Gezondheid
24 maart 2013 | door: Jeroen Riemeijer, HR Manager

Stel de ziektekostenverzekeraars onder curatele

Onze portemonnee wordt tegenwoordig geleegd door beleidsmakers in dienst van de ziektekostenverzekeraars. Aan hun invloed en idiote voorschriften moet zo snel mogelijk een einde worden gemaakt.

"Het is een grote bende geworden in de zorg"

Ik zit met een vraag. Een levensgrote vraag. Hoe kan het dat we ons helemaal wezenloos betalen aan de ziektekostenverzekering en dat er toch steeds maar weer geld te kort is? Hoe kan het dat we bijna alle goede zorg naar de ratsmodee hebben geholpen en dat de kosten maar blijven stijgen? Waar komen we vandaan?

 

We hadden een betaalbare situatie met ziekenfondsen en particuliere verzekeraars. Er werd destijds weldegelijk kostbaar onderzoek gedaan naar medicijnen en nieuwe betermaakmethodes. Na een vervelende ingreep was er voor de patiënt een bed, een infuus en een glaasje uitgeperste sinaasappel. De arts keek je aan tijdens het consult: hij wist je naam en kende jouw ziektegeschiedenis. Je ging pas naar huis als je beter was. Toen al verdienden de verpleegkundigen geen sodemieter en reden de artsen in een Saab of op een Harley.

 

'Te duur, mevrouw'

En waar zijn we nu? Het is een grote bende geworden. Ben je wakker na een vervelende operatie, dan bel je zelf maar een taxi. Pleisters liggen op het nachtkastje. Om de hoek kun je de po legen. Een nachtje blijven om even op adem te komen is absoluut geen optie. ‘Te duur mevrouw, wie denkt u wel dat bent?’ Hulp aan huis vraag je maar aan de buurvrouw. Tijdens een consult tuurt de specialist alleen naar zijn scherm, hij heeft het te druk met het invullen van jouw elektronische patiëntendossier. Als de poli is afgelopen moet hij ‘nog even’ nablijven. Hij heeft minimaal 2 uur per dag nodig om aan de administratieve verplichtingen van de verzekeraar te voldoen. Codes. Alleen maar codes. 4.5 Minuut per klant, maximaal. En op tijd graag. Iedere dag weer, anders krijgt hij zijn centen niet aan het einde van de maand. Klanten, jazeker, dat zijn we geworden. Patiënt is zo ouderwets.

 

Maatregelen zijn noodzakelijk. Maatregelen die ervoor zorgen dat ouderen weer een beroep kunnen doen op noodzakelijke hulp. Die ervoor zorgen dat we herstellen in een ziekenhuisbed, als we de dood in de ogen kijken. Die ervoor zorgen dat de woordjes ’nee helaas’ worden vervangen door: ‘Komt u maar, gaat het een beetje?’

 

Hoe?

 

Door ziektekostenverzekeraars onder curatele te plaatsen. Geen sportsponsering meer en een direct einde aan al die belachelijke administratieve procedures, zodat specialisten weer kunnen doen waar ze goed in zijn: mensen beter maken. Geen nieuwe kantoorpaleizen meer in Apeldoorn en Noordwijk. Geen idiote salarissen en auto’s meer voor de Achmea-directie. Geen kastje naar de muur, als iemand een vraag heeft over een betaling van een rekening. Geen doorbelasting van de kosten van 16 medewerkers, als je een eenmalig consult krijgt bij een GGZ-instelling. 16? Absoluut! Ik hoor het één van de directieleden nog zeggen: ‘Jazeker, soms ga ik zelfs op de fiets naar het werk, maar dan rijdt mijn chauffeur vlakbij me, stel je voor ik krijg een lekker band en hij kan mooi mijn tassen meenemen’. Stop!

 

De ziektekosten kunnen makkelijk omlaag en de zorg beter. Dat is eenvoudig te regelen. Maar niemand zet de eerste stap. We accepteren het allemaal en schudden onze portemonnee iedere maand weer leeg om aan het, door de ziektekostenverzekeraars opgelegde pandoer te kunnen voldoen. Onder curatele dus en een direct onderzoek. Dat gaat ons een boel centen schelen.

Trefwoorden:
Gezondheid

Deel

met uw netwerk:


Meer opiniestukken:

Bestel online:

Zo wordt u opiniemaker

In dit boek leert u in tien stappen denken en schrijven als een journalist

 

Alleen nog verkrijgbaar via bol.com


Schrijftip van de week

Week 50
Practice what you preach
> Meer