Gezondheid
30 augustus 2013 | door: Angelo Hulshout, Nederlander

De luierwet is asociaal

Het intrekken van het wetsvoorstel voor de luierwet is een goede zaak. Het bij wet willen regelen van details zoals in dat voorstel beschreven is een symptoom van een asociale samenleving.

"De 'luierwet' is ineffectief en onzinnig - deze asociale wet lost namelijk helemaal niets op."

De heisa van politici in de media over het intrekken van de 'luierwet' is ineffectief en onzinnig - invoering van deze asociale wet zou namelijk helemaal niets oplossen.

 

Tijdens de vorige kabinetsperiode is door de PVV een wetsvoorstel ingediend dat ouderen in verpleeghuizen recht moet geven op onder meer een dagelijkse wasbeurt en een schone luier na een ongelukje. In de volksmond heeft dit voorstel de naam 'luierwet' gekregen, al heeft het tot gisteren, 29 augustus 2013, geduurd voor een groot deel van de Nederlandse bevolking met deze naam werd geconfronteerd.

 

De aanleiding was het bericht dat staatssecretaris Van Rijn dit voorstel wil intrekken (of afwijzen, afhankelijk van door wiens ogen je  het bekijkt).

 

Fleur Agema en Ali B.

Opeens was het land te klein. De PVV maakt zich boos, door het intrekken van dit (hun!) wetsvoorstel verliezen ouderen het recht op fatsoenlijke zorg en eerste levensbehoeften wordt er geroepen. In de uitzending van RTL Late Night op 29 augustus mocht Fleur Agema van de PVV dit uitleggen, en ze kreeg alle gasten aan tafel mee. Ali B. werd daarbij naar eigen zeggen onpasselijk van het idee dat ouderen 24 uur met een vieze luier rond zouden moeten lopen. Terecht, het is een vreselijk beeld dat daar wordt opgeroepen, en waar het gebeurt (en het gebeurt, reken maar) moet er iets aan worden gedaan. Nederland onderschrijft de universele rechten van de mens, waarin onder andere het recht op een adequate levensstandaard is opgenomen - en daarin worden voedsel, verzorging en geestelijke en fysieke gezondheid onder.

 

Het is niet zo heel moeilijk om te begrijpen dat een belegde boterham, op tijd een schone luier en voldoende aandacht voor ouderen in verpleeghuizen hier ook onder vallen. Wie hen dat niet gunt of het hen zelfs weigert handelt in strijd met deze mensenrechten, en mag daarop worden aangesproken en voor worden aangepakt.

 

Nederland verzuipt in de regels

Daar gaat dit wetsvoorstel, zelfs als het alsnog niet bij het oud papier mocht belanden, echter niets aan bijdragen. Nederland verzuipt in de regels en wetten die niet worden gehandhaafd, stomweg omdat we ofwel al lang vergeten zijn dat een wet bestaat, of omdat het te duur en inefficient is om te handhaven.

 

In veel gevallen waarin we wel proberen te handhaven verzuipen we regelmatig in de bureaucratie en gebrek aan realiteitszin (twee NVWA-medewerkers gingen vanwege één sigaret de asbak van Hans Teeuwen bij VPRO Zomergasten controleren, weet u nog?). Als we gaan vastleggen dat ouderen een luier en een belegde boterham moeten krijgen, moeten we dan ook gaan vastleggen dat leerlingen op school in de pauze tussen de lessen naar het toilet moeten kunnen, of dat werknemers recht hebben op koffie in de pauze? Onnodig, en onmogelijk van overheidswege te handhaven.

 

Toch zit er nog iets dwars

Daarnaast komt er een nieuwe zorgwet, waarin deze zaken, zoals de staatssecretaris aangeeft, op een andere, meer overkoepelende wijze zijn afgedekt. Ook niet zaligmakend, maar kom niet aan met het verwijt dat de staatssecretaris mensen rechten afneemt.

 

En toch... er zit me nog iets dwars als ik dit zo in volle overtuiging opschrijf. Veel kritiek is  gebaseerd op het intrekken danwel afwijzen van het wetsvoorstel, maar raakt ook de andere kant van het verhaal. Wet of geen wet, feit blijft dat we niet met respect omgaan met de mensen waar het hier om gaat - die zitten nog steeds met een droge boterham en een vieze luier. Een vergelijkbaar gevoel had ik bij de discussie over het verpleeghuis in Gouda, waar familie van bewoners werden 'gedwongen' vier uur per week zorg te leveren. Wat is er mis met het bezoeken van een opgenomen familielid, en daar een wandelingetje mee maken, een boterham te helpen eten of, inderdaad, een luier te verschonen?

 

Als we nu eens gingen praten over hoe asociaal we als samenleving zijn geworden en hoe we dat als mensen gaan oplossen, in plaats van met de vinger naar de overheid te gaan staan wijzen (of nog erger, er de hand gaan ophouden) komen we misschien een stuk verder. Rechten proberen af te dwingen bij wet, zoals Renske Leijten van de SP het formuleerde op Twitter, is de vluchtweg van een ascociale samenleving.

Trefwoorden:
Gezondheid

Deel

met uw netwerk:
Opiniestukken van: Angelo Hulshout, Nederlander
Trap mensen niet in vakjes - 11 oktober 2013
De luierwet is asociaal - 30 augustus 2013



Meer opiniestukken:

Bestel online:

Zo wordt u opiniemaker

In dit boek leert u in tien stappen denken en schrijven als een journalist

 

Alleen nog verkrijgbaar via bol.com


Schrijftip van de week

Week 50
Practice what you preach
> Meer