Voetbal
4 maart 2017 | door: Thomas Markhorst

Waarom het aanstaande kampioenschap van Feyenoord een ramp is

Op alle vlakken is het kampioenschap van Feyenoord een bijzonder ongunstig vooruitzicht. De hooligans misdragen zich al jaren en op sportief gebied hebben de Rotterdammers niets te zoeken in Europa.

"Keer op keer bewijzen Feyenoord-hooligans het Nederlands voetbal een bijzonder slechte dienst"

Na de overwinning op PSV van afgelopen zondag kan niemand er meer omheen: Feyenoord gaat kampioen worden. Met nog 10 wedstrijden te spelen is het gat met achtervolger Ajax nog een comfortabele 5 punten en is het doelsaldo vele malen beter. Zelfs in het onrealistische scenario dat de Amsterdammers alle wedstrijden tot het einde weten te winnen (inclusief de Klassieker op 2 april) heeft Feyenoord alles in eigen hand. Op 23 april spelen Ajax en PSV bovendien nog tegen elkaar. In Rotterdam kan men de champagne alvast koud leggen. En dat is een regelrechte ramp voor het Nederlands voetbal.

 

Allereerst omdat we met Feyenoord de slechtst mogelijke vertegenwoordiger naar ‘Europa’ sturen. Keer op keer bewijzen Feyenoordhooligans het Nederlands voetbal een bijzonder slechte dienst. De NOS publiceerde vorig jaar een schokkende lijst van Europese incidenten van Feyenoordfans in de laatste 15 jaar. Het gaat van relatief kleine incidenten als rellen tegen FC Basel en Glasgow Rangers, tot het inzetten van traangas in Nancy en rubberen kogels in A Coruña. Triest dieptepunt was het tweeluik tegen AS Roma in 2015. Waar men eerst in de Italiaanse hoofdstad flink had huisgehouden, lieten de fans zich ook in het thuisduel van hun slechtste kant zien door een opblaasbanaan op het veld te gooien, net op het moment dat er een donkere speler (Gervinho) langsliep. Even zo schokkend waren de racistische leuzen die tijdens de wedstrijd te horen waren en waarvoor Feyenoord is bestraft door de UEFA. De spreekkoren aan het adres van scheidsrechter Turpin werden daarbij nog genegeerd. De Rotterdammers zitten momenteel twee voorwaardelijke UEFA-straffen uit. Tekenend is dat zelfs de eigen clubleiding haar aanhang niet meer vertrouwde en besloot de Europese duels van dit seizoen in een halfleeg stadion af te werken. Een dieptrieste maatregel, die anno 2017 niet nodig zou moeten zijn, maar dat bij Feyenoord wel is.

 

Daarnaast kun je je afvragen wat Feyenoord op sportief gebied te zoeken heeft in de Champions League. Uitgerekend in het laatste jaar dat Nederland een vaste deelnemer aan de groepsfase heeft (die plek zijn we vanaf 2018/19 kwijt), sturen we een club die daar hoogstwaarschijnlijk het lelijke eendje gaat worden. Ajax en PSV werkten de laatste jaren met begrotingen van rond de 70 miljoen, waarmee ze in het Europese miljardenbal al tot de allerkleinsten behoorden. In een voetbalwereld die steeds meer om geld draait, red je het doorgaans niet met een begroting onder de 100 miljoen. Dat PSV vorig jaar de groepsfase overleefde (zelfs bijna tot de kwartfinales reikte) is goedbeschouwd een enorme stunt. Zet daar Feyenoord tegenover, met een begroting van een krappe 59 miljoen in het huidige seizoen, en je voelt al van tevoren dat het zes loodzware wedstrijden gaan worden. In een poule met bijvoorbeeld PSG, Chelsea en Shakhtar Donetsk heeft Feyenoord niets, maar dan ook niets te zoeken.

 

