Veiligheid
23 december 2016 | door: Henk Dijkstra

Terrorisme is een marginale dreiging

Terrorisme is een marginale dreiging als wij naar de statistieken kijken. Alsnog geven wij onze vrijheden hiervoor op, omdat politici en de media het gevaar opblazen. Zíj jagen ons juist angst aan.

"Wat ik niet wil doen, is mijn privacy weggooien voor een dreiging minder reëel dan dood door bliksem"

Terrorisme is een marginale dreiging vergeleken met de toenemende economische ongelijkheid, klimaatverandering en verlies van banen door automatisering. De gevolgen hiervan zijn veel catastrofaler dan een willekeurige aanslag, waarbij tientallen of honderden mensen sterven. Want hoeveel mensen gaan nou dood door terrorisme? En dan bedoel ik niet de terroristische daden buiten de Westerse wereld. Want laten we nou niet doen alsof het ons boeit dat 2,000 Nigerianen omkomen, of dat 95% van de slachtoffers van terrorisme moslim is. Ik heb het over de slachtoffers in West-Europa, in wiens naam wij onze vrijheden opgeven.

Terrorisme is een relatief klein probleem

Als we kijken naar het aantal slachtoffers van terrorisme in West-Europa, dan zien wij dat dit aantal sinds 1994 sterk is afgenomen. Dus waarom nu al deze radicale maatregelen? De eerder genoemde dreigingen zijn veel groter en reëler dan terrorisme. Maar als we de maatregelen tegen deze dreigingen afzetten tegen de antiterrorisme maatregelen, dan zien we dat zeer disproportioneel wordt gereageerd op terrorisme.

 

Is het nou echt, met alle respect voor de overledenen, de bedoeling dat wij onze privacy weggooien voor 500 doden in elf jaar tijd? Begrijp mij niet verkeerd, het is op zich goed dat de overheid maatregelen neemt tegen terrorisme. Wat wel erg is, is hoe het ene probleem wordt opgeblazen en veel desastreuzere problemen worden gebagatelliseerd of zelfs genegeerd.

 

Ik zou met alle liefde mijn vrijheid opgeven om vlees te eten, fossiele brandstoffen te gebruiken en ongeremd te consumeren, als dit klimaatverandering tegengaat. Ik zou met alle liefde meer belasting betalen en tegelijkertijd de belasting verlagen voor laagverdieners, als dit economische ongelijkheid tegengaat. Ik zou met alle liefde hetzelfde inkomen willen hebben als iedereen, als dit het ontstaan van een proletariaat tegengaat.

 

Wat ik niet wil doen, is mijn privacy weggooien voor een dreiging minder reëel dan dood door bliksem.

 

Wie is nu de terrorist?

Wat het nog ironisch maakt, is dat al deze antiterrorisme maatregelen averechts werken. Want wat wil een terrorist nu eigenlijk bereiken? Een terrorist wil ons angst aanjagen en ons systeem en vrijheden kapotmaken. Laat dit nou precies zijn, wat de mainstream media en politici doen. Door constant de minuscule dreiging van terrorisme op te blazen, ontstaat angst en door deze angst een welwillendheid om vrijheden op te geven. Hiermee doen we, paradoxaal genoeg, onszelf precies aan, wat we proberen te voorkomen. En wat trouwens helemaal niet zou lukken, zonder eigen toedoen. Dus wie is nu de terrorist?

 

Laten we Artikel 83a van het Wetboek van Strafrecht erbij pakken: “het oogmerk om de bevolking of een deel der bevolking van een land ernstige vrees aan te jagen, dan wel een overheid of internationale organisatie wederrechtelijk te dwingen iets te doen, niet te doen of te dulden, dan wel de fundamentele politieke, constitutionele, economische of sociale structuren van een land of een internationale organisatie ernstig te ontwrichten of te vernietigen.”

 

Wie jaagt ons “ernstige vrees aan”? Zijn het werkelijk de terroristen die in elf jaar tijd over heel West-Europa 500 mensen hebben vermoord? Zo ja, moeten wij dan niet alle kleuren van de regenboog schijten voor kanker en hart- en vaatziekten? Of zijn wij bang omdat de dreiging steeds wordt opgeblazen door de media? Of omdat onze politici en veiligheidsdiensten propaganderen dat de dreiging substantieel en reëel is? Zijn de media en politici dan niet juíst de verantwoordelijken voor de ernstige vrees die in onze samenleving bestaat?

 

Volgens het wetsartikel bestaat een terroristisch oogmerk niet alleen uit het aanjagen van angst, maar ook uit het ontwrichten of vernietigen van fundamentele politieke, constitutionele, economische en sociale structuren. Ontwrichten wij niet onze fundamentele politieke en constitutionele structuren door onze privacy in de prullenbak te gooien? En heeft Geert Wilders geen terroristisch oogmerk als hij de vrijheid van godsdienst wil onthoofden door de Islam te verbieden?

