28 augustus 2011 | door: Willy Coomans, Lector

Er bestaan enkel multiculturele samenlevingen

Elke samenleving is multicultureel. Terugvallen op een nationalistisch discours om gedragsproblemen op te lossen, is onzinnig. Met pedagogie en psychologie bereik je wel oplossingen.

"Een boerengezin heeft meer waarden gemeen met een moslimgezin dan met een grootstedelijk LAT-koppel."

De Duitse kanselier Merkel stelde recentelijk vast dat de multiculturele samenleving mislukt is (zie http://tinyurl.com/2clm4eu). Wanneer men de hele speech beluistert hoor je haar ook zeggen “Duitsland moet zich openen voor alle vreemdelingen die hoogopgeleid zijn en een meerwaarde kunnen betekenen voor de Duitse economie.” M.a.w. opportunisme en eigenbelang zijn troef. De mislukking heeft dus te maken met laagopgeleiden en godsdienstbeoefening.

En dan moet je even durven doordenken.

 

Vooreerst: er bestaan enkel multiculturele samenlevingen. Als blanke zogezegd Vlaamse of Nederlandse atheïst werd (word) je in een Vlaams/Nederlands boerendorp scheef bekeken. Omdat je andere gedachten hebt en handelingen verricht (bv. op seksueel vlak, op het vlak van moraal, op het vlak van bv. straffen, etc.). Dus als individu heb je -zogezegd ook Vlaming of Nederlander zijnde- andere culturele waarden die wrevel oproepen.

Brandstapel
De zgn. homogene (Vlaamse of andere) samenleving verketterde, smeet op de brandstapel, vierendeelde… (of in het geval van de Grieken: liet gifbekers drinken), dus aanvaardde geen multicultureel gedrag. De uitspraak van Merkel is dus idioot want zinledig. Want uiteindelijk -en daar speelt het verlichtingsdenken een cruciale rol- werd het wel mogelijk om redelijk tolerant naast en zelfs met mekaar te leven, ondanks de grote culturele verschillen.

 

Kostwinnaar

De gelijkenis tussen een orthodox katholiek gezin met moeder die zich over de kids ontfermt en vader als kostwinnaar en een conservatieve moraal en eventueel een wekelijks (of dagelijks) bezoek aan de kerk enerzijds, en een doorsnee moslimgezin met vader als gezagsdrager en een traditioneel rollenpatroon anderzijds, die gelijkenis is frappant.

 

Het doorsnee varkensboergezin uit een plattelandsgemeente heeft cultureel veel meer gemeen qua waarden met het moslimkruideniersgezin dan met het grootstedelijke LAT-relatiekoppel dat couscous, Thaïse keuken  en de laatste Almodovar op het menu heeft staan.

Waar loopt het dan mis? Heel simpel. Met mensen die geen gemeenschappelijke taal spreken (dus het Nederlands niet machtig zijn. Fijntjes opmerken dat in Duitsland de meeste Turken prima Duits spreken). Met jongeren die een onaanvaardbaar arrogant, nihilistisch machogedrag erop na houden. Een kleine minderheid, maar ze bepalen de beeldvorming en hun gedrag is natuurlijk onaanvaardbaar.

 

Verplicht Nederlands

Jongelui die tussen twee culturen staan (thuis ouderwets paternalistisch gezag en op straat volstrekte losbandigheid, overgoten met een flamboyante mentaliteit) en zich al snel respectloos gedragen (ik verwijs naar de “kutmarokkaantjes”). Geloof is voor hen uiteindelijk maar de façade (net als de term “racist”) waarachter ze zich schuilen. En die ze gebruiken als het hen uitkomt. Dus los dat mentaliteitsprobleem op.

 

Verplicht hen minstens Nederlands te leren (wat overigens de meesten machtig zijn). En verplicht ze te herscholen, pluk ze van straat en (daar komen we tot de essentie) pak het  machogedrag van de moslimman aan.  Pedagogie en psychologie zijn essentiële begrippen in onze samenleving. Wie dus als ouder niet in staat is op te voeden (en dat geldt ook voor Vlamingen of Nederlanders) middels begrip, dialoog, tolerantie (en soms al eens kordaat) die “kweekt” kinderen die zelf intolerant worden. Dat dient ook aangepakt.

