Politiek
15 december 2012 | door: Raymond Hendriks, freelance adviseur

Nederland oogst wat het zelf heeft gezaaid

Neoliberalisme ondermijnt de werkelijke behoefte van het ego. Agressie, geweld, depressies en zelfdoding zijn het gevolg.

"Neoliberalisme vreet aan de basis van de samenleving"

De laatste jaren zien we vaker incidenten. Maatschappelijke verontwaardiging is het gevolg. Maar is deze verontwaardiging wel zo zuiver?

 

Afgelopen decennia hebben we een hoge mate van welvaart gekend. Deze hoge mate van welvaart heeft ook zijn politieke uiting gekregen in een neo-liberaal beleid. Individualisering,
eigen verantwoordelijkheid en marktwerking zijn enkele van de gevolgen. Voor een deel van de maatschappij heeft dit geleid tot nog meer rijkdom, succes en welvaart. Hierbij wordt door politiek, media en maatschappij dit persoonlijke succes als norm ‘opgelegd’ aan alle burgers. En dan gaat het mis. Hier gaat de schoen wringen.

 

Narcistisch

Het politieke en maatschappelijke klimaat heeft als gevolg een meer narcistische inslag bij zijn
burgers (De narcistische maatschappij als gevolg van het neoliberalisme). Als succes maakbaar is, waarbij alles om het individu draait, dan is niet-succesvolzijn dus het gevolg van het eigen falen. Voor veel mensen zal dit niet leiden tot enigerlei van problematiek binnen zijn maatschappelijk functioneren. Maar bij aanzienlijke groep mensen, met slechts een lichte aanleg voor narcistische persoonlijkheidsproblematiek, leidt deze nieuwe maatschappelijke norm tot problemen. Namelijk enerzijds frustratie, agressie, maatschappelijk geweld (op het sportveld zoals onlangs gezien, verkeersgeweld, vermogensdelicten, enz). Deze agressie wordt aangewakkerd door de ‘openlijke narcist’ in de mens. Anderzijds leidt dit tot gevoelens van falen, verdriet, angsten en depressies, waarbij zelfmoord soms de enige oplossing lijkt. Dit
onvermogen om zich te redden in deze maatschappij wordt gevoed door de ‘verborgen narcist’ bij veel mensen.

 

Is de toename van het geweld in onze maatschappij dan het gevolg van ons politiek/maatschappelijk beleid? Overduidelijk Ja. Is de toename van depressies en zelfdoding dan ook veroorzaakt door dit neoliberale beleid? Wederom een Ja. We zijn nu aan het
oogsten wat we afgelopen decennia hebben gezaaid.

 

Verbondenheid

Het politieke en maatschappelijke klimaat heeft afgelopen jaren de sociale cohesie aangetast. De individualisering heeft geleid tot een grotere focus op het individu, het grote ego. Een narcistische maatschappij is slechts gefocust op het individu. Maar de behoefte van het individu ligt niet in nog meer welvaart en nog meer succes. Al zou je dat soms wel bijna gaan geloven. Nee, de behoefte van de mens ligt heel erg sterk in het voelen van verbondenheid, contact met je omgeving. Ik bedoel dan echt contact. Niet het oppervlakkige contact waarbij alleen het succes van het ego wordt geëtaleerd. Het ontbreken van een voldoende bevrediging van de behoefte aan verbondenheid maakt angstig. Helemaal als de norm lijkt te liggen
op het succesvol verbonden zijn met bijna de hele wereld. De angst, vaak helemaal niet gevoeld door het individu, is de voedingsbodem voor de Narcist.

 

Hierdoor is de narcist, die in ieder mens standaard aanwezig is, geprikkeld om te groeien. Sommige narcisten zijn zeer succesvol in de neoliberale wereld, maar over het algemeen maakt de narcist in jezelf meer kapot dan je lief is. Kijk bijvoorbeeld naar Dominique Strauss-Kahn. Kritiek en zelfreflectie is voor een narcist moeilijk te verteren, want deze leiden tot de confrontatie met hun angstgevoelens en falen. Dus als de omgeving kritiek heeft, maar ook als de omgeving zich niet conformeert naar het ego, ligt een woede-uitbarsting op de loer
(openlijke narcist) of juist een persoon die uit het contact gaat (verborgen narcist). Het verkeerd vlaggen van een grensrechter is zo’n voorbeeld, maar ook in het verkeer zien we vaak agressie als mensen een andere rijstijl hebben van die van het grote ego.

 

Oplossing

In deze tijd van het neoliberalisme, globalisering, verdere marktwerking, terugtrekkende
verzorgingsstaat en nog steeds grote welvaart lijkt een oplossing zich nog niet echt aan te bieden. Maar de nieuwe generatie die nu op school zit kan hier verandering in aanbrengen. Stel je daarbij de vraag: waarom ben ik hier, waar liggen nu echt mijn behoeften. Je zult verrast zijn dat dit niet alleen ligt op het bereiken van succes in materialistische zin. Tolerantie, verbondenheid, contact met de ander, zorg voor de ander. Dat zijn de sleutelwoorden, waardoor vanzelf de focus minder je ego komt te liggen. In deze maatschappij is dit geen
eenvoudige opgave. De bestuurlijke elite van het land heeft hierbij een belangrijke voorbeeldrol. Alleen dan is verandering mogelijk.

Trefwoorden:
Politiek

Deel

met uw netwerk:
Opiniestukken van: Raymond Hendriks, freelance adviseur
Nederland oogst wat het zelf heeft gezaaid - 15 december 2012



Meer opiniestukken:

Bestel online:

Zo wordt u opiniemaker

In dit boek leert u in tien stappen denken en schrijven als een journalist

 

Alleen nog verkrijgbaar via bol.com


Schrijftip van de week

Week 50
Practice what you preach
> Meer