Geschiedenis
26 mei 2013 | door: Herman Gallé, Voorzitter afd. Fryslân Partij voor de Dieren

'Holocaust' is een verdedigbare term voor dierenleed in de bio-industrie

Mensen zouden inderdaad verontrust moeten zijn/worden over de angstwekkende analogie tussen wat wij onze soortgenoten hebben aangedaan en wat andere soorten door ons toedoen moeten ondergaan.

"500.000.000 dieren per jaar sterven in Nederland ter bevrediging van onze lekkere trek. Holocaust!"

Historicus Willem Melching bestrijdt mijn stelling dat wat Joden, Zigeuners, homoseksuelen e.a. tijdens de Holocaust is aangedaan te vergelijken is met leed van dieren in de bio-industrie.

Melching gaat in zijn opiniestuk in op een drietal beelden die ik oproep in mijn opiniestuk van 23 mei 2013. Die beelden gaan over leed. Leed dat voorkomen had kunnen/moeten worden. Dat ik het ‘leed=leed en onrecht=onrecht-principe’ toepas op zowel mensen als andere dieren schiet Melching in het verkeerde keelgat.

Helemaal in de gordijnen jaag ik hem wanneer ik het waag het leed dat mensen tijdens de Holocaust is toegebracht door te trekken naar wat er tegenwoordig met miljarden dieren gebeurt in b.v. de bio-industrie. Melching vindt dat onzinnig en stelt dat de mens als denkend(!) wezen meer respect verdient van zijn medemensen dan een kuikentje. Ik bestrijd die opvatting. Treffend in dit verband is wat de Engelse filosoof Jeremy Bentham (1748 – 1832) hierover zei: “Er zal een tijd komen waarin we zullen erkennen dat het aantal poten, de harigheid van de huid en het einde van het staartbeen geen verontschuldiging  vormen een levend wezen wreed en onverschillig te behandelen. Waar zou de definitieve scheidslijn getrokken moeten worden? Bij het vermogen redelijk te denken of te spreken? Maar een volwassen paard of hond is overgelijkelijk redelijker en onderhoudender dan een kind van een dag, een week of een maand. En  stel dat dat andersom was, wat betekent dat dan nog? De vraag moet niet zijn: kunnen zij redelijk denken? Of kunnen zij spreken? Maar kunnen zij lijden?”

 

Hitler

Melching haalt Adolf Hitler er bij. Zijn opmerking dat de Partij voor de Dieren zich – getuige mijn opiniestuk – kennelijk in veel van het gedachtegoed van Hitler zal kunnen vinden laat ik schouderophalend, als een tamelijk schandelijke insinuatie, toch maar aan mij voorbij gaan. Of Hitler nu vegetariër uit overtuiging was of dat – die theorie is er ook – hij op advies van zijn arts weinig of geen vlees at wegens een darmaandoening, doet natuurlijk al helemaal niet ter zake. Overigens kan gesteld worden dat een hele ris bedenkelijke ‘leiders’ enthousiaste vleeseters waren/zijn. Wat natuurlijk evenmin ter zake doet.

 

Wir haben es nicht gewusst...

Ook denkt Melching dat ik de Holocaust zou relativeren door deze term door te trekken naar het geweld dat dieren moeten ondergaan. Niets is minder waar! De niet te bevatten gruwelijkheid van de gebeurtenissen in de kampen en gaskamers van de Nazi’s valt niet te relativeren!

 

Maar het leed dat alleen al in Nederland per jaar vijfhonderd miljoen dieren moeten ondergaan ter bevrediging van de lekkere trek van mensen, valt net zo min te relativeren. Ik heb in dit verband een interview gelezen met Marion Bienes, overlevende van het concentratiekamp Bergen-Belsen. Bienes omschrijft zichzelf als een ‘niet religieuze’ Jodin. Ze verbleef 14 maanden in Bergen-Belsen en overleefde die hel  als door een wonder. Haar broer bleef achter in een massagraf en ook haar vader zag ze nooit meer terug. Zij zegt: [..]“Sinds die tijd ben ik er van overtuigd dat het verschrikkelijke leed dat wij dieren aandoen, volledig vergelijkbaar is met het krankzinnige lijden dat miljoenen Joden in de Tweede Wereldoorlog is aangedaan. Ook wij werden in veewagens opeengepakt en afgevoerd, in uiterst beroerde en letterlijk uitzichtloze omstandigheden ‘gehuisvest’. Ook wij moesten toezien hoe lotgenoten naar de gaskamers gingen, terwijl hun stoffelijke resten met bulldozers bijeen werden geschoven...”[..]

 

Ook hekelt ze de ‘Wir haben es nicht gewusst’-houding die de consumenten van vlees en andere dierlijke producten uit de bio-industrie aannemen. Vergelijkbaar met de wijze waarop veel Duitsers en hun meelopers die eerste jaren na de oorlog zich probeerden te excuseren.

 

Varkens in Nood

Er zijn veel andere (bekende) personen die de analogie met de Holocaust (h)erkennen. Zoals daar zijn Robert Long (Zanger, Varkens in Nood), Isaac Bashevis Singer (Nobelprijswinnaar literatuur), Charles Patterson, auteur van Eternal Treblinka, our treatment of animals and the Holocaust, P(eople) for the E(thical) T(reatment) of A(nimals), die het model officieel gebruikt als campagnemiddel en joodse organisaties probeert er toe te bewegen haar daarin te steunen.

 

Mededogen

Dat Melching mijn stuk ‘verontrustend’ vindt zie ik als een compliment. Mensen zouden inderdaad verontrust moeten zijn/worden over de angstwekkende analogie tussen wat wij onze eigen soortgenoten hebben aangedaan – en nog steeds aandoen – en wat andere soorten - die overigens meer met ons overeenkomen dat dat ze van ons verschillen! – door ons toedoen moeten ondergaan.

 

De Partij voor de Dieren baseert zich bij haar optreden in deze samenleving onder meer op het beginsel van mededogen. En dat mededogen strekt zich uit over alle leven wat het vermogen heeft te lijden. Melchings verontrusting zit naar mijn mening voornamelijk in de onwil (angst?) om andere dieren het respect en mededogen te tonen dat we nu voornamelijk voor onze eigen soort reserveren. Dat noemen we speciësisme! En dat lijkt mij even kwalijk als racisme en seksisme.

 

Wellicht ten overvloede moet ik toegeven dat er natuurlijk – naast de evidente overeenkomsten – ook verschillen zijn te benoemen aangaande dit onderwerp. Alle vergelijkingen lopen ergens op bepaalde punten mank. Laat onverlet dat de term ‘Holocaust’ als legitieme aanduiding mag gelden voor wat dieren vandaag de dag is en wordt aangedaan!

 

Deel

met uw netwerk:


Meer opiniestukken:

Bestel online:

Zo wordt u opiniemaker

In dit boek leert u in tien stappen denken en schrijven als een journalist

 

Alleen nog verkrijgbaar via bol.com


Schrijftip van de week

Week 50
Practice what you preach
> Meer