 

Uiteraard plegen de media, politici en Geert Wilders geen aanslagen; hooguit een aanslag op onze mentale gesteldheid. Hierdoor zijn zij natuurlijk ook geen ‘terrorist’ in de gewone betekenis van het woord. Desalniettemin zijn zij wel een stuk succesvoller in het behalen van hun terroristisch oogmerk, dan menig terrorist.

 

Open debat

Als wij écht een veerkrachtige democratie zijn, gebaseerd op vrijheden en beschermd door een rechtstaat, wat zijn dan nou een paar aanslagen op het groter geheel? Wat kunnen tientallen gestoorden maken tegenover honderden miljoenen mensen, gesteund door regeringen, politie en militairen? Met al deze inperkingen op onze vrijheden, zeggen we eigenlijk dat onze democratie, in zijn huidige vorm, niet bestand is tegen een zeer kleine hoeveelheid mentaal zieken. Want dat is wat een terrorist is: een mentaal ziek persoon. Want wie anders dan een mentaal zieke gelooft dat als hij onschuldige mensen vermoord, God hem zal belonen met tientallen maagden? Dit zijn waanvoorstellingen.

 

En ook al zouden het geen mentaal zieken zijn, maar rationele personen die op basis van een ideologie terrorist zijn geworden, dan nog zijn de maatregelen uit alle proporties geblazen. Als het namelijk gaat om steeds meer rationele personen die hiervoor kiezen, dan kiezen zij voor een bijzonder slecht onderbouwde, irrationele ideologie. In plaats van allemaal haastige, irrationele en politiek-opportunistische maatregelen te nemen, kan dit veel beter worden opgelost door een open debat aan te gaan en het door argumenten publiekelijk onderuit te halen.

 

Ikzelf geloof niet dat terrorisme en radicalisering het gevolg is van een ideologie. Je kan een ideologie niet verantwoordelijk houden voor de daden van mensen. Mensen zijn verantwoordelijk voor de daden van mensen. In plaats van simpelweg de conclusie te trekken dat ideologie de boosdoener is, kan veel beter de vraag worden gesteld: wat maakt bepaalde personen vatbaar voor zulke banale ideeën? Om hierachter te komen is een open debat, zonder vooroordelen, nodig met alle partijen. Op deze manier kunnen de werkelijke oorzaken van terrorisme geïdentificeerd en aangepakt worden. Het aanpakken van de oorzaken zal veel tijd kosten, maar het identificeren ervan, in combinatie met voorlichting en statistieken, zal al veel angst onder de bevolking wegnemen.

 

Met andere woorden, onze democratische samenleving is inherent sterk genoeg om aanslagen te overleven. Het zijn juist de maatregelen die we nemen tegen deze aanvallen die de democratie bedreigen. Maar moeten wij dan geen maatregelen nemen en door blijven leven met het idee dat een aanslag elk moment kan gebeuren?

 

Dat zou niet vreemd zijn.

Het is niet veel anders dan je boodschappen blijven doen, terwijl je weet dat je elk moment het slachtoffer kan worden van een roofmoord. De kans hierop is namelijk vele malen groter. Desondanks gooien we niet hiervoor onze privacy in de prullenbak. Een betere oplossing is de oorzaken, in plaats van de symptomen van, radicalisering aanpakken. Dit begint met een onbevooroordeeld open debat met alle partijen.

 

The price to pay

Maar misschien is het ook tijd om te beseffen dat aanslagen de prijs is, die het Westen betaalt voor haar huidige machtspositie. Het is moeilijk te verwachten dat geen wraak op je genomen wordt, als je zo veel economische ongelijkheid en oorlog over de wereld verspreidt en in stand houdt. Als we werkelijk veilig willen leven, dan moeten we de overheersende haat tegen het Westen in de rest van de wereld weghalen. Als dit kon met woorden, dan zouden Westerse landen de meest geliefde landen zijn in de wereld. Helaas kan dit alleen door middel van daden en de daden van het Westen roepen eerder op tot haat, dan tot liefde.

 

Als het Westen werkelijk terrorisme wil bestrijden, dan moet het:

  • wereldwijde armoede bestrijden en meer gelijkheid onder de wereldbevolking brengen;
  • economische en sociale ongelijkheid binnen haar eigen grenzen drastisch verkleinen;
  • stoppen met (proxy) oorlogen te voeren en coups te plegen;
  • haar banden verbreken met Saudi Arabië, dé exporteur en financier van radicaal Islam;
  • stoppen met het steunen van corrupte dictaturen; en
  • de oorzaken in plaats van de symptomen van radicalisering aanpakken.

 

Op deze manier kan het Westen de haat tegen haar wegnemen. Als we daarentegen doorgaan met onze vrijheden te beschermen door ze weg te gooien, dan zijn wij net zo mentaal gestoord als de terrorist.

 

Trefwoorden:
Veiligheid

Deel

met uw netwerk:
Opiniestukken van: Henk Dijkstra
Terrorisme is een marginale dreiging - 23 december 2016



Meer opiniestukken:

Bestel online:

Zo wordt u opiniemaker

In dit boek leert u in tien stappen denken en schrijven als een journalist

 

Alleen nog verkrijgbaar via bol.com


Schrijftip van de week

Week 50
Practice what you preach
> Meer