Sport
5 juli 2012 | door: Anthon van der Horst, Actualiteitspsycholoog

Gezocht: bondscoach met zelfkennis

Onze voetballers van Oranje waren arrogant en niet zelfkritisch. wetenschappelijk onderzoek zegt juist dat het goed is om met compassie naar je zelf te kijken. Wat doen de voetballers dan verkeerd?

"Zelfkritiek of zelfcompassie?"

In Psychology Today wordt verwezen naar een boek over Self Compassion. Kernachtig gezegd komt het er op neer dat stevige zelfkritiek leidt tot depressie, angsten en andere psychologische ellende. Veel beter is het om met compassie naar jezelf te kijken. Vind je zelf eens aardig, vergeef jezelf dat het misschien beter had gekund. Als je jezelf met compassie benadert, is de kans groot dat je ook met meer vergevingsgezindheid en dus minder kritisch, naar anderen kijkt. Jijzelf en anderen zouden daarvan gelukkiger worden.

 

De mate van zelfkritiek

We weten dat een gebrek aan zelfkritiek al snel leidt tot het label arrogant. Iemand die niet in staat is om kritisch naar zichzelf te kijken krijgt weinig sympathie toebedeeld. Maar, en dat weten we ook allemaal, iemand die te zelfkritisch is, toont zich kwetsbaar en is in de jungle van de hijgerige, bijvoorbeeld voetbaljournalistiek, al snel een onzeker watje, iemand die nog veel moet leren. Wie herinnert zich niet hoe Van Basten werd afgemaakt, terwijl deze nadrukkelijk zelfkritiek liet zien.

 

Narcistisch, kinderlijk Oranje

Hoe zit dat nu met die voetballers van ons laatste Oranjeteam? We vonden ze immers veel te weinig zelfkritisch en ze toonden heel veel zelfcompassie. Het gevolg was dat we ze maar zelfingenomen, arrogante, verwaande en/of verwende snotjongens vonden. Volgens deze theorie zou het echter goed zijn geweest wat ze deden, want door hun grote zelfcompassie zijn ze niet depressief, wel socialer en onbevreesd. Inderdaad geloof ik niet dat ze bevreesd zijn geweest, zelfs veel te weinig, anders hadden ze wel harder naar elkaar opgetreden. Socialer zijn ze zeker niet geweest. Naar elkaar toe waren ze competitief en rancuneus, niet teamgericht. Ze hebben niet met compassie naar elkaar gekeken. Eigenlijk waren ze zeer onvolwassen, bijzonder narcistisch, kinderlijk. Ik denk dat ze er uiteindelijk eerder depressief en onzeker van zijn geworden. Wat maakt het dat de mooie theorie hier toch niet lijkt te kloppen?

 

Een bondscoach die het voorbeeld geeft

De theorie noemt een belangrijk element niet. Zelfcompassie werkt mijns inziens alleen op basis van realistische zelfkennis. Pas als je je eigen fouten kent, kun je ze jezelf vergeven. Maar als je ze niet kent, valt er weinig compassie mee te hebben, want: waarmee? De opdracht die de volgende bondscoach heeft, is deze jongens eerst eens wat zelfkennis bij te brengen. Daar naar elkaar toe openheid over te geven en dan kijken hoe je zwakkere punten met elkaar kunt oplossen. Om vervolgens te focussen op de sterke punten.

 

De grote vraag is nu: welke bondscoach kan hierin het voorbeeld geven?

Deel

met uw netwerk:
Opiniestukken van: Anthon van der Horst, Actualiteitspsycholoog
Lijsttrekkers, ken uw stress en vermijd dark sides in het debat! - 6 september 2012
Gezocht: bondscoach met zelfkennis - 5 juli 2012



Meer opiniestukken:

Bestel online:

Zo wordt u opiniemaker

In dit boek leert u in tien stappen denken en schrijven als een journalist

 

Alleen nog verkrijgbaar via bol.com


Schrijftip van de week

Week 50
Practice what you preach
> Meer