Gezondheid
9 juli 2013 | door: Tim Aerts

Vlaanderen feest, terwijl haar hoofdstad bijna ontploft

Op 11 juli viert en gedenkt Vlaanderen de guldensporenslag, een overwinning van het Vlaamse volk op het Franse leger. Wereldwijd wordt er vandaag echter stilgestaan bij de “Wereldbevolkingsdag”.

"Er bestaan wel degelijk zachte maatregelen die voor een dalende bevolkingsgroei kunnen zorgen."

Op 11 juli viert en gedenkt Vlaanderen de guldensporenslag, een overwinning van het Vlaamse volk op het Franse leger. Wereldwijd wordt er vandaag echter stilgestaan bij de “Wereldbevolkingsdag”. En laat nu net op dat vlak Vlaanderen één van de slechte leerlingen zijn, met als uitschieter de hoofdstad Brussel.

  

Tekort aan sociale voorzieningen en banen

We zijn allemaal vertrouwd met de krantenkoppen die alarmeren over het tekort aan sociale woningen in Vlaanderen en Brussel, het tekort aan plaatsen in het onderwijs, de groene ruimtes die verdwijnen, het feit dat Brussel en Antwerpen Europa’s meest file geteisterde steden zijn, … De notie dat dit een gevolg is van de bevolkingsgroei die we niet kunnen volgen wordt echter zelden tot nooit gegeven. Hans Bonte, burgemeester van Vilvoorde, moest enkele weken terug dan ook goed zijn best doen om deze trend te verbloemen en zei “Brussel wordt te klein”. Nochtans is Brussel nooit gekrompen. 

   

Ook op het vlak van economische groei en job creatie zakken Vlaanderen en Brussel steeds verder weg. Nochtans is het logisch dat indien we het welvaartspeil per hoofd van de bevolking op peil willen houden, de economische groei en job creatie hoger moeten zijn dan de bevolkingsgroei. Een onmogelijke taak. Met andere woorden, we kweken werklozen.

   

Het huidige systeem van kinderbijslag is immoreel

De burgemeester van Brussel, Freddy Thielemans, declareerde in de verkiezingscampagne van de gemeenteraadsverkiezingen reeds dat een debat over bevolkingsgroei bespreekbaar moet zijn, en werd voor zoveel baldadigheid onmiddellijk teruggefloten. Echter, nu we een beetje verder zijn in de nieuwe wetgeving van onze Vlaamse burgemeesters is het voor velen duidelijk geworden dat beleid voeren onmogelijk is geworden. De enige mogelijkheid die overblijft is de bevolkingsgroei achterna hollen en aan de lopende band scholen, rusthuizen en sociale woningen blijven bouwen.

  

Gelukkig zijn we in de blijde afwachting van zowel Vlaamse, federale als Europese verkiezingen. We kunnen dan ook maar hopen dat een beleid omtrent bevolking, met een duidelijk streefdoel, een bevolkingsplan en positieve acties hiervan een gevolg zullen zijn. De “wait and see” methode heeft ons immers echt niet ver gebracht. Enkele partijen zijn, geholpen door het feit dat kinderbijslag binnenkort een regionale bevoegdheid wordt, gelukkig al wakker geschoten. Zo roepen CD&V en Open VLD op om het pro-natalistische systeem van kinderbijslag eindelijk om te keren. Het is dan ook onbegrijpelijk dat we in de 21e eeuw nog steeds onze gezinnen financieel stimuleren om voor zoveel mogelijk kinderen te kiezen.

  

Erg spijtig dat bepaalde andere partijen nog niet op de proppen kwamen met dergelijke sociale en ecologische standpunten. Recente studies bewijzen immers dat het financiële aspect één van de bepalende factoren is voor mensen om voor meer kinderen te kiezen. Het argument dat we het huidige systeem van kinderbijslag niet kunnen veranderen omdat we kinderen moeten ondersteunen is dan ook verwerpelijk, want daar staat immers iedereen achter. Het huidige systeem is niet vóór kinderen, het huidige systeem is vóór zoveel mogelijk geboortes, en dat is immoreel. 

  

Ontwikkelingssamenwerking faalt

Ook zal het beleid omtrent ontwikkelingssamenwerking op tafel komen voor of na deze verkiezingen. De meest recente cijfers van de Verenigde Naties tonen dat er op bevolkingsvlak rampen staan te gebeuren. Nigeria, een groei van 349% tegen het einde van deze eeuw, de Democratische Republiek Congo,  een groei van 213%, Irak, 344%, Niger, 766%, Somalië 663%, ga zo maar door. Denken onze politici nu echt dat het feit dat de bevolking in Egypte veel te snel groeit geen enkele invloed heeft op de sociale onrusten in het land? En zien zij echt niet dat de massale bevolkingsgroei die vele zuidelijke landen te wachten staat een migratiestroom teweeg zal brengen die niet te overzien is? Blijkbaar niet, 125 miljoen euro minder gaat er naar ontwikkelingssamenwerking, want we moeten besparen. Ook de budgetten die de afgelopen jaren naar familieplanning gingen vanuit Europa daalden gestaag. Nochtans zijn er 222 miljoen vrouwen in het zuiden die anticonceptiva willen gebruiken, maar hiervoor geen toegang hebben.

 

Als ontwikkelingsdoelstelling is dit zowat de enige die een sneeuwbaleffect kan hebben op andere domeinen (denk maar aan vrouwenrechten, aids, klimaat, onderwijs, …). Het doel om een aanzienlijk deel van het budget voor ontwikkelingssamenwerking sowieso te voorzien voor familieplanning zou dan ook een interessant alternatief zijn van een echt bevolkingsplan van onze toekomstige federale regering.

    

Zachte maatregelen om de bevolkingsgroei te reduceren

Er bestaan wel degelijk zachte maatregelen die voor een eerste stap in de richting van een dalende bevolkingsgroei kunnen zorgen. Hetgeen nodig is voor het zuiden, maar ook voor Vlaanderen. Het gebrek aan betaalbare huisvesting, het gebrek aan groene ruimten, het gebrek aan banen, het gebrek aan plaatsen in het onderwijs en voornamelijk: het gebrek aan visie, is ondertussen echt onaanvaardbaar. En laten we daar op 11 juli, tussen het vlaggengezwaai door, even bij stilstaan. 

 

Trefwoorden:
Gezondheid

Deel

met uw netwerk:


Meer opiniestukken:

Bestel online:

Zo wordt u opiniemaker

In dit boek leert u in tien stappen denken en schrijven als een journalist

 

Alleen nog verkrijgbaar via bol.com


Schrijftip van de week

Week 8
Dreig desnoods met sancties
> Meer