26 maart 2012 | door: Fop Schipper, student

Stop met het actief streven naar meer diversiteit

Waarom wordt diversiteit door bestuurders zo vaak de hemel in geprezen? Uit de keuzes die mensen maken blijkt een heel andere houding. Logisch, want diversiteit is een bron van ellende.

"White flight: in hun dagelijks leven gaan mensen diversiteit liever uit de weg."

Voor veel Nederlanders is de smeltkroes van mensen en culturen in de Amerikaanse stad New York een voorbeeld van hoe mooi diversiteit kan zijn. Al die verschillende mensen die in dezelfde stad wonen en werken en die New York tot de bruisende, kleurrijke en moderne stad maken die zij is. In Europa en ook in Nederland wordt diversiteit niet alleen als iets moois gezien, maar zelfs als de fundamentele kracht van onze vrije en open westerse samenleving. Maar als diversiteit zo fantastisch is, waarom ontvluchten mensen het dan bij iedere gelegenheid?

 

We hebben er zelfs een speciale naam voor bedacht: ‘white flight’, oftewel witte vlucht. Als het percentage allochtonen in een wijk of in een buurt te veel toeneemt, dan trekken autochtone Nederlanders weg. Hetzelfde geldt voor scholen. Zodra een witte school door de toename van allochtone leerlingen zwart kleurt, gaan Nederlandse ouders op zoek naar een andere school. Ze fietsen graag een paar straten verder zodat hun kroost in de klas kan zitten naast Nederlandse kinderen. En hoewel de term uit de Verenigde Staten komt is het een verschijnsel dat ook in Nederland en in andere Europese landen plaatsvindt.  

 

Terwijl we dus met de mond belijden dat diversiteit iets prachtigs is gaan verreweg de meeste mensen het in hun dagelijks leven zoveel mogelijk uit de weg. In alle grote en middelgrote steden clusteren mensen met dezelfde achtergrond samen, en daarbij gaat het verder dan alleen de school of de buurt.

 

Spanning en conflicten

In de Verenigde Staten geldt bijvoorbeeld voor bijna vijfennegentig procent van de kerken dat tenminste tachtig procent van de leden tot dezelfde etnische groep behoort. Waarom is er ondanks overheidsingrijpen waarbij het diversiteitsideaal soms zelfs met dwang wordt opgelegd toch sprake van segregatie? Simpel. Omdat diversiteit een bron is van spanning en conflicten en mensen het om die reden liever mijden.

 

In zijn boek Trust uit 1995 constateerde Francis Fukuyama dat etnisch diverse samenlevingen leiden tot een verlies aan vertrouwen waardoor de economische groei wordt gedrukt. De Amerikaanse onderzoeker Robert Putnam stelde in 2000 vast dat in etnisch diverse steden en wijken het sociaal kapitaal erodeert en mensen zich als oesters in zichzelf terugtrekken.

 

En de Nederlandse onderwijssocioloog Jaap Dronkers presenteerde in 2010 een onderzoek waaruit bleek dat kinderen op etnisch diverse scholen slechter presteren dan kinderen op homogene scholen. Het is ook iets dat veel mensen intuïtief al weten: hoe meer etniciteiten, talen en religies in de wijk of bij de voetbalvereniging, des te meer wantrouwen en conflict er is. 

 

Pim Fortuyn

Het multiculti-denken heeft sinds Pim Fortuyn weliswaar zijn beste tijd gehad, maar het failliet verklaren van de multiculturele samenleving zoals Angela Merkel, David Cameron en Maxime Verhagen hebben gedaan is niet genoeg. Er is een paradigmashift nodig ten aanzien van de wijze waarop wij tegen diversiteit aankijken. Diversiteit is niet iets wat we zouden moeten nastreven, want het lijdt onherroepelijk tot spanningen tussen groepen mensen en ondermijnt de sociale cohesie. Bedenk wel, overal ter wereld waar mensen elkaar het fanatiekst de hersens inslaan zijn plaatsen met veel diversiteit. Of die diversiteit nu etnisch, religieus, linguïstisch of gewoon cultureel is.

 

Een paar voorbeelden. België is zo goed als onbestuurbaar door het schisma tussen het Franstalige en het Nederlandstalige deel. In Ierland hebben katholieken en protestanten elkaar tot voor kort naar het leven gestaan. In het Midden-Oosten is het voortdurend raak tussen de verschillende etnische en religieuze groepen die in hetzelfde gebied leven. In Rwanda hebben Hutu’s in de jaren negentig honderdduizenden Tutsi’s afgeslacht, om over de rest van Afrika nog maar te zwijgen. En sommige Amerikaanse gevangenissen staan onder voortdurende staat van lockdown omdat er op ieder moment grootschalige rassenrellen kunnen uitbreken.

 

Universeel verschijnsel

Mensen hebben van nature de voorkeur voor het gezelschap van mensen die lijken op henzelf. In het Westen vinden we dat racistisch, maar het is een universeel verschijnsel. De wereld balkaniseert zichzelf. Het streven naar autonomie van allerlei groepen die zich om wat voor reden dan ook niet verwant voelen met de rest van de bevolking is daar een bewijs van.

 

Natuurlijk zijn er allerlei individuele uitzonderingen van mensen die uitstekend met elkaar overweg kunnen, maar in etnisch diverse samenlevingen is er door de groepsdynamiek onvermijdelijk sprake van spanningen en conflicten. Diversiteit is dan ook geen bron van kracht, maar een bron van ellende.

 

Tot slot. Zou het kunnen dat we diversiteit alleen maar toejuichen omdat we sinds de immigratie vanaf de jaren zestig nu eenmaal geconfronteerd worden met een situatie waarin diversiteit de realiteit is? En omdat we nu eenmaal in een diverse samenleving wonen is er veel te zeggen voor de benadering dat we er samen dan maar beter het beste van kunnen maken. Waarom dan dit artikel als diversiteit een voldongen feit is? Om u als lezer te overtuigen van het feit dat het beter is te stoppen met het actief streven naar meer diversiteit voor de Nederlandse samenleving.

 

Voor het beleid van de Nederlandse overheid betekent dat concreet: de immigratie van niet-westerlingen tot een minimum beperken en inzetten op confirmatie aan en integratie in de Nederlandse cultuur.

Deel

met uw netwerk:
Opiniestukken van: Fop Schipper, student
We moeten kiezen: vrijheid of gelijkheid - 3 augustus 2012
Stop met het actief streven naar meer diversiteit - 26 maart 2012



Meer opiniestukken:

Bestel online:

Zo wordt u opiniemaker

In dit boek leert u in tien stappen denken en schrijven als een journalist

 

Alleen nog verkrijgbaar via bol.com


Schrijftip van de week

Week 50
Practice what you preach
> Meer