Politiek
10 januari 2017 | door: Henny A.J. Kreeft, Schrijver / columnist / journalist

Niet alle asielzoekers kunnen zomaar terug

Het is niet altijd zo dat alle asielaanvragers teruggestuurd kunnen worden. Nederland is een veilig gebied, maar Irak of Syrië zijn dat zeker op dit moment niet.

"Irak is niet veilig, zeker niet als een bomaanslag plaatsvindt rond moment van uitzending"

Laatst was er een familie uit Irak op onze nationale tv; een familie met dochters die hier al meer dan vijf jaar wonen en bezig zijn met hun opleiding. Tijdens de uitzending gaf een van de dochters aan dat ze als asielzoeker zijn afgewezen en dat ze teruggestuurd zouden worden naar Irak. Het ging hierbij over Anood en Noor die voor tv kwamen in EenVandaag.

  

Kinderpardon

Hier begrijp ik dus wederom geen ene moer van. De Nederlandse politiek heeft een tijd terug het zogenaamde kinderpardon ingevoerd, waarbij jongeren hier mochten blijven. Natuurlijk onder bepaalde voorwaarden. Enkele voorwaarden zijn:

 

  • Er is geen verblijfsvergunning
  • Jonger dan 19 jaar op het moment van aanvraag
  • Er moet voor jou asiel zijn aangevraagd
  • Je hebt meegewerkt aan je vertrek   

 

De lijst van voorwaarden is veel langer met allerlei zaken waaraan men moet voldoen om in aanmerking te komen voor zo’n kinderpardon, maar ik houd me nu bij deze paar punten. Dat komt omdat ik vind dat hier wat rare dingen bij elkaar staan.

 

Het eerste waar ik moeite mee heb, is het feit dat de persoon nog geen verblijfsvergunning mag hebben, maar dat er wel een asielaanvraag moet zijn geweest. Volgens mij is het logisch dat een jongere die een verblijfsvergunning heeft, geen aanspraak zal doen op het kinderpardon.

  

Verblijfsrecht

Er blijken honderden kinderen en jongeren dag in, dag uit, in angst te leven om opgepakt te worden, om uitgezet te worden naar een land dat ze niet kennen, een land waar ze geen enkel gevoel meer bij hebben omdat ze leven in Nederland en hier bezig zijn met hun leven. Verder schijnt het zo te zijn dat meer dan 90% van de aanvragen voor het kinderpardon worden afgewezen; in drie jaar tijd zijn er maar aan 29 kinderen en 73 gezinsleden een vergunning verstrekt. Met andere woorden, het kinderpardon werkt dus niet meer voor jongeren die hier meer dan vijf jaar in ons land zijn.

  

Het is niet meer dan menselijk dan een verblijfsvergunning te verstrekken aan de jongeren die hier bezig zijn een toekomst te bouwen; de meesten zijn bezig met een studie die ze in dat ‘vreemde’ land niet kunnen volgen of afmaken. De jongeren zijn hier gewend geraakt en hebben hun vriendenkring hier opgebouwd, hun studentenkringen. Maar zoals vaker wordt er niet of nauwelijks naar deze jongeren geluisterd.

 

Meewerken aan het vertrek

Het meest opvallende punt in de lijst van de voorwaarden is de opmerking dat de jongeren hebben moeten meegewerkt aan het vertrek.

 

Gezien de procedure voor het kinderpardon vind ik deze voorwaarde een schending van het respect maar ook het vertrouwen richting de jongere. De jongere is bezig met een aanvraag om hier te mogen blijven, doet zijn of haar best om te voldoen aan de voorwaarden om een verblijfsvergunning te verkrijgen en men moet tegelijkertijd meewerken aan het vertrek. Snapt het u nog?

 

Deze voorwaarde is niet duidelijk, maar werkt ook niet mee aan het opbouwen van respect en vertrouwen tussen de jongere en de Nederlandse maatschappij, beter de Nederlandse politici en wetshandhavers. Over deze laatste groep gesproken, bij het ‘oppakken’ van de jongeren die uitgezet gaan worden, is de overmacht aan wetshandhavers meestal zo groot, dat de jongeren zich rot schrikken en het gevoel krijgen dat ze terroristen zijn.

  

Veilig gebied

Een ander probleem is het feit hoe men de kreet ‘veilig gebied’ hanteert. Mijns inziens hanteert het ministerie van Veiligheid en Justitie een compleet andere procedure om een bepaald gebied veilig te noemen dan journalisten, media en sociale media. Ik kan me niet voorstellen dat de landen Syrië en Irak als veilig worden beschouwd, zeker niet als er berichten komen van aanvallen tussen partijen en van bomaanslagen. Op de dag dat Anood en Noor hun verhaal deden op tv, was er net een bomaanslag geweest in Bagdad, de hoofdstad van Irak.

  

De beide meisjes zouden teruggestuurd worden naar Bagdad, maar je kunt toch niet met goed fatsoen zeggen dat Bagdad een veilig gebied is. Nee, dat kan er bij mij niet in.

 

Wanneer luistert staatssecretaris Dijkhoff van Veiligheid en Justitief nu eens naar de jongeren, naar de mensen die de gebieden kennen (of ze veilig zijn of niet), naar organisaties die meer gevoel hebben met jongeren uit deze gebieden?

 

De site van Defence for Children heeft op 4 januari een artikel aan deze jongeren gewijd, ook aan Anood en Noor en roepen de politici op te komen met een wet waarin wordt erkend dat vijf jaar verblijfsonzekerheid genoeg is. Tevens staat op de site te lezen: “In totaal roepen 16 organisaties op om tot een wet te komen voor kinderen die vijf jaar of langer in Nederland zijn nadat zij een vergunning hebben aangevraagd.”

  

Het kan niet zo zijn dat kinderen en jongeren hier bezig zijn met een studie, dan te horen krijgen dat ze moeten vertrekken naar een gebied dat niet veilig is. Dit is absoluut inhumaan en respectloos.

 

Dublinregels
Een asielaanvraag moet volgens de Dublinregels worden behandeld in het land waar de asielzoeker Europa is binnengekomen. Natuurlijk kan deze regel betekenen dat de asielzoeker teruggestuurd wordt naar dat eerste land, als hij of zij in een ander land opduikt. Echter het Europese Parlement wil deze regels voor kinderen en jongeren die asiel aanvragen veranderen, en wel zo dat de jongere niet teruggestuurd zal worden, als hij of zij zich in een ander land bevindt.

 

Het zou humaan zijn als de staatssecretaris hier al rekening mee gaat houden, maar tevens echt kijkt naar de artikelen die in de media komen over veilige gebieden. Het is niet altijd zo dat alle asielaanvragers teruggestuurd kunnen worden. Nederland is een veilig gebied, maar Irak of Syrië zijn dat zeker op dit moment niet.

Deel

met uw netwerk:


Meer opiniestukken:

Bestel online:

Zo wordt u opiniemaker

In dit boek leert u in tien stappen denken en schrijven als een journalist

 

Alleen nog verkrijgbaar via bol.com


Schrijftip van de week

Week 51
Maak een interview van uw opiniestuk
> Meer