Dierenwelzijn
30 januari 2017 | door: Herman Gallé

Ik droomde dat de Partij voor de Dieren de absolute meerderheid had

Martin Luther King droomde van de bevrijding van de zwarte mens. Waarom zouden we ook niet mogen dromen van de bevrijding van het dier? Het zal waarachtig tijd worden.

"I had a dream..."

I had a dream... Een hele mooie. Ik droomde dat de Partij voor de Dieren de absolute meerderheid had in de Tweede Kamer. Dit maal niet de dictatuur van het proletariaat, zoals destijds met kameraden Marx en Lenin, maar de dictatuur van het respect en mededogen.

 

Minister-president Cliteur, een gezaghebbend filosoof en voorvechter van rechten voor dieren, kondigde met onmiddellijke ingang een verbod op de bio-industrie af. De honderden miljoenen dieren die hierdoor werden gered van een kommervol, kort bestaan, werden ondergebracht in inrichtingen waar ze op een rustige, zo natuurlijk mogelijke wijze hun leven konden slijten. 

 

De 'sport'visserij werd verboden, evenals de jacht; plezier- zowel als de zogenaamde beheersjacht. Alle eetgelegenheden werden tot vleesloze ruimte bestempeld. Wie zo nodig dode dieren wilde eten kon dat nog alleen in speciaal afgeschermde ruimtes doen waar anderen zich niet aan de aanblik van hun lijkenschennis konden storen.

 

Bont, in welke vorm dan ook, werd verboden. Military en dressuur in de paarden'sport’ verboden. Het rijden op paarden werd sowieso sterk ontmoedigd. Voor het nemen van een huisdier moest een proeve van bekwaamheid worden afgelegd. Het weghalen van kalfjes bij de moederkoe, meteen na de geboorte, verboden.

 

Moord was niet langer een begrip dat alleen op mensen van toepassing was. Het om het leven brengen en mishandelen van een dier werd in principe even zwaar bestraft als waar het een mens betrof. Dieren werden rechtssubject en kregen dus rechten. De vijf vrijheden van Brambell werden daarvoor als uitgangspunt genomen.

 

De 4e mei was niet langer een dag waarop alleen de menselijke gevallenen in diverse gewapende conflicten werden herdacht. Ook de vele miljarden dieren die voor het plezier, gewin, ontspanning, snoeplust en status van mensen het leven hadden gelaten werden in de herdenkingsplechtigheden betrokken.

 

Het begrip 'holocaust' mocht vrijelijk worden gebruikt voor wat dieren in de bio-industrie was aangedaan en er zou een tribunaal worden opgericht waarvoor de daders van de massavernietiging zich zouden moeten verantwoorden. Geen dood- lijf- of gevangenisstraf, maar wel een openbare spijtbetuiging zou de gangbare sanctie zijn. Gegadigden hiervoor werden vooral gezocht in CDA- en VVD-kringen.

 

Marianne Thieme werd minister van Mededogen op een departement dat in de plaats zou komen van het ministerie waarin Landbouw was ondergebracht. Boeren verloren hun status van bevoorrechte burgers. Subsidies werden afgeschaft. Annie Schreier-Pierik (CDA) werd onder staatstoezicht gesteld, evenals Helma Lodders (VVD) en Gerrit Oplaat (VVD). Zij werden als kwade genius gezien voor de propaganda van de bio-industrie, de ecocide van de eenentwintigste eeuw.

 

Gelijkwaardigheid van mens en dier was het uitgangspunt in de samenleving en alle maatregelen en wetgeving moesten aan die standaard voldoen. Heropvoedingsinstellingen zouden worden opgericht voor hen die ooit in de bio-industrie hun bestaan hadden weten te rechtvaardigen. Dat gold ook voor ex-'sport'vissers, jagers en anderen die dieren zagen als inferieure wezens die hun bestaansrecht vonden in de dienstbaarheid tot de mens, tot de dood er op volgde...

 

Met een gelukzalige glimlach werd ik wakker van de wekkerradio. Het nieuws meldde dat in Brabant een stal met 1000 varkens in vlammen was opgegaan. De varkens hadden het, op een enkele ongelukkige uitzondering na, niet overleefd. Martin Luther King had a dream. Ik ook...

Deel

met uw netwerk:


Meer opiniestukken:

Bestel online:

Zo wordt u opiniemaker

In dit boek leert u in tien stappen denken en schrijven als een journalist

 

Alleen nog verkrijgbaar via bol.com


Schrijftip van de week

Week 50
Practice what you preach
> Meer