Europa
7 juni 2012 | door: Daan Diederiks, freelance journalist/ docent aardrijkskunde en geschiedenis

Redding euro in de maak

Europese leiders voeren de span­ning op, maar de red­ding van de euro is in de maak. De prijs hier­voor is een EU met meer uit­vo­er­ende macht en een EP met meer con­trol­er­ende macht.

"De vorm­ing van de EU is een mara­thon, die via crisis na crisis leidt tot een super­staat."

Bond­skanse­lier Angela Merkel houdt eind juni de sleutel in handen en lang­zaamaan wordt duidelijk dat Merkel haar pionnen schuift naar het red­den van de Euro en een grotere rol van Brus­sel. Raad­spres­id­ent Van Rompuy helpt haar daar­bij en Mark Rutte sput­tert wat over praktische oplossin­gen en duwt verge­zichten van zich af, maar dit alles te ver­geefs. Het is voor zijn Neder­landse bühne.

 

Premier Rutte is voor zijn speel­ruimte gebonden aan strenge Europese machts­struc­turen. Binnen Europa rivalis­eren de grote staten sinds lang om superi­or­iteit, waar­bij eco­nomis­che macht ingezet wordt als schaak­stuk in het grote spel. De kleinere staten, zoals Neder­land, sturen telkens aan op een grotere geza­men­lijkheid, om niet door de gro­ten over­rompeld te worden. Zo steunt Neder­land wel de Duitse eco­nomis­che polit­iek, maar zal zij de oplossin­gen altijd in een Europees jasje wil­len gieten. Het is de enige manier om onaf­hankelijk van de grote buur te blijven.

 

Geen afkeer

Om alle rivalis­er­ende staten op zijn minst het­zelfde spel te laten spelen is de gang naar een Europese Unie ingezet. De vorm­ing van die Europese Unie is een mara­thon gebleken, die van crisis naar crisis zich steeds ver­der ontrolt richt­ing een super­staat. Dit schrijf ik niet met afkeer, of als een alarm­ist die het volk waarschuwt voor het komende kwaad. Dit laat ik aan de UKip­pers en Wilder­sen over.

 

De Europese een­word­ing is sim­pel­weg de gevol­gtrekking van grote en diepe polit­iek– eco­nomis­che trends. Deze trend heeft ons nu op het punt geb­racht waar­bij de eco­nomis­che belan­gen in de Europese Unie dermate ver­weven zijn, dat zon­der een gemeenschap­pelijke munt er zoveel welvaarts­ver­lies zou ont­staan, dat politici en banki­ers het mis­lukken van dit pro­ject zich niet kunnen veroorloven.

 

Ook de bevolkin­gen in de lid­staten zul­len uiteindelijk tevre­den zijn met deze hui­dige ontwikkelin­gen. De krit­iek op de euro zal een voet­noot in de polit­ieke geschiedenis worden. De Euro­scep­tici weten dit ook, of voelen dit op zijn minst aan en reageren daarom vaak zo emo­tion­eel, alsof hun bestaan ervan afhangt.

 

Het gaat zo slecht nog niet

Later deze maand zul­len de EU-leiders bij hun top in Brus­sel ver­standige besluiten nemen die op zijn minst een gedeel­telijk, maar op dit moment afdoende ant­woord geven op dat wat abso­luut noodza­kelijk is.

 

Ondanks de eco­nomis­che onheils­berichten die dagelijks de kranten sieren, gaat het in grote delen van Europa lang zo slecht niet. Griek­en­land en Spanje zijn er niet best aan toe en de Grieken zul­len dit in hun verkiezin­gen tot uit­ing bren­gen met een keuze op extreme partijen. Maar zij zul­len niet uit de Unie wil­len. Zij wil­len een betere deal.

 

Een groter prob­leem is de zwakte van de Europese banken. Om dit op te lossen moeten de Europese landen meer samen­werken om de banken te con­troleren en een Europa wijde bankgarantie af te kunnen geven. Dan hoeven veron­truste Spaanse spaarders hun euro’s niet meer in noor­delijke landen te parkeren en kan hun spaargeld in het land zelf ingezet worden om te investeren in de eigen economie.

