Debat
29 juni 2017 | door: Charles van den Broek, schrijver en historicus

Stoppen Opiniestukken.nl nadelig voor debat en vrijheid van meningsuiting

Door het stoppen van Opiniestukken.nl zullen opiniemakers steeds meer terugvallen op media waar ze voor eigen parochie preken; daardoor ontstaan echoputten van het eigen gelijk. Dat is onwenselijk.

"Opiniestukken.nl was een vrijplaats voor debat tussen links en rechts die nog gemist gaat worden"

Binnenkort zal het podium waar tot voor kort meningen werden uitgewisseld, standpunten op het scherpst van de snede werden verdedigd en conflicten werden uitgevochten met woorden in plaats van zwaarden, verworden tot een simpel doorverwijsloket.

 

Maar genoeg over de Verenigde Naties. Opiniestukken.nl stopt er ook mee. Dat is jammer, en niet alleen omdat daardoor dit land (en Vlaanderen) verstoken zal blijven van mijn kennis en inzichten (wink wink, nudge nudge).

 

Alternatieven

Een van de redenen dat Opiniestukken.nl ermee gaat stoppen, is (volgens eigenaar Arnold Vonk) dat er sinds 2011 veel meer publicatiemogelijkheden en sociale media zijn waar opiniemakers hun mening wereldkundig kunnen maken. Dat is slechts gedeeltelijk waar.

 

Ja, er zijn talloze mogelijkheden. Maar een tweet de wereld inslingeren is toch iets anders dan een (al dan niet doorwrocht) opiniestuk afleveren. Op Opiniestukken.nl kregen beginnende of onbekende scribenten de kans hun stukken te publiceren naast gerenommeerde namen of eurocommissarissen. Niet dat dat altijd betere denkers zijn, maar toch gaf dat je stukje (én daardoor je mening) meer cachet dan een reaguursel plaatsen op een site waar zelfs de redacteuren niet onder hun eigen naam durven te publiceren, maar werken onder nicknames als PrittStift, Spartacus en Van Rossem (inderdaad, ik heb het over GeenStijl), of een reactie plaatsen tussen mensen die zich verschuilen achter een pseudoniem als "ansitermiet".

Je kunt natuurlijk een eigen blog gaan schrijven, maar wie bereik je daar mee, behalve wat familie en kennissen?

 

Links/rechts

Het aardige van Opiniestukken.nl was ook dat hier mensen van alle denkbare richtingen stukjes plaatsten, ongeacht hun politieke kleur of religieuze overtuiging. Andere opiniesites zijn (zowel ter linkerzijde als ter rechterzijde) gesloten bastions, echoputten van het eigen gelijk. Daar kom je alleen tussen als je minstens tien jaar bevriend met de hoofdredacteur bent, of de standpunten van de redactie voor meer dan 200 procent onderschrijft en uitdraagt (bij voorkeur allebei).

 

Met andere woorden; je hebt meer kans de Staatsloterij te winnen dan als zelfstandig denkend persoon een stukje geplaatst te krijgen op Joop.nl. Om op dat soort sites te kunnen schrijven, heb je ook een bepaalde instelling nodig.

Ik mis bijvoorbeeld het hersenloos optimisme dat blijkbaar nodig is om voor De Correspondent te schrijven; daar zeggen ze niet dat er 200 mensen het slachtoffer zijn van een aanslag, maar dat er, doordat er minder consumenten zijn, nu wat minder CO2 de flora en fauna zal bedreigen - hoera...

 

Nepnieuws

De afgelopen tijd is de term nepnieuws in sneltreinvaart ingeburgerd. Er gaat tegenwoordig bijna geen dag voorbij of iemand roept wel ergens dat iets nepnieuws zou zijn.

 

Anderzijds zijn er (gerenommeerde) journalisten, opiniemakers en commentatoren (o.a. Rob de Wijk) die oproepen om bepaalde zaken UIT het nieuws te houden (met name terreuraanslagen door islamieten), omdat dat alleen maar aandacht geeft aan de aandachtzoekende daders (en het de islam in een kwaad daglicht zet, wat veel links-georiënteerde journalisten om de een of andere reden niet bevalt, maar dat verzwijgen ze wijselijk).  

