkrachting of met het doden van het meisje. De rechtbank zegt daarover “of die sporen in relatie staan tot de verkrachting kan niet worden vastgesteld – maar ook niet worden uitgesloten – omdat zij na de verkrachting kunnen zijn toegebracht.”

 

Hier slaat de rechtbank de plank volledig mis. De aanwezigheid van geweldssporen wordt gebruikt als wettig en overtuigend bewijs voor een verkrachting. Tegelijkertijd erkent de rechtbank dat de geweldssporen pas na de verkrachting kunnen zijn toegebracht. De geweldssporen vormen daarom geen wettig en overtuigend bewijs dat Nicole verkracht zou zijn.

 

Wellicht durfde de rechtbank uit angst voor de media, de maatschappij en de nabestaanden de verdachte niet voor beide feiten vrij te spreken. De zaak was namelijk een ‘trial by media.’ Jos de G. is al ruimschoots veroordeeld, ongeacht wat de rechtbank zou oordelen.

 

Het strafblad van Jos de G. wekt de verwachting dat hij Nicole van den Hurk heeft verkracht. Je hoort mij ook niet zeggen dat hij dat niet heeft gedaan. Wellicht heeft hij haar zelfs verkracht en gedood. Ik weet het niet. De rechters weten het niet. We zullen er waarschijnlijk ook nooit achter komen, maar een verwachting maakt nog geen verkrachting.

 

Wat je niet kunt bewijzen moet je vrijspreken

Dit verhaal begon met de stelling dat strafzaken niet eenvoudig zijn. Ergens klopt die stelling niet. Het is namelijk wel heel eenvoudig. Wat je niet kunt bewijzen moet je vrijspreken. In deze zaak betekent dit dat de rechtbank Jos de G. niet alleen voor de doodslag had moeten vrijspreken maar ook voor de verkrachting.

Trefwoorden:
Rechtspraak

Deel

met uw netwerk:


Meer opiniestukken:

Bestel online:

Zo wordt u opiniemaker

In dit boek leert u in tien stappen denken en schrijven als een journalist

 

Alleen nog verkrijgbaar via bol.com


Schrijftip van de week

Week 50
Practice what you preach
> Meer