Media
20 februari 2017 | door: Hans Roodenburg, journalist

Nepnieuws komt door cowboys in mainstreammedia

Iedereen - klokkenluiders, anonymi, fakefiguren en andere misbaksels – plettert tegenwoordig zijn mening maar op het internet. Daarom een pleidooi om het wat strakker te geleiden.

"Journalisten moeten anonimiteit zo veel mogelijk uitbannen"

De Nederlandse dagbladjournalistiek heb ik altijd als betrouwbaar beoordeeld. Zelfs de meest rechtse kranten daarin, zoals De Telegraaf. Het ‘nepnieuws’ neemt echter hand over hand toe. Vooral op de sociale media. En de vele onwetenden verschuilen zich daarachter of nemen het soms als waarheid aan.
 
Ik heb mij in diverse gremia al uitgesproken tegen de anonimiteit die op internetmedia eigenlijk heel eenvoudig mogelijk is. De ‘privacy-neukers’ zijn daar een groot voorstander van want zij, vooral Bits of Freedom, menen dat het wereldwijde web alle mogelijkheden moet bieden en dat overheden zich niet ermee moeten bemoeien of zelfs censuur moeten toepassen. In dat laatste kan ik mij ook niet vinden.
 
Maar dat wil niet zeggen dat er wat strakker kan worden omgegaan met de meningen van personen over allerlei zaken.  Overheidsbemoeienis beperkt wél de mening van individuele mensen – zie bijvoorbeeld Turkije – die dan in het algemeen wat voorzichtiger zijn.
 
In een land als Nederland moet niet iedereen kunnen roepen wat hij wil. Ook de vrije meningsuiting heeft zijn (wettelijke) grenzen. Ik ben er dan ook een groot voorstander van om op Twitter, Google, Facebook en bepaalde sites wat meer zekerheid over de menselijke achtergronden te vragen. Erg belangrijk vind ik dat op zijn minst een werkelijke voor- en achternaam moet worden gegeven en het opgegeven adres (niet alleen het vrijwel anonieme IP-nummer) en dat daarop selectief wordt gecontroleerd of de namen werkelijke overeenkomen.
 
Natuurlijk heb ik ook meegemaakt dat eigen redacteuren ingezonden brieven (berucht bij ons was P.K. van Dordt) verstuurden, maar ik heb mij daartegen altijd verzet. We wisten wie dat waren. Alle anonieme brieven werden eenvoudig weggegooid in de prullenbak. Norm was niet alleen de naam, maar ook het adres. Behalve van zogenoemde ‘klokkenluiders’. Daarmee ging je aan de slag. Check en doublecheck.
 
Iedereen - klokkenluiders, anonymi, fakefiguren en andere misbaksels – plettert tegenwoordig zijn mening maar op het internet. Daarom ook mijn pleidooi om het wat strakker te geleiden. Sommige sites doen dat al door alleen abonnees – van wie naam en adres is terug te vinden - toe te laten of op gratis toegankelijke uitingen door hogere eisen (namen en adressen) te stellen.
 
Ik ontkom er niet aan om een van de gratis marktleiders van Nederland, GeenStijl, te noemen. Die site, deel uitmakend de Telegraaf Media Groep (TMG), maakt het wel erg bont. De ‘reaguurders’ (vrijwel allemaal anoniempjes) zijn niet aan te slepen. Een advocaat van Patricia Paay heeft de site een miljoenenclaim in het vooruitzicht gesteld door een seksvideo over haar (van derden) op GeenStijl te publiceren. Overigens is dit na een dag ervan afgehaald. Dat is dus ook een vorm van schuld bekennen.
 

Daarom neemt wat mij betreft het aantal ‘cowboyjournalisten’ alleen maar toe. Op de dagbladredacties van vroeger controleerde je elkaar. Dat is ook de reden dat de tegenwoordige pers van de mainstreammedia een slechte naam heeft gekregen. Ik herinner mij nog dat de algemene controleerbare journalistiek, ook die van partijdige kranten, een van de meest gewaardeerde betrouwbare beroepen was. Dat is helaas nu heel anders geworden. Natuurlijk sloop er in mijn tijd ook eens wat doorheen, maar zo erg als nu, was het lang niet.
 

Daarom mijn oproep om weer ‘normaal’ te gaan doen en vrijwel alle anonimiteit uit te bannen.  Op enkele asociale figuren na denken de meeste mensen van vlees en bloed na voordat zij een ongefundeerde mening verkondigen. Journalisten zijn er om selecties te maken en te modereren. Misschien dat ook de 28 politieke partijen die aan de verkiezingen van 15 maart meedoen hierover een mening hebben. Ik ken in elk geval enkele politici die nooit reageren op anonymi. Maar ik wil nog een stapje verder gaan in deze tijd dat privacy alleen achter de voordeur bestaat.

Hans Roodenburg (71 jaar ) heeft bijna zijn hele arbeidsleven in de dagbladjournalistiek gewerkt. Eerst bij Het Rotterdams Parool (bestaat niet meer!), daarna bij Dagblad Scheepvaart (bestaat niet meer!), vervolgens Het Vrije Volk (bestaat niet meer: in 1991 samen met het Rotterdams Nieuwsblad opgegaan in het Rotterdams Dagblad) en het laatst bij het Rotterdams Dagblad (thans een Rotterdamse editie van het AD) waar hij in 2005 gebruik heeft gemaakt van de ouderenregeling na de zoveelste reorganisatie bij zijn krant.


Hij levert nu nog verhalen, soms als vrijwilliger, voor www.vandaagenmorgen.nl, voor De Oud-Hagenaar en voor een nieuwe ouderenkrant in Dordrecht en omgeving.

Trefwoorden:
MediaPrivacy

Deel

met uw netwerk:
Opiniestukken van: Hans Roodenburg, journalist
Nepnieuws komt door cowboys in mainstreammedia - 20 februari 2017



Meer opiniestukken:

Bestel online:

Zo wordt u opiniemaker

In dit boek leert u in tien stappen denken en schrijven als een journalist

 

Alleen nog verkrijgbaar via bol.com


Schrijftip van de week

Week 50
Practice what you preach
> Meer