Midden-Oosten
18 december 2012 | door: Paul Stroes

Rights Forum van Dries van Agt en Hans van den Broek leidt aan tunnelvisie

The Rights Forum wijst Israël als hoofdschuldige aan van het Israëlisch-Palestijns conflict, maar gaat voorbij aan de Arabisch/islamitische context van het conflict dat Israël existentieel bedreigt.

"The Rights Forum schermt met internationaal recht maar past dit selectief toe"

Op 14 december jl. schreven oud-minister Hans van Den Broek en Martin Siepermann een opiniestuk in het NRC waarin minister Timmermans opgeroepen wordt de relatie met Israël niet te intensiveren. Van den Broek en Siepermann zijn verbonden aan de organisatie The Rights Forum, waar ook oud-premier Dries van Agt deel van uitmaakt.
 
Deze organisatie stelt: 'alleen met een Midden-Oostenbeleid dat op het internationaal recht gebaseerd is, kan Nederland effectief aan een duurzame oplossing van het Israëlisch-Palestijnse conflict bijdragen.'
 
De uitwerking van deze stelling van deze organisatie laat zacht gezegd te wensen over.
 
Terug naar 1947
Als we terug gaan, op basis van het door hen genoemde internationaal recht, naar de start van het voortslepende conflict tussen Israël en de Palestijnen, dienen we terug te gaan naar 1947. Middels resolutie 181 van de VN werd goedkeuring gegeven aan de oprichting van de Joodse staat Israël. Israël accepteerde het verdelingsplan, de Arabisch/islamitische naties verwierpen dit echter.
 
Op 14 mei 1948 werd de staat Israël uitgeroepen, waarna het land direct aangevallen werd door de omliggende landen. In deze oorlog bezette Jordanië onrechtmatig de Westbank en Oost-Jeruzalem. Na deze onafhankelijkheidsoorlog zouden nog meerdere oorlogen volgen. In de oorlog van 1967 heroverde het Israëlische leger in een verdedigingsoorlog o.a. Oost-Jeruzalem, verdreef het de Jordaniërs, maakte hiermee een einde aan de onrechtmatige bezetting van o.a. Oost-Jeruzalem en zorgde hiermee dat Oost-Jeruzalem voor alle religies weer vrij toegankelijk werd. Van 1948 tot 1967 hadden de Jordaniërs namelijk vreselijk huisgehouden in Oost-Jeruzalem door de meeste synagogen te verwoesten en Joden te verbieden Oost-Jeruzalem te bezoeken.
 
Tot op de dag van vandaag hebben de omliggende Arabische/islamitische landen, op Jordanië en Egypte na, Israël nog steeds niet erkend en is een aantal landen nog steeds formeel in oorlog met Israël.
 
Het is voor mij onverklaarbaar waarom de bovengenoemde heren, die zeggen zich te beroepen op internationaal recht, bovenstaande feiten negeren.
 
Vele vredesinitiatieven
Daarnaast zijn er vele vredesinitiatieven geweest de afgelopen 65 jaar, tijdens het grootste deel van deze periode werden de Palestijnen vertegenwoordigd door Arafat, terwijl aan Israëlische zijde in deze periode verschillende premiers van links tot rechts getracht hebben een vredesakkoord te sluiten, hetgeen nooit gelukt is.
 
Israël heeft eenzijdige stappen genomen, ondanks grote weerstand onder de eigen bevolking, om de Palestijnen te gemoed te komen, door Gaza in 2005 te verlaten. Deze stap heeft niets dan ellende gebracht voor 1 miljoen Israëliërs in de omgeving van Gaza, maar ook voor de 1 miljoen inwoners van Gaza heeft dit zeer slecht uitgepakt.

 

Het streng islamitische Hamas kwam namelijk aan de macht en voert een waar schrikbewind, eerst door een burgeroorlog te voeren tegen Fatah, en sinds ze gekozen zijn als officiële vertegenwoordigers van de Gazanen zelf, tegen hun eigen bevolking. Zo werd tijdens het meest recente conflict voor de ogen van de wereld een tegenstander van het regime achter een motor door de straten heen gesleept.
 
Precisieaanval
Siepermann schrijft op de website dat Israël als schuldige aangewezen moet worden van de meest recente uitbarsting van geweld tussen Israël en Hamas, omdat het geweld oplaaide nadat Israël Achmed Al-Ja’abani met een precisieaanval uitschakelde. Dit is ver verwijderd van de waarheid, aangezien al maanden, bijvoorbeeld ook in juni dit jaar, een regen van Hamas-raketten op Israëlische burgercentra werd afgevuurd. Nadat op 11 november een Israëlische legerjeep werd aangevallen met een antitankraket door Hamas, was de maat vol voor Israël en besloot het om 'de Osama-Bin Laden' van Hamas, mede verantwoordelijk voor de jarenlange eenzame opsluiting van Gilad Shalit, te liquideren.
 
Waarom heeft Israël niet het recht om haar eigen burgers te beschermen en op te treden na jarenlange provocaties door Hamas?

 

Waarom reppen deze heren met geen woord over de uitspraken van Hamas überhaupt geen Joodse staat te accepteren en een Palestina na te streven van 'de zee tot de rivier', met andere woorden: geen ruimte, bestaansrecht voor Israël ?

 

Waarom protesteren deze heren niet tegen het nieuwe logo van de 'gematigde Fatah', waarin heel Israël voorgesteld wordt als Palestijns ?

Het ligt niet aan Netanyahu
Het is dan ook niet Netanyahu die een twee-staten oplossing onmogelijk maakt, het zijn de dieperliggende intenties/motieven van de Palestijnen  en de Arabisch/islamitische wereld die een duurzame vrede onmogelijk maken. Dat heeft Netanyahu al lang geconstateerd, net als al zijn voorgangers, waardoor Netanyahu net als iedere leider die zijn verantwoordelijkheid neemt, niets anders rest dan zorg te dragen voor het creëren van veilige grenzen voor de Israëlische  burgers. Veilige grenzen voor een land, dat sinds resolutie 181 van de VN in 1947, door zijn omgeving niet geaccepteerd wordt en ten diepste ook nooit geaccepteerd zal worden.

 

Om duurzame vrede te creëren zullen Van den Broek en Siepermann hun focus van de zandkorrel Israël moeten verleggen naar de dorre en uitzichtloze woestijn waarin Israël zich bevindt.

 

Om Israël overlevingskansen te bieden op lange termijn verdient Israël het wel degelijk dat de relaties door de Nederlandse regering worden geïntensiveerd.

Trefwoorden:
Midden-Oosten

Deel

met uw netwerk:


Meer opiniestukken:

Bestel online:

Zo wordt u opiniemaker

In dit boek leert u in tien stappen denken en schrijven als een journalist

 

Alleen nog verkrijgbaar via bol.com


Schrijftip van de week

Week 50
Practice what you preach
> Meer