  

Ten slotte hebben we geen eeuwen gestreden om een aantal waarden als norm te laten gelden en dus een multiculturele seculiere samenleving (en niet een katholieke samenleving) uit te bouwen, om dan vandaag getto’s te hebben met moslims, moslimscholen en moslimpedagogie.

 

Maagd

Ik heb zelf steeds de hypocrisie van migrantenkerels (in dialoog met hen) aangekaart. Zo willen zij bv. huwen met een jongedame die nog maagd is, maar zelf hebben ze wel losse scharrels. Dit aankaarten is dus een heel andere houding dan “tolerant” zijn voor hun gedrag. Tolerant wil voor velen zeggen: doe uw ogen toe en laat gebeuren. Helaas een onhoudbare houding. Er is nood aan "bemoeienis".

 

Noem het actieve tolerantie, wat wil zeggen dat men geloofsuitingen aanvaardt op individueel vlak maar dat men op sociaal vlak de waarden van ons multicultureel  samen-leven als condicio sine qua non oplegt.

 

Overigens: op drie generaties is er al heel veel veranderd op het vlak van gewoonten binnen de magrebijnse gemeenschap in Nederland en België. Het bewijs dat interactie, zich bemoeien, loont.

  

Wat mij stoort aan speeches à la Merkel is het immanente (hé ja) onderhuidse tromgeroffel dat klinkt als: “zie je wel, Vlaanderen Vlaams (of Nederland Nederlands), want de rest werkt niet.” Als alle niet-Vlamingen of niet-Nederlanders (dus op racistische basis uitgeselecteerd) weg zijn, en enkel de bange blanke man overblijft, zal je nog steeds een multiculturele samenleving hebben. Met promiscue mensen. Met zure pilaarbijters. Met frivole atheïsten. Met principiële huisvaders. Met patatvreters. Met pasta-liefhebbers. Met zuilfanaten. Met vrijdenkers. Etc…

En dan heb je misschien weer een school- of geloofsstrijd. En dan kan men weer zeggen: de multiculturele Vlaamse of Nederlandse  samenleving werkt niet. We moeten eenzijdig katholiek of protestant worden.

  

Toekomstperspectief

Wat Merkel had moeten zeggen is: we gaan de waarden waarvoor DEZE multiculturele samenleving staat, duidelijker in de verf zetten en soms is het te nemen of te laten. Haar discours op basis van een conflictmodel leidt tot egelstellingen. 90% van hoe mensen in het leven staan, is gemeenschappelijk over de hele planeet. Een publiek discours moet erop gericht zijn de verschillen te koesteren (culturele rijkdom) en tegelijk een gezamenlijke noemer uit te rollen, en dat zal soms met dwang moeten gebeuren. Maar vooral met begeleiding; inpraten; niet aan hun lot (of getto) overlaten.

 

Waar het vooralsnog aan ontbreekt zijn de juiste initiatieven, de nodige financiële middelen om een aantal problemen op die manier aan te pakken. Straathoekwerkers, sociale begeleiders, leerkrachten: zij hebben de sleutels in handen.

 

Als je rondom je draken ziet (die je wil bevechten) ga je zelf ook handelen als een draak. Dat is wat onderhuids in Merkels discours ademt, en dat is niet wat ik noem een toekomstperspectief. De reactie van het westen op 9/11 toont mooi aan hoe ongenuanceerd het discours werd, en tot oplossingen heeft het niet geleid. Het creëren van een vijand is altijd een handige truuk geweest om een autoritair model door te duwen en op te leggen. Of denkt men nu echt dat de Bushen, Merkels, Berlusconi’s en anderen verlichte geesten zijn?
Vergeet ook aub niet wat de impact is van dergelijke discours op die burgers die een ietsje eenvoudiger in het leven staan.

