Arbeidsmarkt
10 april 2013 | door: Walter van Dijk

Aan de zijlijn van de arbeidsmarkt is het feest

In de huidige wereld is een baan gemeengoed. Maar het is geen ramp wanneer een ontslag dreigt of zelfs onafwendbaar is.

"Er is niemand die op de vraag wat hij wil worden antwoordt: 'Een callcenteragent, juf'"

Het was alsof er een goeie vriend was doodgegaan, die laatste twee weken. Mensen vragen me verschrikt 'wat ik nu ga doen' en geven me het advies 'om toch snel weer aan de slag te gaan'. Al hun zorgzame en mooie bewoordingen ten spijt leg ik de adviezen ongebruikt naast me neer. Er is maar een persoon die gaat over de inrichting van mijn leven en dat ben ik zelf. Het gevoel niet te weten wat de volgende dag brengt is iets wat ik niet meer kende, maar opnieuw leer waarderen en koesteren. Voor een aantal weken heb ik alle ruimte om mijn passies en interesse na te volgen, zonder dat ik acht uren per dag moet reserveren voor een baan waar ik niet op zit te wachten in de eerste plaats.
 
'Je zit hier niet op je plaats hè' is een uitspraak die mijn teamleidster tijdens menig gesprek heeft gedaan. Een vraag die mij tot op de dag van vandaag intrigeert, vanwege de onnozele implicatie dat iemand anders er wel op zijn plaats zit. Er is niemand die op de vraag wat hij wil worden antwoordt: 'een callcenteragent, juf'. Mocht er onverhoopt iemand zijn die een dergelijk antwoord wel geeft, dan hebben we daar bruikbare instellingen, gestichten en klinieken voor. Er is niemand die vrijwillig naar het callcenter rijdt, een headset opzet en zegt: 'ik kan niet wachten om dit de rest van mijn leven te doen.'
 
Hoop en dromen

Nee, we zijn allemaal opgegroeid met hoop en dromen. Natuurlijk, de een is realistischer dan de ander en veel ambities hebben we laten varen. Maar veroordeel jezelf niet wanneer je zonder baan zit of iemand heeft besloten dat je niet geschikt bent voor je werk. Er is niets gezonder dan een moment om te bepalen hoe het nu verder moet. Een ogenblik om te fantaseren over een toekomst die nog niet is aangebroken en waarvan niemand weet hoe het zal lopen. Er is een moment om je aan te sluiten bij de werkende klasse, maar ik gun iedereen tijd om op adem te komen en rond te kijken. Om aan jezelf te denken en je heil in echt geluk te zoeken.
 
We dragen voor van alles belasting af, maar wanneer we zelf onze hand ophouden voor enige tegemoetkoming kijkt de samenleving ons aan alsof we in koelen bloede de nek van een grootogig konijn hebben omgedraaid. Alsof we diefstal plegen op kosten van de staat en de medeburgers laten stikken op hun kantoren, waar ze met slaperige ogen kijken naar beeldschermen en luisteren naar fantasieloze bazen en bazinnen. De werkende mens is hopeloos overgewaardeerd, in een tijd waarin creativiteit en ondernemerschap tot de zijlijn zijn verdreven. Een periode in de geschiedenis waarin werken moet, maar tegelijkertijd steeds meer mensen onzeker zijn van hun baan.
 
Geen ramp

Nee, het is geen ramp wanneer een ontslag dreigt of zelfs onafwendbaar is. Je bent niet zwak en hulpeloos wanneer je aan de zijkant staat, absoluut niet zelfs. Het geeft je een helder perspectief, nieuwe zingeving en doelen voor de toekomst. Het is een verfrissing in de strijd tegen burnouts en verveling. Het laat je zien welke zaken werkelijk belangrijk zijn en er toe doen. In deze materialistische wereld is men vergeten waartoe een menselijk brein in staat is. Het is tijd om te ontwaken uit onze roes van targets, automatismen en routinematige handelingen. Het is nog niet te laat voor onze afgestompte gedachtegangen en met stof bedekte hersenpannen. De zon van hoop en dromen is nog niet volledig achter de horizon verdwenen.

Deel

met uw netwerk:


Meer opiniestukken:

Bestel online:

Zo wordt u opiniemaker

In dit boek leert u in tien stappen denken en schrijven als een journalist

 

Alleen nog verkrijgbaar via bol.com


Schrijftip van de week

Week 50
Practice what you preach
> Meer