8 juli 2013 | door: Tim Aerts

Egypte toont dat bevolkingsdruk een grote oorzaak van sociale onrust is

Om het welvaartspeil gelijk te houden moet jobcreatie minstens even snel groeien als de bevolkingsgroei, bij voorkeur zelfs sneller. Doe daarom niet alleen aan jobcreatie, maar beperk ook de bevolkingsgroei.

"Gemeenschappen nemen het over wanneer leiders falen"

Hoewel de relatie tussen bevolkingsgroei en klimaat of biodiversiteit vaak aangehaald wordt, is het de relatie tussen bevolkingsgroei en socio-economische situaties die het meest zichtbaar wordt. Protesten in Egypte, protesten in Syrië, protesten in Brazilië, zelfs protesten in Spanje. Eén positieve conclusie kunnen we al trekken uit al deze protesten; gemeenschappen nemen het over wanneer het leiderschap faalt.

 

Stakingen, protesten en revolutie

Egypte, Afrika’s tweede grootste land naar inwoneraantal is aan het daveren. Het is duidelijk geworden dat volgens de inwoners échte verandering noodzakelijk is. Ook andere gemeenschappen tonen hun onvrede, bijvoorbeeld de inwoners van de Braziliaanse favela’s die met hun protest tegen stijgende prijzen voor openbaar vervoer een nationaal protest uitlokten tegen slecht leiderschap. Vele andere bewegingen, vaak met een link naar bevolkingsthema’s, starten op of startten lang geleden op en sterven niet uit. De “we are the 98%”-beweging is nog steeds levend en wil. In België, in Utah (VS), in Zuid-Afrika, in Zwitserland en in Canada gaan nieuwe bevolkingsorganisaties van start. Dus, wat is het probleem met bevolkingsgroei of –druk?

 

Sociale en economische problemen veroorzaakt door bevolkingsgroei

Om het welvaartspeil gelijk te houden moet jobcreatie minstens even snel groeien als de bevolkingsgroei, bij voorkeur zelfs sneller. Tot daar is het allemaal logica. Aan de andere kant is het zo dat wanneer sociale voorzieningen niet voldoen en mensen in erg barre omstandigheden leven, zoals in de favela’s in Brazilië of de townships in Zuid-Afrika, dit tot sociale conflicten kan leiden. Op grote schaal kan dit leiden tot nationale protesten. De huidige bevolkingsgroei is al deze processen enkel aan het versnellen. 222 miljoen vrouwen op aarde willen geen (extra) kinderen, maar mogen hierover niet zelf beslissen. De huidige bevolkingsgroei in vele onderontwikkelde landen is aan het pieken, terwijl het net deze bevolkingsgroei is die de inwoners van deze landen nu al arm houdt.

 

De economische crisis zorgt ervoor dat de taart die onder iedereen verdeeld kan worden kleiner en kleiner is, terwijl het aantal mensen dat een stukje taart wil groter en groter wordt. Hoe komt het dat leiders dit niet zien? Waarom blijven zij denken dat een oneindige bevolkingsgroei ervoor zal zorgen dat de economie opnieuw floreert, terwijl hulpbronnen eindig zijn? Naast alle irrationele redenen die men kan verzinnen om dit te verklaren, is er geen enkele rationele.

 

Burgerbewegingen

Maar dan is er één positief signaal. Individuen, gemeenschappen, zelfs hele naties tonen dat wanneer hun leiders falen, zij het overnemen. Het is natuurlijk koffiedik kijken of het proces in Egypte alleen maar positief is, maar het positieve is dat mensen tonen dat ze het niet eens zijn. De huidige protesten zijn enkel nog maar de start. De laatste cijfers tonen dat de Nigeriaanse bevolking zal groeien met 349% tegen het einde van de eeuw. DRC, groei van 213%, Irak, 344%, Niger, 766%, Somalië, 664%, ga zo maar door. Veel van deze landen zijn nu al in crisis omdat water- en voedselbronnen eindig zijn, omdat er een gebrek is aan energie, aan jobs of aan sociale voorzieningen. Dus dan kunnen we maar blij zijn dat wanneer hun leiders falen, de gemeenschap het overneemt. En laat ons hopen dat ze dit doen nog voor het te laat is.

 

Dit is een column die werd geschreven voor “World Population Day 2013” (11 juli 2013) door de gemeenschapsbeweging Population 2.0.

Deel

met uw netwerk:


Meer opiniestukken:

Bestel online:

Zo wordt u opiniemaker

In dit boek leert u in tien stappen denken en schrijven als een journalist

 

Alleen nog verkrijgbaar via bol.com


Schrijftip van de week

Week 42
Literatuurlijsten zijn niet nodig
> Meer