Geschiedenis
4 januari 2013 | door: Emily Vandeperre, Student

De kerk moet men recycleren

Zonder de fouten die zijn gemaakt te minimaliseren of ontkennen, geloof ik dat de kerk nog een grote betekenis kan hebben voor het volk.

"We moeten verder durven te kijken dan de strikte regels die het evangelie ons oplegt"

De laatste tijd werd ‘onze kerk’ in een donker daglicht geplaatst. Het is niet mijn bedoeling om verder in te gaan over de inbreuken die de kerk gemaakt heeft, maar om vooruit te durven kijken. Wat kan de kerk voor ons betekenen in de toekomst? Hiermee wil ik de fouten die gemaakt zijn niet minimaliseren, nog proberen te ontkennen. Ik geloof dat, mits met enkele aanpassingen, de kerk weer een grote betekenis kan hebben voor het volk. Als de kerk een plaats is waar men mag spreken en kan luisteren, waar iedereen welkom is ongeacht zijn of haar kleur, ongeacht de leeftijd en ongeacht het kapitaal dat iemand al dan niet bezit.

 


De kerk biedt plaats
Kerken stromen letterlijk leeg, de laatste generatie kerkganger legt stilletjes aan het loodje en laat geen opvolging achter. Veel van deze gebouwen worden nu al niet meer gebruikt omdat ze te veel kosten en staan te verkommeren. Afbreken is vaak geen optie omdat ze geklasseerd zijn. Enkel kleine verbouwingen zijn toegelaten. Deze gebouwen kunnen van groot belang zijn. Los van het geloof kan men deze locatie nuttig invullen naar waar er op dat moment vraag is. Zo zijn er onder andere al kerken omgebouwd tot musea, studiezalen, vestigingen van gemeentediensten, feestzalen en hotels.

 


Het geloof zijn ‘slechts’ waarden en normen
Los van het gebouw ‘de kerk’, hebben we natuurlijk ook het geloof. Eeuwen baseerden we ons op het evangelie, en was het voor ons een soort van wet. Na de scheiding van de kerk en staat is dit allemaal veranderd, of toch niet? De meeste waarden en normen die in de bijbel geschreven staan zijn waarden en normen die we vandaag de dag als ‘normaal achten’. Het oude en nieuwe testament leren ons hoe we verdraagzaam moeten zijn, samen moeten leven, moeten werken, respect tonen,… Ik zeg niet dat alles letterlijk moet genomen worden dat beschreven staat in deze eeuwenoude boeken, maar men moet kritisch durven kijken en selecteren.

 


De kerk, de oorsprong van ons hedendaags sociaal systeem
Als studente ‘sociaal assistent’ heb ik geleerd dat de wortels van ons sociaal systeem ontstaan zijn binnen de kerk. De caritas, de mantelzorg, het solidariteitsprincipe, en ga zo maar door, zagen allemaal voor het eerst daglicht in de kerk. Door verdere ontwikkeling en professionalisering, maar vooral door de scheiding van kerk en staat is deze verantwoordelijkheid terechtgekomen bij de overheid. Waarom koppelen we deze niet terug naar zijn oorsprong? Mits met hulp van de overheid kan hier een innovatief aanbod gecreëerd worden. De grote vragen naar sociale hulp kunnen we hier mogelijk deels mee invullen.

 

De kerk als ontmoetingsplaats
Uit onderzoek blijkt dat 1 op de 3 mensen zich eenzaam voelt. De eenzaamheid die de kop op steekt is een moderne ‘kwaal’ die de laatste jaren steeds vaker aan het licht komt. Minderheden kunnen steeds moeilijker mee met de veeleisende maatschappij. Hierdoor missen ze vaak van in het begin al kansen of lopen ze kansen mis in hun traject dat ze doorlopen, namelijk het leven. We beseffen zelf niet goed dat we hoge eisen stellen om hulp te verkrijgen. Deze mensen moeten gestimuleerd worden om de hoop niet op te geven en te geloven dat het wel kan. Dit geloof is iets wat ze zullen herkennen in elkaar, en hen mogelijk dichter bij elkaar brengt. Geloof moet niet noodzakelijk beschreven staan in het evangelie. Het is een eigen invulling van zaken waar jij als individu belang aan hecht, maar die getint worden door de grote massa waarin we in leven.

 


Studeren voor kerkelijke hulpverlener
Onze pastoors zijn met uitsterven bedreigd in ons land. De studies zijn erg zwaar en het is niet interessant voor jeugd (denk aan het celibatair leven). Dit brengt met zich mee dat de kerk stilletjes aan zonder ‘personeel’ komt te staan. Op zich is dit niet zo erg, aangezien er op de dag van vandaag weinig vraag is naar diensten. Indien men de kerk opnieuw leven wil inblazen zal met dit ook met het ‘personeel’ moeten doen. We kunnen deze organisatie bemannen met sociaal assistenten, maar ik denk dat we dan gaan hervallen in ‘strenge regels’ en het doel van het opzet mogelijk missen. Daarom dacht ik dat het nuttig was om ervaringsdeskundigen in te zetten en ook gebruik de maken van geschoolde mensen die een specifieke opleiding zouden krijgen voor deze functie. Wat is er mis met een kerkelijke hulpverlener?

 

Tot slot

Naar mijn mening kan de kerk op de dag van vandaag van erg groot belang zijn voor ons allemaal. We moeten durven verder kijken dan de strikte regels die het evangelie ons oplegt en dit durven bekritiseren per individu. Het zou de grote vraag naar hulpverlening, waar zoveel nood aan is, kunnen helpen invullen en voor ieder van ons betekenis kunnen hebben. Meer dan ooit hebben de mensen nood aan een ‘veilige’ basis waar men heen kan vluchten om de hoge eisen van de maatschappij te kunnen relativeren. Toch blijven hulporganisaties hoge eisen stellen, de deur van de kerk staat dan open voor iedereen.

Deel

met uw netwerk:
Opiniestukken van: Emily Vandeperre, Student
De kerk moet men recycleren - 4 januari 2013



Meer opiniestukken:

Bestel online:

Zo wordt u opiniemaker

In dit boek leert u in tien stappen denken en schrijven als een journalist

 

Alleen nog verkrijgbaar via bol.com


Schrijftip van de week

Week 50
Practice what you preach
> Meer