Dierenwelzijn
19 mei 2017 | door: Herman Gallé

Jagen is wreed, onnodig en dus in feite immoreel

We jagen en slachten er lustig op los. We vinden dat we vlees nodig hebben en dus mag er gedood worden. Het leed dat we aanrichten nemen we schouderophalend voor kennisgeving aan. Gij zult vlees eten.

"Respectvol doden? Horen we dat ook niet van de verdedigers van het stierenvechten?"

Jacht en slacht. Twee woorden die op elkaar rijmen. Dat is niet de enige overeenkomst. Beide woorden staan voor gebrek aan eerbied voor het leven en mededogen. Immers in beide gevallen worden levens vernietigd zonder dat daar enige noodzaak toe bestaat. Levens van wezens die vervuld zijn van een sterke levenswil. De drogredenering dat de mens wel dieren moet eten is allang doorgeprikt. Een andere drogredenering is dat de mens moet jagen. We zijn geen vleeseters, dus er is geen enkele reden om in de natuur op dierenjacht te gaan. Blijft over de vaststelling dat we desondanks massaal en respectloos niet-menselijke dieren over de kling jagen.

 

De bio-industrie waar we elk jaar in dit land een half miljard dieren (500.000.000) – voelende wezens die pijn, angst en stress kennen – na een kort en ellendig ‘leven’ afmaken. Dat betekent dat per dag in dit land, dat tot de meest beschaafde in de wereld wordt gerekend(!!), meer dan een miljoen dieren hun leven verliezen voor ons plezier. Want dat is het eten van vlees.

 

Twee miljoen dieren worden in de natuur afgeschoten door zo’n achtentwintigduizend jagers. Veelal voor de lol(!) of met het eufemistische excuus van ‘beheer’. De lol blijft het zelfde. Ook het dierenleed. Bij lange na zijn niet alle schoten direct dodelijk en sterven veel aangeschoten dieren een langzame, uiterst pijnlijke, stressvolle dood.

 

In een Friese krant komt een ‘weidelijk’ jager aan het woord. Hij verzet zich tegen de voorgenomen moordpartij op zo’n tweehonderdduizend ganzen in Fryslân. Hij gebruikt het woord ‘ganzenmoord’. Dat ben ik met hem eens.

 

Maar hij vindt ook dat hij als weidelijk jager mag oogsten uit de natuur. Weer zo’n eufemisme. Je schiet een bang en onschuldig dier onnodig dood en spreekt over ‘oogsten’. Ook maakt hij gewag van het grote respect dat hij heeft voor het wild, zowel levend als bij en na het doden. Respectvol doden? Horen we dat ook niet van de verdedigers van het stierenvechten? Is er ook zoiets als respectvol verkrachten? Het zal de gans niet veel uitmaken of hij al dan niet op weidelijke en dus respectvolle wijze aan flarden wordt geschoten.

 

Iedereen die zich een beetje in de materie heeft verdiept weet intussen dat jacht praktisch nooit nodig is. Het ganzen’probleem’ is veroorzaakt door de mens met zijn doorgeslagen landbouwmethoden. En in plaats van de echte oorzaken te bestrijden, zoals ophouden met de monoculturen van Engels raaigras, meer gebruik maken van kruidenrijke grasmengsels, blijft men het zoeken in het doden van dieren door het geweer of vergassing!

 

Was het Einstein niet die ooit zei dat je een probleem niet kunt oplossen vanuit dezelfde denkwijze waarmee het is veroorzaakt? Naast wreed is de jacht niet effectief want voor elke geschoten gans komt er minstens één terug. En het leed en de ontreddering onder de ganzen, die een hecht sociaal leefpatroon hebben, is met geen pen te beschrijven.

 

Jagen, weidelijk of niet, is wreed, onnodig en dus in feite immoreel. Ontheffingen voor afschot worden veel te makkelijk gegeven. Het belang/plezier van de jager staat voorop. En dat terwijl het recht van het dier op een zo ongestoord mogelijk leven in de eigen habitat met alle risico’s die het leven in de natuur sowieso al inhouden ook hier leidend zou moeten zijn.  

Deel

met uw netwerk:


Meer opiniestukken:

Bestel online:

Zo wordt u opiniemaker

In dit boek leert u in tien stappen denken en schrijven als een journalist: doelgroepgericht en met gevoel voor ‘seks en sensatie’.