Midden-Oosten
20 juni 2017 | door: Jan Kortrijk

Eenzijdigheid in het Israelisch-Palestijnse conflict

Het eenzijdig wijzen naar ‘gemene Israëli’ en ‘gemene Europeanen en Amerikanen’ helpt niemand. Er zijn ook andere partijen die een belangrijke negatieve rol spelen.

"Een eenzijdige benadering van het conflict staat een oplossing voor de Palestijnen in de weg"

Het Israëlisch-Palestijnse conflict is complex en heeft een lange geschiedenis. Met een eenzijdige benadering van het conflict – of dit nu ten voordele is van Israël of de Palestijnen – breng je een oplossing niet dichterbij.

 

Vergeten leed van de Palestijnen
Wanneer gesproken wordt over de 50-jarige bezetting van de Palestijnse gebieden, dan wordt vergeten dat deze gebieden ook voor 1967 waren bezet. Voor 1967 was het Jordanië dat deze gebieden had geannexeerd. Dit heeft uiteindelijk geresulteerd in de verdrijving van de joden die daar woonden. En daarnaast werden de synagogen vernietigd.

 

Hoe komt het dat de bezetting door Jordanië altijd wordt vergeten? Heeft Jordanië altijd het beste voor met de Palestijnen? Zijn we ‘zwarte september’ – met vele duizenden doden aan Palestijnse zijde -  vergeten? Zijn we vergeten dat de Palestijnen wederom moesten vluchten, en dit keer uit Jordanië naar Libanon?

 

Historisch perspectief en selectief geheugen
We zijn de Jordaanse bezetting van de Palestijnse gebieden vergeten. Maar vervolgens weten we wel dat daarvoor deze gebieden een Engelse kolonie vormden en we zijn daar ook heel schuldbewust over. Vervolgens zijn we weer vergeten dat daarvoor de Turken deze gebieden hadden veroverd. Daar hebben we het nooit over. Maar we weten wel dat er daarvoor kruistochten zijn geweest en we schamen ons voor het leed dat daar is aangedaan door 'ons'. En ten slotte zijn we weer vergeten dat  ook de Perzen, Egtypenaren en het Arabisch kalifaat de gebieden hebben veroverd. Kortom: het ene is erg, het andere wordt ‘vergeten’.

 

Terug naar de actualiteit
Het leed van het Palestijnse volk gaat daarmee verder dan de bezetting door Israël en domme politiek van het Westen. Ook in landen als Libanon, Jordanië en Koeweit worden Palestijnen zwaar onderdrukt en gediscrimineerd. Bij hoeveel mensen is het bekend dat honderdduizenden Palestijnen moesten vluchten uit Koeweit begin jaren 90? Weten we ook waarom? Hoeveel aandacht is daarvoor geweest? En misschien wel de belangrijkste vraag: waarom hebben we het daar niet over en zijn we eigenlijk wel zo begaan met het leed dat Palestijnen wordt aangedaan?

 

Vergelijking met problematiek van de Koerden
In mijn ogen kun je de Palestijnen goed vergelijken met de Koerden. Het zijn beiden ‘stateloze’ bevolkingsgroepen die verspreid wonen over verschillende landen. Ook de Koerden worden in veel van die landen gediscrimineerd. In het Westen horen vooral over het conflict tussen Turken en Koerden. Maar wanneer je de problematiek rondom de Koerden reduceert tot een Turks-Koerdisch conflict, dan doe je geen recht aan de werkelijkheid.
 

In mijn ogen is het wenselijk dat ook de Koerden een eigen staat krijgen. Maar heel hard schreeuwen dat de Turken al het leed veroorzaken – en dat Europa bloed aan zijn handen heeft - brengt een oplossing niet dichterbij.

 

Wat dan wel?
Een twee-statenoplossing lijkt ook in mijn ogen de beste oplossing voor zowel de Palestijnen als de Israëli. Maar de weg daar naartoe is enorm lastig. Het eenzijdig wijzen naar ‘gemene Israeli’ en ‘gemene Europeanen en Amerikanen’ helpt helemaal niemand. Ook de Arabische staten in de regio en natuurlijk de Palestijnen zelf, spelen een uiterst dubieuze rol in het conflict. Een eenzijdige benadering van het probleem, lokt alleen maar een nieuwe eenzijdige (maar tegengestelde) benadering van iemand anders uit.

 

Een eenzijdige benadering van het probleem vormt daarmee – in mijn ogen -  een belangrijk obstakel om te komen tot een twee-staten oplossing.

Deel

met uw netwerk:
Opiniestukken van: Jan Kortrijk
Eenzijdigheid in het Israelisch-Palestijnse conflict - 20 juni 2017



Meer opiniestukken:

Bestel online:

Zo wordt u opiniemaker

In dit boek leert u in tien stappen denken en schrijven als een journalist

 

Alleen nog verkrijgbaar via bol.com


Schrijftip van de week

Week 50
Practice what you preach
> Meer