Geschiedenis
25 mei 2013 | door: Willem Melching, historicus aan de UvA en auteur van 'Hitler, opkomst en ondergang van een Duits politicus'

Heeft de Partij voor de Dieren ook mensenvrienden?

Wanneer het opiniestuk van Herman Gallé over een 'Holocaust voor vee' de officiële mening van de Partij voor de Dieren vertolkt, dan hebben we een moreel probleem in het hart van onze democratie.

"Opiniestuk over de Holocaust is merkwaardig en zorgwekkend"

Dat dierenliefde niet altijd hand in hand gaat met helder denken en empathie blijkt wel uit personen als Adolf Hitler en meer recentelijk Herman Gallé van de Partij voor de Dieren. Hitler zag persoonlijk toe op wetgeving om dierenleed te voorkomen. Natuurlijk maakte zijn bewind een einde aan ritueel slachten. In kleine kring stak hij zijn afkeer van de plezierjacht en zijn minachting voor jagers niet onder stoelen of banken. Hij was vegetariër uit overtuiging en hield natuurlijk erg van dieren. Gallé en zijn partij zullen zich ongetwijfeld in veel van deze punten
kunnen vinden, zo blijkt uit zijn opiniestuk van 23 mei jongstleden.

 

Om een drietal redenen is dit een uiterst merkwaardig en zorgwekkend artikel.
 
In de eerste plaats is er de centrale denkfout dat je dieren en mensen kunt gelijkschakelen. Je kunt veel van Hitler zeggen, maar zover ging zelfs de Grote Duitse Dierenvriend niet. Natuurlijk is dit filosofisch een onzinnige stelling. De mens als denkend wezen verdient toch echt wat meer respect van zijn medemensen dan een kuikentje. Al was het maar omdat mensen alleen van andere mensen solidariteit kunnen verwachten.

 
In de tweede plaats bezondigt Gallé zich aan vergaande relativering van de Holocaust en lichtzinnige gebruik van deze term. Dit woord is nu eenmaal gereserveerd voor de industriële vernietiging door de nazi's van medemensen waaronder ruim vijf miljoen joden. Voor andere genocides zijn andere termen beschikbaar en ook voor wie zich zorgen maakt over het lot van de kuikentjes is de Nederlandse taal rijk genoeg. Wanneer Gallé het lot van de joden werkelijk ter harte zou gaan dan zou hij deze term niet te pas en te onpas gebruiken.
 
Tot slot wil ik nog even ingaan op de merkwaardige verwijzing naar de mogelijke aanwezigheid van Duitsers bij de dodenherdenking. Dit heeft niets met de kuikentjes van doen, maar past toch in Gallé's redenering. Hij pleit voor een gelijkschakeling van daders en slachtoffers. En dat sluit naadloos aan bij zijn schaamteloze relativering van de Holocaust.
 
Wanneer dit stuk werkelijk de officiële mening van de PvvD vertolkt dan hebben we een moreel probleem in het hart van onze democratie. Namelijk een partij die er niet voor terugdeinst om de dood van miljoenen Europeanen in te zetten voor hun eigen propaganda.

Deel

met uw netwerk:


Meer opiniestukken:

Bestel online:

Zo wordt u opiniemaker

In dit boek leert u in tien stappen denken en schrijven als een journalist

 

Alleen nog verkrijgbaar via bol.com


Schrijftip van de week

Week 50
Practice what you preach
> Meer