Want hoe ziet de selectie van Feyenoord er volgend seizoen uit? De kans is groot dat die er zwakker op gaat worden. Steunpilaren als Dirk Kuyt (37), Brad Jones (35), Eljero Elia (30) en Karim el Ahmadi (32) zullen volgend jaar allemaal de dertig gepasseerd zijn. Met uitzondering van Jones spelen ze allen op posities waar – zeker in de Champions League – explosiviteit en veel loopvermogen wordt geëist. Tegen een ADO Den Haag of Roda JC kom je nog weg met buitenspelers die het verliezen op snelheid, of een El Ahmadi die na 70 minuten naar adem hapt. Tegen ploegen als Barcelona en Manchester City word je keihard afgestraft. Van de jongens die nog wel het loopvermogen hebben, is het de vraag of ze gaan blijven. Terence Kongolo zinspeelt al sinds het WK 2014 op een transfer en lijkt de eredivisie te zijn ontgroeid. Net als Rick Karsdorp, die in de belangstelling zou staan van FC Barcelona. De immer ontevreden Tonny Vilhena wordt niet meer tegengehouden door een zieke moeder en Jens Toornstra speelt het beste seizoen uit zijn loopbaan. Hoe houdbaar zijn zij als een Napoli of Dortmund aanklopt? Steven Berghuis was gehuurd en zal normaal gesproken ook niet meer terugkeren. Sven van Beek is herstellende van een slepende blessure en dus is het nog maar de vraag of hij kan terugkeren op zijn oude niveau.  

  

Zo is het lijstje onzekerheden lang. Normaal gesproken hoeft dit geen probleem te zijn en staat er bij een club als Feyenoord altijd een lichting toptalenten klaar. Behalve nu. Wat Feyenoord de eredivisie in de laatste twee jaar heeft geleerd, is dat het loont om de jeugd aan de kant te schuiven. Er werden miljoenen uitgegeven aan middelmatige eredivisiespelers (Tapia, Vejinovic, Kramer, Van der Heijden) die de ontwikkeling van de jeugd in de weg zitten. Calvin Verdonk, ooit een pareltje uit de Feyenoord  jeugdopleiding, verpietert tegenwoordig bij PEC Zwolle. Net als Annass Achahbar, die voor de komst van Van Bronckhorst juist aan een wederopstanding bezig was, met onder meer twee goals tegen PSV. Andere talenten zitten nog wel bij Feyenoord, maar worden door de technische staf volledig genegeerd. Denk aan een Mo el Hankouri of een Rashaan Fernandes. Er is onder Van Bronckhorst zeer weinig doorstroom vanuit de jeugd (hoeveel jeugdspelers zijn er nu echt doorgebroken sinds zijn komst, of zelfs gedebuteerd?) en dat is een zeer zorgelijke ontwikkeling voor het Nederlands voetbal. Feyenoord, ooit trots hofleverancier van het Nederlands elftal, heeft zich ontwikkeld tot een club waar de jeugdopleiding feitelijk niets meer waard is. De identiteit van de club is in een zeer kort tijdsbestek aan de kant van de hand gedaan. Het gaat de club een titel opleveren, maar tegen welke prijs?

 

‘TD’ Martin van Geel zal een enorm transferkonijn uit de hoge hoed moeten toveren, wil Feyenoord geen modderfiguur slaan. Niet alleen in Europa, maar ook in de eredivisie. Als Karsdorp vertrekt zal waarschijnlijk Giovanni Troupee (FC Utrecht) worden gehaald, net zoals men zal proberen Sam Larsson los te weken bij sc Heerenveen. Daarmee ga je het echter niet redden in de Champions League. Er zijn spelers nodig met internationale ervaring, het liefst jonger dan dertig. Van Geel zal, net zoals Marcel Brands dat deed bij PSV, al zijn contacten moeten aanspreken om een stunt a la Guardado of Moreno te realiseren.

 

Ik hoop van harte dat Feyenoord de titel nog uit handen geeft. Al is het maar om Eljero Elia nog één keer schaamteloos ruzie te zien maken met een fan, of Michiel Kramer zelfgenoegzaam te zien lachen als hij zijn gelijk haalt bij Van Bronckhorst. Ik ben echter realistisch (pessimistisch?) genoeg om te zien dat we in mei waarschijnlijk een volle Coolsingel gaan zien. Als je, zoals Feyenoord, zó veel moeite hebt met clubs als ADO den Haag en Roda JC, maar deze wedstrijden toch telkens in het laatste kwartier weet te winnen, dan speel je als een kampioen. Lelijk, onverdiend; maar wel als een kampioen.

 

Bereidt u zich alvast voor op een Champions League-editie die in ieder geval niet saai zal worden.

Trefwoorden:
SportVoetbal

Deel

met uw netwerk:
Opiniestukken van: Thomas Markhorst
Waarom het aanstaande kampioenschap van Feyenoord een ramp is - 4 maart 2017



Meer opiniestukken:

Bestel online:

Zo wordt u opiniemaker

In dit boek leert u in tien stappen denken en schrijven als een journalist

 

Alleen nog verkrijgbaar via bol.com


Schrijftip van de week

Week 50
Practice what you preach
> Meer