22 april 2013 | door: Laurens Sok, Student

Laten we het Wilhelmus zingen

Daar staan we dan, niet ‘Daar sta je dan’. Wij staan met lege handen. De ‘W’ van Wij, wij ‘van Duitse bloed’, wij ‘Vaderlands getrouwen’.

"Laten we van dit koningslied leren, en in de toekomst niet weer deze fout maken"

Eén ding is gelukt, het koningslied heeft voldoende aandacht getrokken. Aandacht waar we niet altijd even blij mee kunnen zijn, maar toch, het doet wel wat met het volk. In de volle breedte van de maatschappij werden er uitspraken gedaan, meningen vertolkt en conclusies getrokken. De veelheid van reacties heeft er ook toe geleidt dat John Ewbank zich uiteindelijk niet gerespecteerd voelde en het koningslied terugtrok. Daar staan we dan, met lege handen, zonder koningslied…

 

Een koningslied, wat is dat eigenlijk? Een specifieke beschrijving is hier niet op te geven. Het woord ‘koningslied’ staat niet in de Dikke Van Dale, maar werd in het verleden nu en dan aangetroffen in de media ter aanduiding van een dynastieke hymne, zoals ‘God save the Queen’ en ‘Het Wilhelmus’. Sinds kort is dit begrip nieuw leven ingeblazen door het Nationaal Comité Inhuldiging. Een Koningslied moest er komen, een lied dat toegankelijk moest zijn, waarop makkelijk gedanst kon worden…

 

Sinds kort, dat klopt! Een begrip wat sinds kort nieuw leven WERD ingeblazen. Want we staan met lege handen. Stormen van kritiek hebben ertoe geleidt dat de maker, John Ewbank zich niet meer gerespecteerd voelde. Hij was de enige die met zijn parapluutje in de zeikregen stond. Hij was er klaar mee! Waarmee? Met al die reacties! Reacties die soms wel wat ver gingen, reacties de taalkundig ook belabberd waren, maar vooral reacties die niet door de beugel kunnen. Reacties zoals:

 

STERFFFFFFFFFFFFFFFFFFFFFFFFFFFFFFFFFFFFFFFFFF

 

bij deze deel ik mee dat iedereen die mee gewerkt hebt aan het #koningslied dood gaat did weekend nog

 

Welgevormd

Er zijn zeker meer reacties te noemen, maar dat heeft niet zoveel zin. Iedereen heeft ze gelezen en kan daar zijn eigen afweging in maken. Wel laat het zien dat ten eerste de Nederlander welgevormd is als het gaat om zijn mening geven. Iets wat we al wisten.

 

Ten tweede laat het zien dat de mensen zich erg gemakkelijk uitlaten op Social Media. Een groot gevaar van deze maatschappij. We zien het in allerlei gebeurtenissen terug. Uitspraken die gedaan worden op social media, maar die in het echt nooit gedaan zouden worden. Of we deze reacties dan ook serieus moeten nemen is voor mij de vraag…

 

Waar liederen zoals God save the Queen’ en ‘Het Wilhelmus’ massaal worden gezongen, werd dit lied een schande. Een lied wat niet aansloeg. Een lied wat ook nooit massaal is gezongen. Platte, nietszeggende teksten. De ‘w van’ werd massaal weggehoond. De ‘w van Willem en stamppot’ is een voorbeeld waarbij de plank volledig wordt misgeslagen.

 

Ook hierbij heeft het geen zin om meer voorbeelden te noemen, iedereen kent ze! Dat allerlei mensen teksten mochten insturen voor dit lied lijkt mooi, maar het heeft er wel toe geleidt dat het qua spelling en tekst een warboel is geworden. De Neerlandicus Wim Daniëls brandde het koningslied dan ook helemaal af. Terecht, want er klopte ook niks van.

 

Willem van Oranje

Naar mijn bescheiden mening is het daar dan ook misgegaan. Inhoudelijk is dit koningslied nietszeggend, ontzettend leeg en taalkundig een warboel. Een groot verschil met bovenstaande liederen. Het Wilhelmus bijvoorbeeld is een lied waarbij diepe teksten gezongen worden. Teksten die geschreven werden door een letterkundige. Iemand die werkelijk verstand had van schrijven. Iemand die ook bevriend was met Willem van Oranje. Dus iemand die dicht bij hem stond. Die zijn gedachte kende, kon peilen! Het koningslied wat wij moesten gaan zingen op 30 april was nogmaals nietszeggend, ontzettend leeg! Leeg, zoals vele liedjes die gezongen worden. Liedjes waarbij het deuntje wel lekker klinkt, maar inhoudelijk niks gezegd wordt. Bij een koningslied is dat niet de bedoeling. Ik zie het al voor me, daar in Ahoy. Onze Koning en Koningin die worden toegezongen met de ‘w van Willem en stampot’, die worden toegezongen met een zin die taalkundig belabberd is, namelijk ‘Hou je veilig zo lang als ik leef’…


Al met al vind ik het persoonlijk echt jammer dat dit koningslied een mislukking werd. De opzet was echt niet verkeerd. De intentie die het Nationaal Comité Inhuldiging had, was mooi, goed! De uitvoering is helaas wat minder gebleken. Daar staan we dan, niet ‘Daar sta je dan’. Wij staan met lege handen.  De ‘W’ van Wij, wij ‘van Duitse bloed’, wij ‘Vaderlands getrouwen’.  

 

Laten we van dit koningslied leren, en in de toekomst niet weer deze fout maken. Rest ons dan een 30 april zonder koningslied? Wat mij betreft niet! Laten we HET koningslied zingen, Het Wilhelmus!

Deel

met uw netwerk:


Meer opiniestukken:

Bestel online:

Zo wordt u opiniemaker

In dit boek leert u in tien stappen denken en schrijven als een journalist

 

Alleen nog verkrijgbaar via bol.com


Schrijftip van de week

Week 50
Practice what you preach
> Meer