Gezondheid
4 april 2013 | door: Nick Mertens

Dienstverlening van artsen holt achteruit

Het is een lijdensweg geworden om op consultatie bij een huisarts te kunnen.

"Mag een arts zomaar zijn ambt weigeren? Hoe zit dit met de eed die hij heeft moeten afleggen?"

Daarnet heb ik een een klacht/recht van antwoord ingediend bij de Orde van Geneesheren. Omdat er naar mijn mening toch een maatschappelijk probleem aan het ontstaan is.

 

Wat is de reden van mijn klacht? Wel, mijn partner heeft koorts, een zware hoest en voelt zich ellendig. Waarschijnlijk een griepje. Ik leg de nadruk op ‘waarschijnlijk’, omdat dit nog steeds niet is vastgesteld door een huisarts. Waarom niet? Simpelweg omdat het een lijdensweg is geworden om op consultatie bij een huisarts te kunnen.

 

Onze eigen huisarts is niet bereikbaar omwille van vakantie dus kunnen we daar niet terecht. Andere dokter bellen dan maar, in dit geval dokter XXX te XXX (omwille van de lopende klacht en om geen klacht wegens laster en eerroof te riskeren laat ik de specifieke gegevens achterwege). Mijn vriendin legt telefonisch de nadruk op het feit dat ze koorts heeft, niet kan gaan werken en dus een afspraak wenst. Het antwoord van de dokter: sorry, er is geen plaats voor u. M.a.w. de dokter weigert hier zijn ambt. Een andere huisarts in onze gemeente was telefonisch in de ochtend niet bereikbaar. Wij hebben in totaal dus 4 artsen moeten contacteren voor een simpele consultatie bij een huisarts.

 

Maar hoe zit dit eigenlijk? Mag een arts zomaar zijn ambt weigeren? Hoe zit dit met de eed die hij heeft moeten afleggen? En deontologisch? Moet hij niet meedelen bij welke arts we wel terecht kunnen als hij zijn ambt weigert?

 

Lachwekkend

Eigenlijk is deze situatie weer lachwekkend. Spoeddiensten klagen dat zij overstelpt worden door patiënten die eigenlijk eerst bij de huisarts zouden moeten langsgaan. Maar je kan gewoon bijna niet meer terecht bij een huisarts. Een maatschappelijk probleem en onze verzorgingsstaat onwaardig.

 

Het ereloon van artsen en specialisten gaat steeds omhoog, maar de dienstverlening steeds achteruit. Probeer nog maar eens een huisarts te vinden die op huisbezoek komt. Doodziek of niet, je moet in een wachtkamer gaan zitten tussen allemaal andere zieke mensen. Allemaal lekker om het hardst hoesten.

 

En het gaat verder dan enkel maar de huisartsen. Gisteren wilde een collega met hevige tandpijn een tandarts contacteren voor een dringende consultatie. Ook zij werd gewoon geweigerd: de tandarts nam geen nieuwe patiënten meer aan.

 

Hoog tijd dat hier eens de nodige vragen bij gesteld worden. Arts worden betekent dat je zieke mensen onderzoekt en verder helpt. Dat dit geen 9 to 5-job is, lijken steeds meer en meer artsen te vergeten…

Trefwoorden:
Gezondheid

Deel

met uw netwerk:


Meer opiniestukken:

Bestel online:

Zo wordt u opiniemaker

In dit boek leert u in tien stappen denken en schrijven als een journalist

 

Alleen nog verkrijgbaar via bol.com


Schrijftip van de week

Week 51
Maak een interview van uw opiniestuk
> Meer