Politiek
29 mei 2017 | door: Yullan Oosterhof, Decoratieschilder

Inspraak is een farce

Een frustrerende ervaring met inspraak bij de gemeente met een ontluisterende conclusie: de plaatselijke politiek minacht zijn eigen meedenkende burgers.

"Ik voel machteloosheid en worstel met de titel volksvertegenwoordigers"

Op 24 mei heb ik gebruik gemaakt van mijn democratisch recht om in te spreken bij de gemeente Amsterdam. Ik wilde graag inspreken over het onderwerp “wijziging bestemmingsplan Wibautstraat 130”. Dit is bij mij op de hoek van de straat en ik ben het totaal oneens met de plannen van de gemeente.

 

Kort uiteengezet gaat het om een bouwproject van meer dan 23 meter hoog, nagenoeg een verdubbeling van de hoogte van het huizenblok waar het tegenaan wordt gebouwd en bijna een verdubbeling van het beschikbare perceel oppervlak. Twaalf appartementen en een zoveelste horecavergunning. In deze buurt zijn wij de afgelopen jaren overvallen door grootschalige bouw- en verbouw projecten met de nodige horecavergunningen… Dit heeft een enorme impact op onze buurt en wijzen deze bouwplannen dan ook ten zeerste af. 

Terug naar de raadsvergadering. Je dient je op z’n laatst 24 uur voor de vergadering aan te melden en dan krijg je als burger 3 minuten de tijd om tijdens de vergadering je bezwaar uiteen te zetten. De avond voorafgaand aan de vergadering wordt er dan nog meegedeeld dat je maar 2 minuten spreektijd krijgt vanwege een ‘groot’ aantal insprekers (uiteindelijk viel dat reuze mee: er waren maar 13 insprekers; een tijdsbesparing van nog geen kwartier!).

 

De vergadering waarin dit onderwerp behandeld werd begon om half twee. Wij, de insprekers van dit onderwerp, hebben geduldig zitten wachten en geluisterd naar een vergadering waarin alle raadsleden breeduit hun grieven naar elkaars inzichten kunnen spuien en een discussie kunnen volgen over buurtparticipatie en planschade. Tegen de tijd dat wij aan de beurt waren, was het half vijf. Toen werd strak geregisseerd wie wanneer in moest spreken en dat je alvast klaar moest gaan zitten. En dan mocht je eindelijk je zegje doen…. voor je het weet is het voorbij, het waren ten slotte maar twee minuten.

 

Er is mij niet één vraag gesteld! Aan een andere inspreker werd iets gevraagd waarop zij geen antwoord wist, en toen een mede buurtbewoner daar wel op wilde antwoorden werd hem de mond gesnoerd. Vervolgens werd er door de raadsleden een en ander gezegd. Dan merk je dat er totaal niet naar je wordt geluisterd.

De hele inspraakprocedure is een grote wassen neus. Ik voel machteloosheid en worstel met de titel volksvertegenwoordigers. Toen ik thuiskwam reageerde mijn partner met: ‘Dan rest ons alleen nog maar terrorisme’  Natuurlijk is dit een scherts, maar het geeft goed weer hoe frustrerend de gemeentelijke politiek is. De mond vol van buurtparticipatie en inspraak voor de burger… maar daar blijft het dan ook bij. 

 

Na afloop van alle insprekers merkte een raadslid van D66 op dat hij het advies van de bestuurscommissie Oost zal gaan volgen en dus vóór wijziging is. Met andere woorden; wat hem betreft mag er gebouwd worden. 

Bij deze vergadering van de bestuurscommissie op 14 februari ben ik ook aanwezig geweest. De commissie was op lange na niet compleet, er waren slechts een paar leden aan het woord, de portefeuillehouder van de PvdA en een paar mensen van D66 die tegen waren, maar zij hadden zich niet zo goed voorbereid en konden met hun gestuntel de rest niet overtuigen. De rest kon het sowieso niet boeien… De bestuursvoorzitter, ook D66 nota bene, stemde tegen zijn partij in vóór bestemmingswijziging. Na afloop kwam hij naar mij toe en zei: ‘Het ligt hier al zo lang, het moet nou maar eens door, laat de stad het maar beslissen’… En daar beroept dit raadslid zich dan op?! De lakse beslissing van de bestuurscommissie wordt uiteindelijk het argument voor het raadslid. Dat een voor onze buurt zo’n belangrijke beslissing, zó achteloos behandeld wordt, vind ik een schande en getuigt van een minachting voor de eigen burgers. 

Deel

met uw netwerk:
Opiniestukken van: Yullan Oosterhof, Decoratieschilder
Inspraak is een farce - 29 mei 2017



Meer opiniestukken:

Bestel online:

Zo wordt u opiniemaker

In dit boek leert u in tien stappen denken en schrijven als een journalist

 

Alleen nog verkrijgbaar via bol.com


Schrijftip van de week

Week 50
Practice what you preach
> Meer