Sport
12 september 2012 | door: Gert Goeminne, wielerfanaat en onderzoeker aan het centrum Leo Apostel

Wielerverslaggeving moet minder heldenverering willen zijn

Eindelijk heeft Johan Museeuw gezegd wat iedereen al wist.

"Na de wielrenners zelf is het de beurt aan de wielercommentatoren om in het reine komen met hun dopingverleden"

Eindelijk heeft Johan Museeuw gezegd wat iedereen al wist. Hij heeft zich niet alleen in de nadagen van zijn carrière gedopeerd zoals hij ons in 2007 met een advocatenverhaaltje - de kampioen die niet kon leven met de aftakeling, weet u wel - probeerde wijs te maken. Neen, hij heeft zijn hele carrière aan het spul gezeten. Net zoals al zijn collega’s in die tijd, voegde hij er meteen aan toe. En daarmee dacht hij niet alleen zijn gedrag te rechtvaardigen, hij hoopt er vooral zijn palmares mee te redden. Omdat iedereen toen doping nam, zo argumenteert de Leeuw, bleven de waardeverhoudingen intact en blijft hij dus met recht en rede de klassieke koning van de jaren 90 (De Standaard, 07/09/12).

 

Hand boven het hoofd

Ik wil me niet uitspreken over de sportieve ethiek van Museeuw en zijn collega's, al moet het wel heel wrang zijn voor iemand als Edwig Van Hooydonck die in 1996, het jaar waarin Museeuw wereldkampioen werd, noodgedwongen een streep trok onder zijn palmares omdat hij het dopingspel niet wilde meespelen.

 

Wel stel ik me vragen bij de beroepsethiek van degenen die ons verslag uitbrengen van dat spel: onze vermaarde wielerverslaggevers. Toen Museeuw vijf jaar geleden zijn minimale biecht pleegde, waren Sporza-commentatoren Wuyts en Vannieuwkerke er als de kippen bij om de gevallen Leeuw Van Vlaanderen de hand boven het hoofd te houden. Ja, Museeuw had een fout gemaakt, maar moest daarvoor zijn palmares gehalveerd worden, vroeg Michel Wuyts zich hardop af. “Neen toch!” was zijn antwoord.

 

Geënsceneerd of oprecht?

Wie wil moet er op Youtube maar eens het fragment over “doping en Museeuw”’ uit de Flandriens op nakijken om te zien hoe Wuyts met kritische blik die eerste dopingbiecht van Museeuw registreert. Geënsceneerd of oprecht? Er zijn inderdaad maar twee mogelijkheden. Ofwel waren Wuyts en co werkelijk zo naïef en wielerwereldvreemd om Museeuws advocatenpraatje te slikken en moet je je toch wel vragen stellen bij hun kritische instelling als journalist. Ofwel wisten ze wel degelijk beter maar kozen ze er bewust voor om die kennis voor zich te houden en Museeuws heldenstatus te vrijwaren voor hun geliefde kijkers. Hoe het ook zij, in beide gevallen lijkt het kritische oordeelsvermogen van de journalist vertroebeld door een misplaatste drang om van onze wielrenners helden te maken.

 

Doorgeschoten idolatrie

Zou het kunnen dat Wuyts en co in hun idolatrie voor de Flandrien en hun drang om zo dicht mogelijk bij de renners te staan zo doorgeschoten waren dat ze deelachtig werden aan de impliciete consensus in het wielerpeloton: iedereen pakt, dus laten we er over zwijgen. En dus besloten ze dat Museeuw, net omdat iederéén (sorry Edwig) toen pakte, niet van zijn voetstuk mocht gelicht worden. En dus kozen ze er voor om hun geliefde kijkers dom te houden en Museeuws heldenstatus, die ze in de eerste plaats zelf mee gecreëerd hebben, niet te doorprikken. Dom, maar wel gelukkig, moeten ze gedacht hebben.

 

Na de renners, de verslaggevers

Misschien moet, zoals schrijfster Ann De Craemer recent betoogde, wielerverslaggeving toch iets minder heldenverering willen zijn en iets meer journalistiek. En misschien is het na de wielrenners zelf, de beurt aan de wielercommentatoren om in het reine komen met hun dopingverleden?

 

 

Gert Goeminne is wielerfanaat en onderzoeker aan het Centrum Leo Apostel (Vrije Universiteit Brussel). Hij schrijft dit stuk in eigen naam.

Trefwoorden:
SportMedia

Deel

met uw netwerk:
Opiniestukken van: Gert Goeminne, wielerfanaat en onderzoeker aan het centrum Leo Apostel
Wielerverslaggeving moet minder heldenverering willen zijn - 12 september 2012
Wie paniek zaait, zal onverschilligheid oogsten - 15 december 2011



Meer opiniestukken:

Bestel online:

Zo wordt u opiniemaker

In dit boek leert u in tien stappen denken en schrijven als een journalist

 

Alleen nog verkrijgbaar via bol.com


Schrijftip van de week

Week 50
Practice what you preach
> Meer