Wetenschap
5 juli 2012 | door: Eva Barneveld, politicoloog

Wilders vs Wetenschap

Er is maar weinig dat blijvende betekenis heeft. De ijzeren wetten van de natuur, dat zijn blijvertjes. Politieke bewegingen, zeker als die niet om de inhoud maar om de persoon draaien, zijn dat niet.

"Wilders kan veel leren van het Higgs-deeltje."

In bijzijn van het gehele, door hem persoonlijk opgetrommelde, Haagse perscorps, ondervond Wilders begin juli aan den lijve de pijnlijke consequenties van zijn ijzeren partijdiscipline. Tegelijkertijd werd op het CERN een persconferentie aangekondigd waarin de volgende dag de vondst van het lang gezochte Higgs-deeltje bekend werd gemaakt. Zo klein als het deeltje is, zo groot is het van betekenis. En zo groot en machtig als Geert lijkt, zo klein is die van hem en zijn politieke beweging.

 

Momentum

Hoe hard je ook probeert ze bij elkaar te houden, deeltjes hebben een eigen massa en daarmee een eigen momentum. Daarom gingen we op zoek naar de oorzaak en het bewijs en kunnen we het nu met grote zekerheid zeggen. Wilders wist echter al als geen ander dat deeltjes, hoe hard je ze ook bij elkaar probeert te houden, eigen massa en daarmee een eigen momentum hebben. Na de vele luidruchtige vertrekken van PVV-leden in vrijwel alle bestuurlijke lagen is dit allang een wet.

 

Toch kan Wilders veel leren van het Higgs-deeltje. Bijvoorbeeld dat het eigenlijk het Higgsboson heet, vernoemd naar de twee mensen die het voorwerk hebben gedaan: Peter Higgs en Satyendra Nath Bose. Aan zoveel (interculturele) saamhorigheid en bescheidenheid kan Wilders nog een puntje zuigen.

 

Opiniepeiling vs wetenschappelijke onderbouwing

Ook het geduld van de heer Higgs en het doorzettingsvermogen van de natuurkundige wetenschappers om het bestaan van het deeltje op basis van eindeloze testen goed te onderbouwen kan als lichtend voorbeeld dienen voor de partij die (zoals 4 juli 2012 van binnenuit werd bevestigd) enkel vaart op opiniepeilingen onder telkens dezelfde 3.000 man. Net als de terughoudendheid die de wetenschappers nog steeds betrachten in hun uitspraken nu. Uit angst een niet 100% gefundeerde uitspraak te doen.

 

Democratie als zwart gat

Tot slot zou het toelaten van wat partijdemocratie - zoals ook elke beroepsgroep, dus ook de wetenschappelijke wereld deze kent - de PVV goed doen. Los van betekenis zal het in ieder geval de kans op blijvendheid vergroten. Maar het is de vraag of het succes van Wilder’s Partij Voor de Vrijheid niet juist afhankelijk is van het gebrek aan democratie. De angst bij CERN was altijd dat onvoorzichtige wetenschappers per ongeluk een zwart gat zouden creëren waardoor de wereld zou imploderen. Democratie zou wel eens het zwarte gat kunnen zijn voor de PVV.

Trefwoorden:
WetenschapPolitiek

Deel

met uw netwerk:
Opiniestukken van: Eva Barneveld, politicoloog
Wilders vs Wetenschap - 5 juli 2012
Stuck in the middle - 18 juni 2012



Meer opiniestukken:

Bestel online:

Zo wordt u opiniemaker

In dit boek leert u in tien stappen denken en schrijven als een journalist

 

Alleen nog verkrijgbaar via bol.com


Schrijftip van de week

Week 50
Practice what you preach
> Meer