 

Arbeidsmigratie naar de noordelijke economieën

Een deel van de werkloosheid in de medi­ter­rane landen zal opgelost worden door arbeidsmigratie naar noor­delijke eco­nom­ieën, die op geschoold per­son­eel zit­ten te wachten. Het is een teken en een ontwikkel­ing die de Unie meer één maakt. Het is de doel­stelling van de Unie om meer arbeidsmi­gratie te ontwikkelen. Perifere gebieden, waar geen hoog­waar­dige eco­nomische ontwikkel­ing te ver­wachten is zul­len lee­g­lo­pen naar gebieden waar vraag naar arbeidskrachten is.

 

Deze migratie en volks­ver­huizin­gen binnen Europa gaat polit­ieke con­tro­verse en tegen­stand oproepen. Het is echter de con­sequen­tie van de eer­ste ver­dra­gen van de Unie. In ieder Europees land zul­len steeds meer enclaves uit andere landen ont­staan. Groepen Grieken, Span­jaarden, Hol­landers, Duit­sers en Engelsen die zich lang­zaam zul­len men­gen in een pro­ces dat nooit voltooid zal zijn.

 

Britten

Polit­iek en eco­nomisch zal de Europese Unie een reus worden, die op wereld­schaal aan­zi­en­lijk gewicht heeft. Engelse politici voelen dit haarscherp aan en zijn daarom veelal zo scherp tegen deze onontkoom­bare en lang­zame ontwikkel­ing gekant. De Engelse imper­iale  mon­diale macht van weleer is allang “ver­worden” tot een macht van han­delaren en banki­ers. Hoewel deze macht is niet te verontachtza­men is, smaakt zij voor de Brit­ten niet zo zoet als de imper­iale macht van weleer, die alleen nog voortleeft in konink­lijke hoo­gtij dagen als een diamanten jubileum.

 

De Europese mon­diale macht is gedeel­telijk al en zal steeds meer de macht van een groot eco­nomisch blok zijn. De belan­gen van dit blok zul­len ook steeds meer met milit­aire macht bes­chermt en afged­won­gen moeten worden, in samen­s­praak met de inter­na­tionale insti­tu­ties waarmee Europa nauw mee ver­bonden is. Nationale buiten­landse polit­iek wordt steeds meer ‘man­age­ment by speech’, het echte spel zal vanuit Brus­sel, Wash­ing­ton, Moskou en Beijing gespeeld worden.

 

De basis voor deze Europese mon­diale macht wordt gevormd door een sta­biele euro, die de com­pet­itie met de dol­lar aankan en waarop investeer­ders kunnen bouwen. Het zal een belan­grijke pijler worden in het uit­bal­an­ceren van de inter­na­tionale eco­nom­ieën. Daarom steunt Barack Obama en de Amerikaanse polit­iek een Euro oplossing die sta­biliteit brengt. Zelfs real­istische Brit­ten steunen daarom een sta­biele Euro. Euro­scep­tici kunnen razen wat zij wil­len. Som­mige struc­turen en trends zijn te sterk. Daar tegenin gaan levert eco­nomis­che neer­gang en polit­ieke ellende op.

 

De vol­gende stap naar een fed­erale staat is ingezet. De teer­ling is al lang geleden geworpen.

Trefwoorden:
Europa

Deel

met uw netwerk:
Opiniestukken van: Daan Diederiks, freelance journalist/ docent aardrijkskunde en geschiedenis
Technici en wetenschappers monddood bij Fyra en klimaatopwarming - 2 juni 2015
Ragfijn spel Merkel richting Politieke Unie - 2 juli 2012
Kredietcrisis Griekenland lost op in olie en gas - 22 juni 2012
Redding euro in de maak - 7 juni 2012



Meer opiniestukken:

Bestel online:

Zo wordt u opiniemaker

In dit boek leert u in tien stappen denken en schrijven als een journalist

 

Alleen nog verkrijgbaar via bol.com


Schrijftip van de week

Week 50
Practice what you preach
> Meer