Europa
6 januari 2013 | door: Elien Swinnen, Studente Sociaal Werk

Maak van de zorg geen bejaardenindustrie

Net als in België veroorzaakt de vergrijzing in Duitsland problemen in de zorgsector. Laten we hier niet dezelfde oplossingen kiezen als daar.

"Het sturen van bejaarden naar rusthuizen in het buitenland is niet menselijk"

De Duitse centra kennen stijgende kosten en tegelijk dalende standaarden. Zo is er niet meer dan 53 minuten per dag voor de persoonlijke verzorging van een bejaarde mogelijk in een bejaardentehuis. Enkele jaren geleden zou het verplegend personeel dat van Oost-Europa kwam, het tekort aan personeel moeten opvangen. Dit is echter niet gelukt als we zien dat er nog 14.000 vacatures open blijven staan.
 

Nieuwe voorstellen komen naar boven, zoals het wegsturen van bejaarden naar rusthuizen in Oost-Europa en Azië. Maar ook in Spanje en Griekenland zijn Duitse bejaarden terug te vinden. Er is zelfs een trend komen opzetten om een ticket naar Thailand of de Filippijnen te bemachtigen. Je zou in kortweg kunnen zeggen dat ze hun ouderen exporteren. Ik hoop dat ze in België niet met dit idee op de proppen komen. Ik heb namelijk toch wat moeite met de gedachte aan het exporteren van de bejaarde bevolking.
 

Gemakkelijke oplossing

Vooreerst lijken ze me in Duitsland het probleem wat te ontwijken. Er kan niet langs de schrijnende situatie gekeken worden. Meer dan 4.000 ouderen die verblijven in een rusthuis kunnen het financieel niet langer aan en dat aantal neemt jaarlijks toe met 5 procent volgens het Duits bureau voor statistiek. Elke maand moeten ze tussen 2.900 en 3.400 euro betalen, terwijl de pensioenen nauwelijks stijgen. Er vindt een snelle veroudering van de bevolking plaats en door een stijgende levensverwachting zijn er hoge zorgkosten.
 

Willi Zylajew, CDU-parlementslid, geeft in The Guardian aan dat er nagedacht moet worden over buitenlandse zorg. Door de huidige zorgcrisis is het inderdaad verstandig te denken aan alternatieve vormen voor ouderenzorg. Andere politici gaan het debat het liefst uit de weg, terwijl het juist aan hen is om te komen met een oplossing voor het duidelijk aanwezige probleem. Ik meen dat het probleem structureel aangepakt moeten worden. Verder ben ik van mening dat er gezocht moet worden naar nieuwe woonvormen, extra opvang en begeleiding en niet naar vormen van buitenlandse zorg.
 

Isolatie en vereenzaming

Isolatie en vereenzaming, het zijn begrippen die vaak gerelateerd worden aan bejaarden. Toch hoeft dit niet noodzakelijk zo te zijn. Als er voldoende contact is met familie, vrienden en kennissen kunnen deze fenomenen tot een minimum beperkt worden. Maar wat gebeurt er als ze ouderen gaan wegnemen uit hun vertrouwde leefmilieu? De mensen waar ze hun hele leven hebben mee samengeleefd, vallen plots weg door hun verhuis naar het buitenland. Er zal geen tot zeer weinig bezoek zijn van de familie. Moest er dan al een bezoek gepland worden, brengt dit verplaatsingskosten met zich mee. Dit alles lijkt me niet bevorderend voor de (psychische) gezondheid van de oudere.
 

De bejaardenindustrie

Ulrike Mascher, voorzitster van de sociale adviesbeweging VDK, haalde in De Standaard aan dat ze het onmenselijk vindt dat bejaarden naar het buitenland moeten gaan voor verzorging. De zorgstandaarden mogen er beter zijn en de prijzen lager, maar een deel van de bejaarden vertrekt tegen zijn wil en dat kan niet. Wat doen we hier met de waarden van autonomie en zelfbeschikking om zelf keuzes te maken, waar we anders zo veel belang aan hechten?
 

Door deze manier van werken zouden de gezondheidskosten in eigen land dalen waardoor het zorgsysteem beter betaalbaar wordt en bovendien creëren ze zo werkgelegenheid in het andere land. Het is duidelijk dat het economische aspect primeert op het humane. Dat kan toch niet in de zorgsector?
 

Ten slotte is er nog het probleem van de taal. Sabine Jansen van het Deutsche Alzheimer Gesellschaft haalt in The Guardian aan dat het vooral een probleem vormt voor mensen met dementie. Dementerenden hebben het moeilijk om zich te oriënteren in een andere cultuur waar nog eens een andere taal bij komt kijken. Omdat mensen met dementie leven in een oude wereld bestaande uit eerdere herinneringen is het juist voor hen een extra moeilijkheid.
 

Nee tegen de bejaardenindustrie!

Het sturen van bejaarden naar rusthuizen in het buitenland is niet menselijk. Deze mensen worden ver van hun familie gehouden en herleid tot aspecten van een economisch spel.  Verder speelt de communicatie hierbij een rol, want hoe zullen deze mensen zich kunnen uiten tegen het verplegend personeel ter plaatse? Dit duwt hen echter in een sociaal isolement en leidt tot vereenzaming. Is dit waar we met de zorgsector op uit zijn?

Trefwoorden:
Europa

Deel

met uw netwerk:
Opiniestukken van: Elien Swinnen, Studente Sociaal Werk
Maak van de zorg geen bejaardenindustrie - 6 januari 2013
Herstel de tilt geslagen weegschaal van Vrouwe Justitia - 31 oktober 2012



Meer opiniestukken:

Bestel online:

Zo wordt u opiniemaker

In dit boek leert u in tien stappen denken en schrijven als een journalist

 

Alleen nog verkrijgbaar via bol.com


Schrijftip van de week

Week 50
Practice what you preach
> Meer