Kunst en Cultuur
11 januari 2017 | door: Dimp Nelemans, Promotor/onderzoeker hedendaagse beeldende kunst

Stel kunst in dienst van de aarde

Het bijzondere van hedendaagse beeldende kunst is dat het zich voortbeweegt in trends in de tijd die lijden aan publieke slijtage. Maar kunst laat zich niet verleiden met louter mooie praatjes.

"Hedendaagse beeldende kunst heeft de toekomst "

Hedendaagse beeldende kunst, het hing volop aan de muur in mijn babykamer. Ik ben er mee opgegroeid. In die eerste jaren waren de kunstenaars samen met de bevrijde wereld op zoek naar vrijheid. Persoonlijke vrijheid was al bereikt, de oorlog was beëindigd en de wederopbouw schiep zoveel werkgelegenheid dat we die nauwelijks konden bemannen. Technische ontwikkelingen maakten rappe sprongen. De scheppende kunst kreeg in Nederland meer dan genoeg ruimte met behulp van subsidiegeld, werkruimtes en kunstpodia. Kunstenaars als Pollock, de Kooning, Rothko, Appel en Corneille maakten in die tijd hun start in de kunstwereld. Wie het in Nederland maakte werd naar New York en Londen gelokt. Naar welke plek ze ook vertrokken, de boodschap bleef dezelfde: Neem fysieke vrijheid niet voor lief.

  

Zij brachten ons op het idee van ‘vrijheid in het hoofd’. Dát leverde ons een grote hoeveelheid beeldende kunst op waar we naar konden kijken en veel glazen slechte wijn bij dronken. ‘s Lands economische vooruitgang stelde de dubbel modale kostwinners in staat hoge prijzen te betalen voor deze kunst. De inkomsten stegen gestaag in banen waaruit de massaproductie het begrip economische welvaart deed ontstaan. En langzaam werden we slaaf van onze eigen zelfgenoegzaamheid. Maar aan alles komt een eind. Ook aan het ongebreideld consumeren wat ons tot rovers maakt van de wereld waarin we leven.

   

Kunst is kijken en niet kopen geworden

‘Hoofden kunstopleidingen zijn in de war, ze weten niet meer wat te doen.’ stond in januari 2016 in BKINFO. De autonome kunstopleidingen zijn de weg kwijt. De Nederlander koopt het minste kunst van alle Europeanen. Er wordt alleen nog bulkproductie gemaakt en het wegkijken ven beeldende kunst neemt zorgelijke vormen aan.

  

Daarentegen kent het souperen van de aarde en alles wat ons ‘te leen’ is gegeven geen grenzen. We kopen liever rommel, we hebben lak aan de schoonheid van de wereld en het leven. Jarenlang lieten we ons zand in de ogen strooien door kunstopleidingconrectoren en wetenschappers die verkleed als curator, conservator en museumdirecteur kunst op waarde schatten. Zij schreven de routeplanning voor hoogstaande weekenduitjes; die leiden naar het kerkhof van de kunst, de musea. Het Rijk ging erin mee en besloot, onder leiding van Halbe Zijlstra, dat musea bemoeigoederen zijn. Sindsdien is iedereen gelukkig met de museumjaarkaart. Kijken, kijken en niet kopen is toch echt wat de Nederlander het hoogste goed vindt.

  

Het niet in kunst geschoolde publiek ziet kunst als entertainment, als verpozing, als vlucht uit de werkelijkheid. En dat verdraagt geen snelle volgordelijkheid in trends. En daarin zit nu net de problematiek. Hedendaagse beeldende kunst krijgt de tijd en de mogelijkheid niet meer om te verleiden. Geldstromen werden afgedamd. Culturele bruggen zijn opgehaald.

  

Een nieuwe kunststroming

Het publiek is toe aan een kunststroming. Een stroming met een toegankelijk podium. Een podium waar kunstenaars publiek benaderen met voorstellen van vernieuwingen, nieuwe ontwerpen om te leven, alternatieve visies om te genieten van de wereld. De kunstenaar die zich engageert en denkpatronen levert voor het redden van de wereld. Het schaamteloos misbruik maken van de schatten van de aarde is een wandaad. Het is een wereldwijd probleem wat niet op het netvlies zit van populisten en nationalisten. Een stroming in de kunsten die zich richt op thema’s over ‘het in stand houden van de wereld’ zal vele volgelingen op zijn pad krijgen. Het is de zwijgende meerderheid die ontwikkelingen in zorg voor schoner water, schonere lucht, schoner transport, schonere industrieën op de voet volgt. En er geld en tijd in steekt. Die de aarde koestert als was het hun kind. Dat is kunst in zijn zuiverste vorm. Het koppelt de winst beoogde investeringen in hedendaagse kunst los van het zoeken naar een balans in leven/werken/genieten van de wereld. Het bepaalt het einde van de elite die zich eigenaar van de statuur van ‘stand en verstand van kunst van waarde’ toe-eigent. Het publiek is de grote groep van investeerders in de aarde en die daarmee bijdragen aan het overleven in een wereld waarin mensen teruggeven aan de aarde wat zij ervan leenden. Wie die lijn volgt komt in een nieuwe kunstlijn waar populisten en nationalisten niks te zoeken hebben.

 

Voor meer informatie: 

https://artinsjok.petities.nl en https://www.facebook.com/ARTInSJOK/

Deel

met uw netwerk:
Opiniestukken van: Dimp Nelemans, Promotor/onderzoeker hedendaagse beeldende kunst
Stel kunst in dienst van de aarde - 11 januari 2017
Het Rijk zet beeldende kunst buitenspel en de kunstenaars bij de voedselbank - 4 november 2016



Meer opiniestukken:

Bestel online:

Zo wordt u opiniemaker

In dit boek leert u in tien stappen denken en schrijven als een journalist

 

Alleen nog verkrijgbaar via bol.com


Schrijftip van de week

Week 38
"Ik vind" is niet nodig
> Meer