 
Toevalstreffers

Vertrekken vanuit groepswaarden om identiteit te ontwikkelen, is niet ongevaarlijk. Al snel heb je een pak mensen rondom je verzameld die wél een moraal en een specifiek gedrag willen opleggen. Uit naam van die collectieve waarden die natuurlijk geherinterpreteerd worden.

 

Tegelijk zie je ook dat bv. tijdens lokale of landelijke verkiezingen de Turkse gemeenschap uitsluitend Turkse kandidaten aan hun raam hangen. Het gevolg van gettovorming, of op zijn minst een culturele gettomentaliteit. Waar zijn de Turkse bv’s die door Vlaamse of Nederlandse gezinnen gekoesterd worden? Waar zijn hun journalisten, tenzij die enkeling die als schaamlapje wordt opgevoerd? In Nederland zijn het voornamleijk Marokkaanse jongeren die problemen geven. Op de buis zie je heel wat “migranten” (Turken, Surinamers,…) die een dubbele nationaliteit hebben, moslim zijn en bekende Nederlander. Zijn zij toevalsstreffers? Wellicht gaat het om een combinatie van talent en geboden en gegrepen kansen.

  

Wat wil Merkel? Verkiezingen winnen. Geeft zij om integratie? Nope. Noch haar partij in het verleden, noch de SPD of de liberalen. Hun discours is nationalistisch. En opportunistisch. Wie al eens een analyse gelezen heeft van de teloorgang van de Weimarrepubliek is vertrouwd met de trukendoos van extreem-rechts in de jaren 20. En  begrijpt dat termen als “assimilatie” levensgevaarlijke bullshit is. Levensgevaarlijk omdat het zich inschrijft in een wij-tegen-hen logica (en dat is een denken vanuit de onderbuik, en als dat mainstream wordt kan je maar beter verhuizen). Assimilatie is zonder meer het opleggen van een reeks gedragsregels. Welke regels? Die van Hugo Claus/Simon Vinkenoog of van Monseigneur Léonard/Theodore Dalrymple?

 

Assimilatiepolitiek

Ik heb het over pedagogie en psychologie en het aanpakken van een machocultuur. Door dialoog. Niet door een conflictmodel, wat onvermijdelijk het gevolg zal zijn van een “assimilatiepolitiek”.

 
Ik vertrek vanuit een individuele benadering. Ik zeg niet: moslim, jij moet als ons worden. Want ik ben zelf niet te vatten onder de noemer Vlaming of Belg (of Nederlander)... Dus geen assimilatie. Maar ik zeg wel: dit (West-Europa) is het boeiendste collectieve experiment uit de menselijke geschiedenis. Be our guest. Maar er zijn enkele regels die je moet respecteren. En dat zeg ik ook aan die Vlamingen en Nederlanders die zich nationalistisch opstellen. Wat zij “wij” of “van ons” noemen, is niet van hen en is nog minder een gegeven dat voorgoed vastligt. Meer zelfs: het is een mythe, geconstrueerd op halve feiten en waarheden.

  

Ik ben in ieder geval hoopvol. O.a. omwille dit concrete voorbeeld van jonge moslima’s die met lange broek kwamen zwemmen. De juf riposteerde hen: "Morgen staan jullie hier in zwempak. Geef deze nota aan je ouders. Zo niet, dan ga je maar naar een moslimland." (Dit laatste is er wellicht over, maar het geeft de kordaatheid van de leerkracht aan). De dag erop stonden de jongedames in zwempak. 

Deel

met uw netwerk:
Opiniestukken van: Willy Coomans, Lector
Er bestaan enkel multiculturele samenlevingen - 28 augustus 2011



Meer opiniestukken:

Bestel online:

Zo wordt u opiniemaker

In dit boek leert u in tien stappen denken en schrijven als een journalist

 

Alleen nog verkrijgbaar via bol.com


Schrijftip van de week

Week 50
Practice what you preach
> Meer