Onderwijs
26 maart 2013 | door: Wout Schafraet, Voorzitter Comac Antwerpen

CEO’s en bankiers achter de schermen bij Universiteit Antwerpen

Wie dacht dat de Universiteit Antwerpen (UA) zich ver hield van inmenging door privébedrijven om onafhankelijk onderwijs en onderzoek te kunnen verzekeren, zit er jammer genoeg ver naast.

"Zich inbedden in de samenleving blijkt voor de UA te betekenen ‘zich afstemmen op de bedrijfswereld'"

Niet alleen worden verschillende leerstoelen aan de Universiteit Antwerpen gesponsord door bedrijven als BNP Paribas, BASF of KBC.[1] Onlangs nog werd Saskia Van Uffelen, CEO van IT-bedrijf Bull gecoöpteerd in de Raad van Bestuur van de UA. Net als bij de coöptatie van Liesbeth Homans (N–VA) hebben we het raden naar de motivatie daarvoor. Aan de UA gestudeerd hebben blijkt een voldoende voorwaarde om rechtstreeks naar het hoogste orgaan van de universiteit gekatapulteerd te worden.[2] Maar daar houdt het niet bij op…

 

De ‘Hoge Raad’

De UA beschikt ook over een zogenaamde ‘Hoge Raad’, die als taak  heeft “adviserend op [te treden] t.a.v. de UA met betrekking tot de algemene oriëntering, het pluralistisch karakter, de uitbreiding en de ontwikkeling van de universiteit en over de inbedding ervan in de bredere samenleving.”[3] Ze is daartoe “samengesteld uit vertegenwoordigers van openbare instanties, politieke, socio-economische, religieuze, levensbeschouwelijke en culturele milieus.”[4] Klinkt goed, tot we de samenstelling van de Hoge Raad eens onder de loep nemen.[5]

 

De openbare instanties zijn in de Hoge Raad goed vertegenwoordigd, met vier personen (uit de provincie Antwerpen en uit justitie). Het politieke milieu blijkt enkel uit de drie klassieke families te bestaan, met elk een vertegenwoordiger. Religieuze milieus worden beperkt tot de katholieke kerk (bisschop Johan Bonny). Levensbeschouwelijke milieus zijn verder niet terug te vinden en ook de afvaardiging uit de culturele sector is met één vertegenwoordiger eerder bescheiden.

 

Maar de echte verrassingen vinden we in het ‘socio-economische milieu’. Dat blijkt synoniem voor ‘het bedrijfsleven’, want Guy Peeters van de Socialistische Mutualiteiten loopt als enige vertegenwoordiger van de sociale sector volledig verloren tussen twaalf CEO’s, voorzitters van raden van bestuur en gedelegeerde bestuurders van een uitgelezen clubje bedrijven. Bekaert, Belgacom, BASF, Janssen Pharmaceutica, Solvay, Umicore… allemaal hebben ze hun zitje in de Hoge Raad. We vinden er zelfs Geert Noels terug, hoofdeconoom van Econopolis, een bedrijf dat zich bezig houdt met het “beheren (…) [van] vermogens op een vernieuwende manier”.[6] Als klap op de vuurpijl blijkt ook werkgeversorganisatie Voka met Bernard Van Milders (voorzitter Kamer van Koophandel Antwerpen-Waasland) zijn mannetje in de Hoge Raad te hebben.

 

Pluralisme volgens de UA

Los van het feit dat over het pluralistisch karakter kennelijk louter door de Bisschop van Antwerpen geadviseerd kan worden, blijken de mensen die verantwoordelijk zijn voor het advies dat door de Hoge Raad aan de UA verstrekt wordt dus voor meer dan de helft bedrijfsleiders te zijn. Hoe dat kan leiden tot een inbedding van de UA in de samenleving blijft een raadsel. Waar zijn de vertegenwoordigers van de sociale organisaties, zoals vakbonden en de rest van het middenveld? Hoe komt het dat men niet op het idee is gekomen mensen van de allochtone gemeenschap deel te laten uitmaken van de Hoge Raad, om te helpen bij het “actieve streven van de Universiteit Antwerpen naar symbiose met haar omgeving”?[7] Ook het feit dat slechts 3 van 23 leden van de Raad vrouwen zijn, roept vragen op.

 

Zich inbedden in de samenleving blijkt voor de UA te betekenen ‘zich afstemmen op de bedrijfswereld’. Met Comac ijveren we voor een publiek hoger onderwijs, zonder inmenging van CEO’s, vermogensbeheerders of bankiers. De onafhankelijkheid van onderzoek en onderwijs is voor ons een onmisbare voorwaarde voor een kwaliteitsvol onderwijs dat voor iedereen toegankelijk is. Die onafhankelijkheid kan enkel gegarandeerd worden als het onderwijs voldoende gefinancierd wordt met openbare middelen. Alleen zo kunnen we vermijden dat universiteiten verplicht worden allianties met privébedrijven aan te gaan om hun financiering rond te krijgen.

 

Comac schuift daarom een openbare financiering van het onderwijs met 7% van het BBP als belangrijke eis naar voor.

 

Volgende etappe in de strijd daarvoor: donderdag 28 maart, de nationale actiedag “kwaliteitsvol onderwijs voor iedereen” in alle studentensteden in België.

 

 

[1]   www.ua.ac.be/main.aspx?c=.UNIVERSITEITSFONDS&n=96320

[2]   Universiteit Antwerpen verwelkomt drie nieuwe vrouwen in Raad van Bestuur (19/03/2013), www.ua.ac.be/main.aspx?c=*NEWS&n=112322&ct=112322&e=318225

[3]   Huishoudelijk reglement Hoge Raad, www.ua.ac.be/main.aspx?c=*HOGERAAD&n=93867

[4]   Idem

[5]   Samenstelling Hoge Raad per 01.01.2013, www.ua.ac.be/main.aspx?c=*HOGERAAD&n=93870

[6]   www.econopolis.be/nl/

[7]   Huishoudelijk reglement Hoge Raad, www.ua.ac.be/main.aspx?c=*HOGERAAD&n=93867

Deel

met uw netwerk:
Opiniestukken van: Wout Schafraet, Voorzitter Comac Antwerpen
CEO’s en bankiers achter de schermen bij Universiteit Antwerpen - 26 maart 2013



Meer opiniestukken:

Bestel online:

Zo wordt u opiniemaker

In dit boek leert u in tien stappen denken en schrijven als een journalist

 

Alleen nog verkrijgbaar via bol.com


Schrijftip van de week

Week 50
Practice what you preach
> Meer