Rechtspraak
6 oktober 2011 | door: Frits van Veen, journalist

Hoe Wilders de media in zijn macht heeft: de affaire-Hero Brinkman

Na een reeks schandaaltjes over PVV-Kamerleden, werd bijna een jaar geleden een veel groter schandaal bekend. Maar de pers zweeg erover nadat Wilders had gewaarschuwd dat het nu afgelopen moest zijn.

"PVV'er pleegde in 2001 als politie-inspecteur drie ernstige strafbare feiten op één avond"

Ik kon mijn ogen niet geloven, toen ik afgelopen maandag op Google de woorden “Hero Brinkman alcoholcontrole” intikte, en alleen maar berichten van 25 en 26 november vorig jaar aantrof. Op donderdag 25 november was namelijk bekend geworden dat de huidige PVV-parlementariër in 2001, toen hij nog politieman was, op spectaculaire wijze had geprobeerd te ontsnappen aan een alcoholcontrole door zijn collega’s. Hij beging daarbij drie ernstige strafbare feiten. Ik was benieuwd of de media de kwestie daarna nog verder uitgezocht hadden. Maar nee.

 

Het bevestigde het beklemmende gevoel dat ik de ochtend na het uitlekken van het “incident” kreeg. De onthulling over Brinkman volgde namelijk op een hele reeks kleinere schandaaltjes over PVV-Kamerleden van veel minder kaliber dan Brinkman. Wilders had de meeste van die incidenten ruiterlijk toegegeven en de boosdoeners soms ook bestraft. Maar nu werd het hem te veel.

 

Die vrijdagmorgen liet hij via het ANP weten dat hij het “gewroet” van de media in het verleden van zijn partijgenoten “spuugzat” was. “Het begint nu op een ordinaire heksenjacht te lijken”, zei hij. “Ik werk daar niet meer aan mee. Ik zal natuurlijk zaken aanpakken waar PVV’ers fouten hebben gemaakt. Maar de hyperige media kunnen hierover voorlopig de diepvries in, wat mij betreft. Ik wil dat de rust terugkeert en reageer dus niet meer op ieder incident.”

 

Integriteit van de politie

En zo geschiedde. De media beperkten zich tot een kort ANP-berichtje over deze nieuwe affaire en deden er verder het zwijgen toe. Ik kan artikelen over het hoofd hebben gezien, maar ik kon in ieder geval via Google geen enkele journalistieke poging ontdekken om de zaak verder uit te diepen. Dat roept niet alleen vragen op over de intimiderende invloed die Wilders volgens mij heeft op de media. Maar ook de integriteit van de politie staat hierbij op het spel.

 

Want wat gebeurde er op die avond in 2001 toen de politieman Brinkman weer eens te diep in het glaasje had gekeken? Hero Brinkman ging op het gaspedaal staan, toen zijn collega’s in Purmerend hem wilden aanhouden (strafbaar feit 1). Hij reed vervolgens met gedoofde lichten en met 100 kilometer per uur door de bebouwde kom naar huis (strafbaar feit 2). Uiteindelijk werd hij na een achtervolging door zijn collega’s thuis aangehouden, waar bleek dat hij inderdaad onder invloed was (strafbaar feit 3).

 

De politieman trof uiteindelijk een schikking met justitie en kwam er met een boete van 200 euro van af. Er volgden geen andere sancties. Hij kon gewoon zijn werk als inspecteur van politie in Amsterdam blijven doen.

 

Ik weet niet hoe een gewone burger tegenwoordig voor dergelijk crimineel gedrag wordt gestraft. Ik herinner mij van vroeger dat het een enkele reis naar het noordelijke verbanningsoord Veenhuizen betekende, waar de dader aan een resocialisatieprogramma werd onderworpen. En ik weet zeker dat de straffen voor alcoholgebruik in het verkeer, het ontsnappen aan politiecontroles en het overschrijden van snelheidslimieten sindsdien alleen maar zwaarder zijn geworden.

 

Voorbeeldwerking

Wat zijn de redenen voor justitie geweest om destijds genoegen te nemen met zo’n minzame schikking? Had Brinkman niet op staande voet moeten worden ontslagen? En wat is de voorbeeldwerking hiervan op gewone burgers? Of was er geen voorbeeldwerking, omdat de affaire destijds buiten de pers werd gehouden? Bijna tien jaar later kwam de zaak wel in het nieuws. Maar er kwam nog steeds geen antwoord op die vragen.

 

De directe aanleiding dat ik in Google ging neuzen, was dat Brinkman zo’n geziene gast is in het televisieprogramma Pauw & Witteman, waarin hij onlangs nog optrad. Opmerkelijk is op zijn minst dat de twee topinterviewers hem tijdens zijn veelvuldige optredens in P&W nog nooit een vraag gesteld hebben over deze affaire.

 

Een andere aanleiding was, dat ik de reacties in de pers op Wilders’ optreden bij de recente Algemene Politieke Beschouwingen, hoewel over de gehele linie negatief, toch nog opmerkelijk mild vond. Er werd vooral ingespeeld op het “Doe eens normaal”- incident. En in artikelen van gerenommeerde opiniemakers werd verzwegen dat er na het citaat van PVV’er De Roon dat “de islamitische aap uit de mouw komt” direct de zinsnede volgde: “en hij heet Erdogan” (de Turkse premier).

 

Dat Wilders met zijn verbale terrorisme (zoals huilie, huilie tegen parlementsleden, en u bent knettergek tegen een minister) stelselmatig en structureel elk democratisch debat in de kiem smoort, wordt nauwelijks onderkend. De tweede dag van die Algemene Politieke Beschouwingen was voor mij een verademing. Er werd een hoogwaardig inhoudelijk debat gevoerd over de zeer belangrijke problemen die spelen. Tot Wilders zich er rond 16.00 uur mee ging bemoeien. Toen ging het weer over niets.

Trefwoorden:
RechtspraakMedia

Deel

met uw netwerk:
Opiniestukken van: Frits van Veen, journalist
Hoe Wilders de media in zijn macht heeft: de affaire-Hero Brinkman - 6 oktober 2011
De verwrongen wereld - 9 september 2011



Meer opiniestukken:

Bestel online:

Zo wordt u opiniemaker

In dit boek leert u in tien stappen denken en schrijven als een journalist

 

Alleen nog verkrijgbaar via bol.com


Schrijftip van de week

Week 50
Practice what you preach
> Meer