 

Om te beginnen is dat een heel vreemde oproep; de ENIGE taak van de journalist is om verslag te doen, niet om te bepalen wat het (blijkbaar niet te vertrouwen) volk zou mogen weten. Daarmee zouden journalisten trouwens de facto nepnieuws gaan afleveren (wat ze trouwens al vaak genoeg doen; CNN ging onlangs zelfs zo ver om een "anti-terreurdemonstratie" van een stuk of twintig - kennelijk betaalde - moslims in scène te zetten).

 

Het uit de nieuwskolommen houden van aanslagen zou ook een vorm van censuur inhouden. Wat geeft een journalist het recht om te bepalen wat ik (of iemand anders) al dan niet mag weten?!

 

Bovendien is het "aandacht"-argument op elk nieuwsfeit van toepassing; elke politicus, schrijver, filmmaker of activist wil aandacht voor zijn mening, boek, product of doel. Voorbeeld; een schrijver stuurt zijn boek naar de kunstredactie (voor zover die nog bestaat). Moet de redactie dan zeggen; "Ach, weer zo'n zielige aandachtszoeker! Gewoon negeren!"?

 

Zo'n opvatting van het journalistieke handwerk maakt het nog veel gemakkelijker om onwelgevallige meningen te weren uit de publieke ruimte; Wilders heeft een..., oh ja- negeren. De journalist op de stoel van Big Brother, het moet niet gekker worden!

 

Daarbij geloof ik dat bijvoorbeeld een rapport waaruit blijkt dat islamieten (ik neem maar een willekeurige bevolkingsgroep) stelselmatig gediscrimineerd worden, de pers dat ab- so-luut niet uit de publiciteit zou houden onder het mom van "aandachtzoekers". Juist daarom zou Opiniestukken.nl door moeten gaan.

 

Rijkdom

Kijk, dat Arnold Vonk (initiatiefnemer en eigenaar/redacteur) ermee stopt, snap ik best. Hij denkt ook; take the money and run. De miljoenen die hij met deze site binnen heeft geharkt, stellen hem waarschijnlijk in staat er een levensstijl op na te houden die Trump nog met afgunst zou vervullen.

 

Maar toch is het jammer dat deze site als opinie- en debatsite zijn beste tijd gehad heeft. Ik schreef zelf geregeld en graag op deze site, die de afgelopen jaren een arena van tegengestelde meningen was, een vrijplaats voor de uitwisseling van standpunten en ideeën. Dat was een zekere vorm van rijkdom.

 

Vanaf nu zullen de niet aan (al dan niet officiële) media gebonden denkers en opiniemakers hun toevlucht moeten nemen tot sites waar ze min of meer voor eigen parochie preken. Dat was nooit mijn insteek bij de stukjes die ik de wereld inslingerde. Ik wilde mensen tot andere inzichten brengen, door te prikkelen, eventueel te overtuigen, maar op zijn minst aanzetten om zélf na te denken in plaats van voorgekookte meningen van Peter Vandermeersch na te blaten.

Voortaan zal Nederland dus niet meer via deze site kennis kunnen nemen van mijn mening (wat voor menigeen wellicht een enorme opluchting is). Om Willem van Oranje te citeren; ah, mijn arme volk!

 

PS

Even zonder gekheid; bedankt Arnold Vonk, voor de jaren lees- en schrijfplezier die je met Opiniestukken.nl mij en veel anderen hebt bezorgd. Er waren leuke, interessante en ja, ook ergerlijke stukjes, maar zelden was het saai of voorspelbaar. En dat kun je van verreweg de meeste andere nieuws/opiniesite niet zeggen!

Trefwoorden:
MediaDebat

Deel

met uw netwerk:


Meer opiniestukken:

Bestel online:

Zo wordt u opiniemaker

In dit boek leert u in tien stappen denken en schrijven als een journalist

 

Nu 50% korting: 9,95 euro incl bezorging!